Anladımki bana senden fayda yok
İşvene nazına artık karnım tok
Azrail gelsede gayri korkum yok
Dökülen yaşların sebebi sensin

Tatlı sözlerinle daim avuttun
Bak nasılda beni şimdi unuttun
Sanma yaptıklarını sanki unuttum
Dökülen yaşların sebebi sensin

Ömür dediğimiz bir su içimi
Bir kurt düştü hep kemirir içimi
Hiçmi düşünmezsin benim hiçimi ?
Dökülen yaşların sebebi sensin

Başın yücelerde kartal kalesi
Tükenmez ömrümün senli çilesi
Buda kaderimin aşkta hilesi
Dökülen yaşların sebebi sensin

Der DURAK’ım her’dem kadere çattım
Mecnun oldum sahra çöllerde yattım
Bal diye zehiri aşıma kattım
Dökülen yaşların sebebi sensin

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Yâr koydun koynumda iki elimi
Görmüyorsun şu çağlayan selimi
Ey vefasız lâl eyledin dilimi
,,,,Gözlerim ağlıyor beden üşüyor
,,,,Kara topraklara gözüm düşüyor

Kendimdende yavaş yavaş ıradım
Erişti göklere ahım feryadım
Şişelerde damla damala aradım
,,,,Gözlerim ağlıyor beden üşüyor
,,,,Kara topraklara gözüm düşüyor

Der DURAK’ım gayri canı nideyim ?
Bu davayı nere kadar güdeyim ?
Eylemeyin beni artık gideyim
,,,,Gözlerim ağlıyor beden üşüyor
,,,,Kara topraklara gözüm düşüyor

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ
14.07.2013
11.28

Ne ben usanırım ne kalem bıkar
Çağlayan yaşlarım bendini yıkar
Yıllardır ayrıyım hasreti yakar
Yaz kalem haberim yaz yâr’e böyle

Bundan ötesini nasıl diyeyim ?
Çıkardım alları kara giyerim
Yâr’in hasretiyle yanar ciğerim
Yaz kalem haberim yaz yâr’e böyle

Kestim ilişiğim şehirle köyle
Perişan hallerim deki bir köle
Bir Mecnun misâli savruldum çöle
Yaz kalem haberim yaz yâr’e böyle

Mecnuna sor o söylesin halımı
Delip ummanlara saldım salımı..
Yetişirse tutar belki salımı
Yaz kalem haberim yaz yâr’e böyle

Ayrılık ateşi sineyi sardı
Bizim gurbet elde neyimiz vardı ?
DURAK’ın yaşları ummana vardı
Yaz kalem haberim yaz yâr’e böyle

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Elin ağzı torba değil büzesin
Bak sayende adım çıktı deliye
Halimi arz ettim gidip veliye
Sensiz nefes almak zorlaştı canan

Yıllardır içimde kaynar bir kazan
Seni bahta yazmış kudretten yazan
Ömür güze döndü mevsimse hazan
Sensiz nefes almak zorlaştı canan

Kor oldu hasretin yüreğim pişer
Ömür çınarımdan yapraklar düşer
Kara topraklara gözlerim düşer
Sensiz nefes almak zorlaştı canan

Hoşgelir uzaktan davulun sesi
Mutlu olan mutlu sanar herkesi
Kesildi çıkmıyor DURAK’ın sesi
Sensiz nefes almak zorlaştı canan

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Hani dört kitapta yoktu gayrılık ?
Söyle nerden çıktı böyle sayrılık ?
Seninde bağrını yaksın ayrılık
Sebebsiz ayrılmak varmıydı böyle ?

Neler oldu herşey güzel giderken ?
Hergün visâl için dua ederken
Hiçmi üzülmedin çekip giderken ?
Acıya gark etmek varmıydı böyle ?

Dilerim mevlâdan kulun ondura
Merhameti yüreğine kondura
Yaktığın gibide seni dondura
Yok yere darılmak varmıydı böyle ?

Anlamadın gitti bendeki farkı
Dönüyor tersine feleğin çarkı
Kurudu akmıyor DURAK’ın arkı
Ele boyun bükmek varmıydı böyle

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Soldurdun gönlümün gonca gülünü,
Baharı bekleyen ömür gülünü.
Boynumu büktüğün acı günümü,
Seni unutacağım yeminim olsun..

İster-isen bağır,istersen ağla,
İstersen kor basıp yüreğin dağla.
İster-isen ırmak olda çağla,
Seni unutacağım yeminim olsun..

Bulut ettin beni dağlar aşırdın,
Mecrasından gözden yaşım taşırdın
Düşürdün dillere,adım şaşırdım.
Seni unutacağım yeminim olsun..

Yüreğimi aşkın narında yaktın,
Çıkarıp kalbimi çengele taktın
Ummadığım anda yerlere çaktın
Seni unutacağım yeminim olsun..

Gülerler derdimi halimi desem
Sen vefasız çıktın nasıl söylesem ?
Vuracaksan eğer açıktır sinem
Seni unutacağım yeminim olsun

Seninde açmasın sevda güllerin
Konuşmasın sussun o şen dillerin
DURAK’ın kalbinde öldü dünlerin,
Seni unutacağım yeminim olsun

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Kırıp dallarımı kopardın tek tek
Sanma-ki bu aşkım sende bitecek
Bu yüzden hep kalbin acı çekecek
,,,,Sanki yaban el-dim vurdun devirdin
,,,,Estin acı acı kara çevirdin

Hedefi olmuştu sinem sevdana
Önemseyip değer vermiştim sana
Sense beni mahkum ettin zındana
,,,,Sanki yaban el-dim vurdun devirdin
,,,,Estin acı acı kara çevirdin

El yârini alıp dağdan aşarken
Göz yaşım bendinden dolup taşarken
Bilirmisin ölmek nasıl yaşarken ?
,,,,Sanki yaban el-dim vurdun devirdin
,,,,Estin acı acı kara çevirdin

Yüreğimde olur hergün zelzele
Dilerimki ecel gayri tez gele
Yakalasın beni senle el-ele
,,,,Sanki yaban el-dim vurdun devirdin
,,,,Estin acı acı kara çevirdin

Der DURAK’ım kaldı yâr sende ahtım
Hep sineye vurdum gülmedi bahtım
Hepsi viran oldu gülşenim tahtım
,,,,Sanki yaban el-dim vurdun devirdin
,,,,Estin acı acı kara çevirdin

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Geçmez Yâr/den ayrı haftalar aylar
Gözden akan yaşlar deryayı boylar
Kurulsun düğünler çalınsın toylar
Haydi gönül haydi,yâre gidelim…

Yâr yoluna tatlı canı serelim
Goncaları NAZLI yâr/le derelim
Şu dünyada biz’de murad erelim
Haydi gönül haydi,yâre gidelim…

Yorulur/mu gönül yâr/in ararken ?
Bağrım yangın yeri hasret yakarken
Daldım deryalara şafak atarken
Haydi gönül haydi,yâre gidelim…

Seven sevdiği ile binsin sallara
Felek koydun bizi haldan hallara
Yâr/ini sevenler düşer yollara
Haydi gönül haydi,yâre gidelim…

DURAK’ım hasrete gem vurulmaz
Dizler yorulurda,gönül yorulmaz,
Uzun zaman gurbet elde durulmaz,
Haydi gönül haydi,yâre gidelim

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Gün olur maziye dalarsa gözün
Yakmasın yâr seni ateşim közüm
Çırpınır dururum bulamam çözüm
Hatırla sevdiğim beni hatırla

Bir yırtık resminle hayale daldım
Şİmdi hasretinle başbaşa kaldım
Deldimde salımı ummana saldım
Hatırla sevdiğim beni hatırla..!!

İstersen pazara götür beni sat
İster unuttum de ister silip at
Sende benim gibi kaktüslerde yat
Hatırla sevdiğim beni hatırla

Yeter yâr elinden çektiğim yeter
Bak DURAK’ın halı oldu bin beter
Virandır bağlarım baykuşlar öter
Hatırla sevdiğim beni hatırla..!!

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Gitmiyor başımdan keder ve elem
Yıllardır yarama sürmüyor merhem
Nedir bu LEYLA’dan çektiğim kalem ?
Yaz kalemim yâr’e haberim böyle

Beklerim haberi gelmez yellerde
Perişan derbeder oldum ellerde
Dolanıyor yaşım akan sellerde
Yaz kalemim yâr’e haberim böyle

De büyük aşkımız geldi nazara
Sevdasıyla düştüm hep ahı zara
Gireceğim bu gidişle mezara
Yaz kalemim yâr’e haberim böyle

Dinmez yüreğimde kopar vaveyla
Sevene revamı sen söyle LEYLA ?
Melül mahzun boyun bükerim LEYLA
Yaz kalemim yâr’e haberim böyle

Budur DURAK’ığmın senden dileği
Sevenler çekiyor bütün çileyi
Hiç kimse katmasın aşka hileyi
Yaz kalemim yâr’e haberim böyle

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ