Koymam seni…
Bırakmam bilmediğim tenlere;
Güvenemem…
İncitirler onlar seni,
Kırıp parçalarlar kanatlarını,
Toza döndürürler yüreğini…

Hem yerimi tutamazlar ki…
Gülemezler benim gibi,
Sevemezler de…
Aynı anda, aynı sözcükler
Dökülmez dudaklarınızdan…
Sonra aynı anda, o mahcup gülümsemeler…

Sonra ben…
Kimsesiz kalırım bu kalabalıkta;
Sana benzeyen suratlar arar dururum,
Sonra senin sözcüklerini,
Senin gülümsemeni…

Yok olmaz!
Olamaz, gidemezsin!
Gidersen eğer bela sevdam,
Tüm aşklara, beddua olur gözlerim…

Zuhal Eraslan