Onyedi ağusdost koptu kıyamet
Ocakları yıktı büyük felâket
Sardı memleketi ah ile feryat
Kırkbeş saniyede yok etti bizi..!

Sânki Mahşer yeri yollar sokaklar
Nice yuvalar,söndü ocaklar
Anne,baba yavruların sayıklar
Kırkbeş saniyede yok etti bizi..!

Acılarım büyük,derdim dağ gibi
Serdim Canlarımı selvi dal gibi
Bakar bacı gardaş sânki el gibi
Kırkbeş saniyede yok etti bizi..!

Analar ağlıyor yanar yürekler
Yetim kaldı kundaktaki bebekler
Gökte saf saf oldu sânki melekler
Kırkbeş saniyede yok etti bizi..!

O koca şehirler sânki bir çöldü
Molozlar altında çok canlar öldü
Kapandı ocaklar enkaza döndü
Kırkbeş saniyede yok etti bizi..!

Der DURAK’ım kanar yürekte yaram,
Yarab yaralarım ben nasıl saram..?
Can verdi elimde gözleri karam..
Kırkbeş saniyede yok etti bizi..!

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

depremde,
kimi bedenler çürüdü…
kokular sardı her yanı…
kimi ruhlar çürüdü…
onu bunu çaldı…

bir deprem oldu…
17 Ağustos’ta…
Gölcük’te…Yalova’da…
Sakarya’da…
üstünden,
14 yıl geçti…
ders alan olmadı hala…

depremde,
çürüyen çürümeyen
gömüldü tüm ölenler…
öyle ruhlar vardı ki…
ölmeden gömülenler…!

Fikret Turhan-Yalova,
17.08.2013

depremler
yıkamaz yüreğimi

seni ne sanırlar
sen benimsin
aşkım kaderimsin

korkuyorum ihanetten
ben yokum belki yanında

ama unutma rüyalarında
hatta göz nurunda tekim

sen benim ecelimsin
seni seviyorum

bir tek bunu biliyorum..

Sami Arlan..

Sami Arlan