Her şey bu dünyâ değildir, yarını da düşünmek var
Bizden önce gelip giden, nice nice insanlar var
Bu dünyâ bir imtihandır, bu dünyânın ötesi var
Yarın Hakk’ın huzurunda, her şeyin bir hesabı var

14 Haziran 2012 – Isparta

Cemalettin Turan

Uhut da kırılan o bir dişini
Yolunda vereydim aciz başımı
Baktım seni andım Kâbe taşını
Yüz sürsem sen diye ya Resul Allah!

Gelen her bir oka göğüs gerdiler
Hamza, Halit, Ömer candan verdiler
Bir avuç sahabe harbe girdiler
Ben nefer olsaydım ya Resul Allah!

Vahşinin Hamza ya güttüğü kini
Kabul etti sonra oda bu dini
Hamza’yı yiğitçe yazdıran günü
Yanında olsaydım ya Resul Allah!

Bilal’ı Habeş’le bizi çağırdın
İnsanlığa nurlu yoldun çığırdın
Veda hutbesinde son kez bağırdın
Çağrına gelseydim ya Resul Allah!

Gündüzler geceye döndü ağladı
Yıldızlar güneşle söndü ağladı
Müminler kor ateş yandı ağladı
Yerine ölseydim ya resul Allah!

Çöller çok sıcaktı Medine kurak
Mucizen miraçtır bineğin Burak
Rabbimin katında yolun son durak
Namaz ile geldin ya Resul Allah!

İsminle gönlüme gül yüklüyorum
Salâtı selamı bol ekliyorum
Banda şefaat’çi gel bekliyorum
Sancağın altında ya resul Allah!

BEKİR AKBULUT

Bilmek hayli zor işti; doğru yanlış hangisi
Sendin her an beklenen, GÜLLERiN EFENDiSi…

Vahşetin adı töre, kız doğurmak ayıptı
Cahillik hâd safhada, akıl ise kayıptı
Mazlum kan ağlıyordu, eksik sabr-ı Eyüptü…

Kurtarıcı belliydi; Âminenin incisi
Ne mutlu ümmetine, GÜLLERiN EFENDiSi…

Puta tapanı irşâd kolay bir iş değildi
Lâkin fazla geçmeden tüm bulutlar dağıldı
Eğilmez denen başlar, saygı ile eğildi

Senin ile kazındı kalplerin kiri, isi
Nâr üstüne nûrdun sen; GÜLLERiN EFENDiSi…

Ve ondört asır sonra seni arıyor gözler
Yediden yetmişine gönüller seni özler
Mevsim kısa takıldı, gelmiyor sensiz yazlar

Özlemimiz çok büyük, nebîlerin nebîsi
Ey ALLAHın HABîBi, GÜLLERiN EFENDiSi…

Mecit Aktürk

Ey mamur güzel insan!
Hakk olan bu dinle şeref duy.
İyi sonuç sakınanların değil mi?
Bu sevgi damarlarını açsın.
Gaflette olan kalbinin kilidini kırsın.
İslamın saf pınarlarından iç serinlen.

Nübüvvetin altın asrına,
Gül devrine selam olsun.
İnfakta en önde,yarışan
Sevdalı kutlu sahabelere,
Selam olsun.
Kainat çapında hepsi birer yıldız.
Tamamlannlanmış vahiyle,
Yönenmişlerdi Yüce Allaha.

Onlar değilmiydi ki?
Gönül olgunluğuna,
Dolgunluğuna erişmiş,
Cennetle müjdelenmiş,
Rasûlün dava arkaşları.

Onlar değilmiydi ki?
İnsanlığın yüz akı,
Rahmet müjdesi,
Bereket müjdesi.

Onlar değilmiydi ki?
Seher yelleri gibi çoşan.

Onlar değilmiydi ki?
Kureyişin en sert başeğmeyen,
Kızgınlıkta güçlü yapıları sarsılan.
Resulün cesur pehlivanları.
Allahın aslanları,
Hz Hamza r.a. Hz Ali r.a.

Onlar değilmiydi ki?
Güzel Rabbimin inayetiyle,
Bedirde, Uhudda, Hendekte,
Küfrün sesini susturan.
Allahın davasını yükselten.

Onlar değilmiydi ki?
Hayber kalerini sallayan.

Onlar değilmiydi ki?
Alınlarının akıyla,
Zalimlerden, inatçılardan,
Hesap sorabilecek kahramanlar.

Ey güzel insan!
Bu fetihler, bu zaferler,
Görülmeğe değer.
Hayatlarının baharlarında,
Rablerine kavuşup,
Şan şeref yüceliğine erdiler.

Ey sorumlu insan!
Sevdiğine,
Senin naz yapman yok mu,
Allahın en sağlam kulpu,
O’nu sevmek, sana zor mu?
Vicdanları uyarmış,
Duygulara letafet katmış.

Tatlı sözlü, Sultanım,
Selam sana Peygamberim,
Güzel yüzlü Rasülüm,
Ey gül kokusu!
Ey varlık nuru efendim,
Bizlere bir selam eyle.
Hakkın peygamberi sensin.
Tevhid rehberi sensin.
Bizlere veda ederek gittin.
Senin mutluluk çağını,
Büyüten güzelleştiren hikmet,
Gönüllerimize sırrını açıyor.
Yolun doğrudur senin,
Sözün doğrudur senin.
Sen parlayan güneşsin aysın,
Seni tasdik eden felah bulsun.

Sen varsın,
Kutsal ışığın doğduğu indiği yerde.
Sen varsın,
Havzu kevserin başında, mizanda.

Ahh! Ah!
Dosta açılan kapıların gıcırtıları yok mu,
Dayanılmaz kalbimizi tir tir titretir.
Heyecanlar saçar yüreğimize parıltatır.

Ey kalbi hürmetle taşan insan!
Bu kutsal miras önünde,
Saygıyla eğil dur.
Dev ahlâk ufuklarına,
Gönül gözünle bak.
İlâhi rahmet seni çoştursun.
Çaba göster,
Ümidin hep o güne olsun.
Bu Hakk nuru,
Gerçek rehberimiz yapalım.

Ey! Mamur insan.
Başka kandilleri,
Aramana ne hacet var,
İncelt kendini, yücelt kendini.
Özlem duymuyacak mısın?
Gönlünde yaşatıp göremediğine.
Yetimlik beşiğinde iken,
Merhametle vurgundu, ümmetine.
Şimdi söyle,
Özlem duymuyacak mısın?
Gönlünde yaşatıp göremediğine.
Bu sevgiyi paylaşanların,
Çoşkusu ne yaman olur.

Ey dört başı mamur insan!
Gel fikir pencereni,
O asra doğru aç.
Bu başsız yorgun nesiller,
Hasretle gül devrine muhtaç.

Medine-i Münevvere 1403 H.

Ali Kılıç Kakiz