24.11.2012-Kırıkkale

Hidayet Doğan

kuşlar,
gökleri bırakıp
Davud’a varırdılar…
Davud da,
kulluğunu unutmadan
kuşlarla birlikte
zikre dalardı….

davalılar,
durumu anlatıp
Davud’un huzuruna vardılar…
Davud da,
kulluğunu unutmadan
adaleti saklamadan
secde yapardı…

fikret turhan-yalova
02.11.2012

Fikret Turhan

İki şey mutlaka olsun aklında,
Yaradan’ın adı kalsın aklında,
Ölüm hak bilesin dursun aklında,
Başka algılama, unut onu sen!

Unutma Şahan’ım Allah yolunu,
Yaradan unutmaz hiçbir kulunu!
Yolculuk bitmeden pak et solunu,
Sonra yargılama, unut onu sen!

Mehmet Şahan

Mukaddes hatırandır, bize Hırka-i Şerif
Diller çaresiz kalır, sözler edemez tarif

Gül kokuların bize, kaldı büyük hatıra
Gece gündüz hep yazsak, dökemeyiz satıra

Onu dokuyan usta ustaların ustası
Yüce Hakk nasip etmiş, maharettin en hası

Terzilere nakletmiş, dikmişler eda ile
Salâvat-i şerifler, okunmuş nida ile

Makamı İstanbul’da, asla olunmaz onsuz
Âşıklar yüz sürsün ki, Maneviyatı sonsuz

Varıp ziyaret ettim, huşu ile aşk ile
Gülşeni gülistanı, kokuları meşk ile

Görenler huzur bulur, didelerde yaş akar
Gönüller ferah olur, nice yürekler yakar

Sarmış ol gül bedeni, zarifle zarafetle
İpek gibi ol tende, yakışmış hoş iffetle

Salat-u selam olsun, ya Muhammed Mustafa
Şu canım kurban olsun, ya Muhammed Mustafa

Şefaat eyle bize, derde derman penahım
Rahmetenlil Âlemin, Hakka giden tek rah’ım

Merhalesi başlamış, ilk Mescid-i Aksâ’dan
İlahi huzuruna, yükseldi semalardan

Cebraillin nezdinde, bindi Burak atına
Üstünde Hırka-i Şerif, çıktı Hakkın katına

Üç kez ümmetim dedi, eyledi arz-i beyan
Melekler saf tutmuştu, sonsuz ihsanı Mennan

Sana salât-u selam, ya Muhammed Mustafa
Dilimizde her kelam, ya Muhammed Mustafa

Miraç tamam olmuştu, Hakk’tan Veda-i nihan
Semavattan zemine, Nur’a gark oldu cihan

Resulü Ekrem için,gece gündüz ağlayan
Âşık bir kul var idi, yüreğini dağlayan

O kul Veysel Karanı, erişti intikale
Hazreti Ali ile Hazreti Ömer ile

Muhammed Mustafa’nın, nazik vasiyetini
Kendisine sundular, kutlu emanetini

Asri Saadet devri, tarihler terfilendi
Zamana ışık tutu, dü cihan şereflendi

Hırka-i Şerif için, bu ilahi eseri
Hakk müyesser eyledi, yazdı Âşık Kevseri

Sana salât-u selam, ya Muhammed Mustafa
Dilimizde her kelam, ya Muhammed Mustafa

Salât-u selam olsun, ya Muhammed Mustafa
Şu canım kurban olsun, ya Muhammed Mustafa

Âşık Kevseri

Bir nefis verdin ki, gücüm yetmedi
Doğrusu bu kulun, gayret etmedi
Bu yüzden günahı arttı bitmedi
Korkarım ki işim, duman Allah’ım!

Affedersin diye, ümit varım ben
Yanan yüreklere buzum,karım ben
Kötülere düşman dosta yârım ben
Senin merhametin umman Allah’ım!

İnsan bazen kötü,bazen bir melek
Bazen akrep,yılan bazen kelebek
Günahı, sevabı elerse elek
İnşallah sevaplar derman Allah’ım!

Abdulhadi seni andı,anıyor
Bazen nefsin yalanına kanıyor
Hatasına,kusuruna yanıyor
Son nefeste olsun iman Allah’ım!

Abdulhadi Bay

Bülbülün sesi hazindi, çünkü gülden firak var.
Analar inlerdi hep, ölümeydi doğumlar…
Bakınca değişti eşya, Furkan penceresinden,
Bülbül neşelendi, güldü, ne gülden firak kaldı.
Ölüme gidenler bile haline ağlamadı.
Zihin bir nefes aldı, kafa kurtuldu sıkletten.

Şiddetinden boşluğun içime çökecektim.
Bağırıyordum inler gibi, “Nedir göremediğim? ”
Meğer göremediğim, güneşten de zahirmiş.
Fakat kara, kalın perde, işte benim gafletim!
Seni bilmekle doldu, sinemde kara delikler.
Her şey canlandı sanki… Şu camit taşlar bile:
Neredeyse ‘Allah, Allah” diyecekler…

Ahmet Levent Ay

Gökyüzünde bir sessizlik var,
Kuşlar eskisi gibi cıvıl cıvıl ötmüyor
Ey Nebi
Onlar da Rasülüne hasret,

Bu gönüller Rasulüne hasret
Bu yüreklerimizdeki akan deryaların
Su damlalarında ki yıldızlar gibiydi
Gözlerin, Ya habibullah

Medineye, kapına gelirdik,
O nur kokunu duymak için
Cıvıl cıvıl öterdi kuşlar
Nur-i çehrende,

Kokun öyle güzeldir ki
Karşıdan Allahın Resulü
Geçmiş derler
Ya Muhammed geçmiş derler

Sen gittin gideli insanlar birbirlerine
Kardeş değil, düşman oldular
Ey Nebi
Aşk-ı hasretimiz bu yüzden yanıyor

Sen gittin gideli Gecenin sessizliğinde
Yıldızlar parıldamaz oldu
Ay ışığını kaybetti
Sen gidince, Ya Rasulullah…

Arkadaşlık, dostluk sende
Bir gülüşün bedel bin derde
Hoş bir sedasın iki âlemde
Yüzü güzel, sözü güzel ya Muhammed

Ağlarsan ağlıyor gökte bulutlar
Gülersen gülüyor yıldızlar, aylar
Dostların seninle gurur duyarlar
Yüzü güzel, sözü güzel ya Muhammed

Sen öğrettin bize dostluğu kardeşliği
Âlemler örnek aldı senden iyiliği
Sende güzelleşti dost olmanın erdemliği
Yüzü güzel, sözü güzel ya Muhammed

Canlarda can oldun, ebedi kaldın
Şu fani dünyada gönüller sultanısın
Sevgiyi yüreğinle cennete dönüştürdün
Yüzü güzel, sözü güzel ya Muhammed

Biliyorum anlatamam özelliğini
Dünyalar güzeli altın yüreğini
Ümmetim ümmetim diye ağladığını
Allah dostları olmadan cennete girmediğini
Şefaat senden, affetmek Allah’tan dediğini
Gül kokulu cennet yüzlü ya Muhammed
Aşkın ile yandı tutuştu gönlüm
Yüzü güzel, sözü güzel ya Muhammed
HARUN KARA

Hasretin içimde deryan-ı aşk gibi yanıyor
Sevgilerin en büyüğü sana olan özlemimdir
Ya Rasulullah,
Dermanımı bir kalbim bir de Yaradan biliyor

Kalplerimizde senin en derin sevgini yaşıyoruz
Ya Rasulullah
Deryan-ı figan gibi gönlümüzde akan sevgisin
Ey Nebi,

Gönüllerimizde Nur-i çeşmin akıyor
Bir ananın oğluna özlem duyması değildir bu,
Allahın Resulüne özlem duymaktır
Belki de alın yazımız bu kara bahtımız

Ya Rasulullah rüyamda senin nurla akan
Gül yüzünü gördüm,
Uyandım, kalktım ayağa elimi kalbime koydum
Kalbim özlem ateşiyle yanıyor

Ancak yüreklerimizin aşk-deryasıdır bu
Bu özleminle yanan ateş, hiç solmayacak
Yarınlar geçse de,
Özlemim solmayacak Ya Rasulullah

Özlemim bir gün bir gül gibi
Solacak olursa,
Gönlümde solan gülü tutacak olan
Benliğimi unutandır…