koydun hıçkırık
elde elin kederli
kapı ardında
eşikler taşlayacak

yiter armağan
esen ayazda yelde
ömür su okur
buzlanıp kışlayacak

umudum umar
elimde nasırlı söz
ak yerde kara
günlerce dışlayacak

karardı gecem
ışıklarım duymuyor
mum arıyorum
yanarsam haşlayacak

ozan efem der
yolculuğa çıkarım
toprak yatağım
beni kim düşleyecek