Usandım canım dan döktüğüm yaştan.
Hiç tat alamadım yediğim aştan
Onca dert yüklendim aştılar baştan
Beni ne hallara koydu DOSTLARIM..!

Bıktım dost’tan gelen şu kem sözlerden
Taş üstünde kalan kanlı izlerden
İçimde ki yanan korlu közlerden
Beni ne hallara koydu DOSTLARIM..!

Gezdirdiler beni hep diyar diyar
Olmadım ömrümde birkez bahtiyar
Genç yaşımda oldum çökmüş ihtiyar
Beni ne hallara koydu DOSTLARIM..!

Dost uğruna geçmiş idim çölleri
Şimdi serin eser DOSTLUK yelleri
Kuruttular gonca gonca gülleri
Beni ne hallara koydu DOSTLARIM..!

Daha görmem bundan böyle rahatı
Tükendi kalmadı dizin takatı
Bıraktım sizlere tüm saltanatı
Beni ne hallara koydu DOSTLARIM..!

Der DURAK’ım artık virandır yurdum
Candan bir dost için hayaller kurudum
Boşuna dolandım ağlayıp durdum
Beni ne hallara koydu DOSTLARIM..!

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Kerem Aslı aşka yanmış
Gönül bu dur be dostlarım
Ferhat, Şirin dağlar delmiş
Kolay değil be dostlarım

Zamanları aşkla geçmiş
Aşk bu yürek be dostlarım
Bak kadehi şarap içmiş
Sabırdır aşk be dostlarım

Çile gibi görünse de
Gönül, sevgi hoş dostlarım
Kavuşmalar zorda olsa
Aşk yolları var dostlarım

Kor alevde dumansız aşk
Yanar yürek be dostlarım
Yıldızdan aşka bakarak
Aşk bedende göz dostlarım

Gönüldür aşk yarı arar
Yürür aşka be dostlarım
İki yürük almış karar
Fehmi bu aşk, aşk dostlarım