Çare nedir dersiniz,yaşamak mı ölmek mi?
Yaşamaksa vuslatı,nefes nefes bölmek mi?

Düşündükçe gam basar,hüzün çıkar ayyuka
Gönül kırık saz çalar,yürek ise darbuka

Sevenler sevdiğine kavuşunca toy olur
Toy için gelen dostlar,birer birer kaybolur

Kesin dönüş var elbet,emanet götürülür
Emanete hıyanet edenler öttürülür

Sararlar beyaz örtü, temizliktir manası.
Yaşayan her canlının, topraktır öz anası

İşte böyledir hayat,yol belli yordam belli
Çare olur mu dersin, kuru kuru teselli

Durulmak,berraklaşmak,kirden arınmak için
Kur’an hayat iksiri,için kaynaktan için

Çürüyecek bu beden,çürümeden al tedbir
Vakit erken diyenler,nicesi olmuş kabir
Çürümeyen ne var ki,üstünden zaman geçmiş
Zaman denen ummanda ömür kısa süreçmiş

Hazırlık yapmak için,gelmedik mi gitmeye
Günler değirmen,döner,yılları öğütmeye

Amel denen yaşantı, bazen ak,bazen kara
Ak olanlar sevinir,ötekiler madara

Kimi cennet yolcusu,koşar rabbine doğru
Kimi cehennem ehli,ya rabbi bizi koru

Şakası yok hayatın,beynini Kur’an’a kur
Üç günlük dünya için,kimisi maval okur

Yanlışta eğlenmenin kime ne faydası var
İstirahat yeridir,sonsuza kadar mezar

Tercih senin arkadaş,imandan kalma üryan
Herkes gülüp oynarken, olmayasın ağlayan

Abdulhadi Bay

Bir köşede

Küçükken

Gözümün önünde

Dehşetle izlediğim

Cayır cayır yanan

Bir ev geliyor aklıma…

Karlı bir havada

Üşüyen bir çocuğun titremesi gibi

Sensiz yangınlarda üşüyorum

Dondurucu soğuklarda yanıyorum

Yusuf Çarkcı