Güneş almış perdeleri
Gözüküyor gölgeleri
Yüreğimde bir sızı var
Kavuruyor dünden beri

Ay ışığı perdesin de
Aklım hala gölgesin de
Nöbet tuttun bölgesinde
Yüreğim de bir sızı var

Güneş almış perdeleri
Gözüküyor gölgeleri
Yüreğimde bir sızı var
Kavuruyor dünden beri

Mahmut Ali BULUÇ 07.06.2011

Bende ki senin hikayesini dinledin mi
Bir cigaran var mı canımın içi
defigam bir sevdadan geliyorum şimdi
Yorgunum da…

Yanıbaşındayım, oturmuşum
Yaslanmışım dizlerine
Aşkın astarı gözlerine bakıyorum
Ağzının kıyılarından topluyorum
Gülüşlerinin beyazlığını
Dalıp giderken kara gözlerine
Sensiyorum şefkatli bakışlarını
Ve ta derinlerden
Kalbinin vuruşlarını dinliyorum

Derdim,
Ah dermanım
Şiirimin hülyasında
Günümüz fakir, günümüz şaki
Sevgiler ucuz, hüzünler pahalı
Yüreğinin tam ortasın da ne var
Taklit yapabilir misin istesen
Her şey yürür mü seninle

Hem biliyor musun
Anamın anlattığı masalsı aşklar var ya
İşte öyle özlüyorum seni
Öyle kahroluyorum ki yokluğuna
Hasretin kem vurur
Kendime alıyorum seni
Öylesine burnumda tütüyorsun

Yürek çığlıklarım biçare
Aslı neslinde yüreğim köz olsun
Seni bahar hüsnü, seni can suyu
Aşkın rahmetiyle
Seni sensiz, seninle yaşamak daima
Ölürcesine…

Gülüyorsun…
Bu devirde böylesine aşk olur mu hiç
Olur diyorum
İste ben!
Yine gülüyorsun…
Kayboluyorum yeniden gülüşüne
İki dudak arasında çıkan nefesinin
Sıcaklığına hapsediyorum kendimi
Ve
Aşkı böyle türkçemde ararken
Dünden kalma aksine akıyor kimliğim
And’olsun şehrimin eskiyen sevdalarına
Ki
Gülüşlerini içiyorum deminden

Ah beni anlayabilir misiniz bu mısralarımda
Çizebilir misiniz bana aşkın sımsıcak tenini

Bana özlemin dilini anlatın
Hasretin rengini anlatın bana
Sevginin zekâsını anlatın
Çünkü
Dünden kalma bir sevda bu
Köyümün akşamlarından
Belki de sevmenin talaşası
Neylersin dünden kalma benliğim
Aşk…
Aşk
Aşk bu, eskimeyen mabed ağacı…

Sevgili Özbek