Bilmek hayli zor işti; doğru yanlış hangisi
Sendin her an beklenen, GÜLLERiN EFENDiSi…

Vahşetin adı töre, kız doğurmak ayıptı
Cahillik hâd safhada, akıl ise kayıptı
Mazlum kan ağlıyordu, eksik sabr-ı Eyüptü…

Kurtarıcı belliydi; Âminenin incisi
Ne mutlu ümmetine, GÜLLERiN EFENDiSi…

Puta tapanı irşâd kolay bir iş değildi
Lâkin fazla geçmeden tüm bulutlar dağıldı
Eğilmez denen başlar, saygı ile eğildi

Senin ile kazındı kalplerin kiri, isi
Nâr üstüne nûrdun sen; GÜLLERiN EFENDiSi…

Ve ondört asır sonra seni arıyor gözler
Yediden yetmişine gönüller seni özler
Mevsim kısa takıldı, gelmiyor sensiz yazlar

Özlemimiz çok büyük, nebîlerin nebîsi
Ey ALLAHın HABîBi, GÜLLERiN EFENDiSi…

Mecit Aktürk

Gökkuşağının yedi rengi varmış
Ve hayat onlardan birindeymiş
Ben sekizinci renkte
O olmayan karanlıkta
Yaşamı arıyorum
Ki hiç olmayan yaşam.

Dışarıda akıyor
Normal seyrinde dünya
Sevenler var
Sevilenlerin olduğu kadar
Düğünler oluyor,
Halaylar çekiliyor
Elma ağacı çiçek açmış
Hayat elma tadında,
Devam ediyor.

Bir benim,
yaşamın kuytu kıyısına hapsolan
ölüm sessizliği gibi yaşam.
Ne bir kuş öter
Ne de insan sessi…
Şakaklarıma çarpıyor
Yalnızlığın o kızgın nefesi…
Ölüm bile uğramaz oldu buralara
Yoksa ölecekler mi gitti…
gidip başında ağlayabileceğim
bir mezar arıyorum
ama yok
Ölülerin bile tükendiği bir dünya burası.

Şimdi tarih sahnesinin
en korkak kahramanıyım
yada aşkın en cesur kaçağı…
ne fark eder ki,
gören yok,
duyan yok,
yaşam yok.

kimseye değil kızgınlığım
Bu karanlığın efendisine kızgınım
başkasına değil,
Sadece kendisine kırgınım….
Sessimi duyurursam
Soracağım kendisine
Neden,
neden beni soktun bu derde
arıyorum onu,
arıyorum ama
bulamıyorum hiçbir yerde
çünkü ben gökteyim o, o yerde…

Halis Babat