Gidersen bir gun yağmurlu bir sonbaharda,
yine geri don ve sunu bil- yalniz degilsin.
Ne gururu?!Ona yer yok aramizda!
Suclu olan yok, ozur dileme, mecbur degilsin.

Gidersen eğer huzunlu bir gunde,
gitigin yol biryere cikmiyorsa,
hatirla beni, benimle oldugun gunleri
umutla yasadigin gunleri hatirla.

Eğer gidersen bir gun benden,
yine geri don,geri don endise duymadan.
Sakin dusunme gelirsen yenildigini,
bende biliyorum- olmuyor sen olmadan.

( Bulgaristan’dan yaziyorum, bilgisayarimda turkce alfabe yok, kusura bakmayin arkadaslar)

Alev Yavuz

şiir:: sitemli şair okan 

Eğer seversem seni;
Öyle çok bağlanırım ki sana,hayatta her şey olursun benim için.
Ne vazgeçebilirim,ne şüphe edebilirim senden.Her an yanımda ol isterim,ezberlerim kokunu.
Yerli yersiz gülümserim,düşünsene mutlu olduğumu;ne büyük aptallık!
Eğer seversem seni;
Uğrunda öl’mem,senin uğrunda yaşarım yaşanacak ne varsa.
Senin için varolurum.Ellerini tutarım,bir sürü hatıramız olur;
şarkılar,şiirler,hediyeler,gid?ilen yerler,hayaller,yeminler..
Umutlarımız olur senle,kusursuz düşlenmiş gelecek düşlerimiz..
Sinemaya gideriz birlikte,yağmura yakalanırız.
Hastalanırsın,endi?şelenirim inan,yer bitiririm kendimi sana bir şey olur diye.

 
Eğer seversem seni;

‘GÜN’ olur ‘‘seni sevmiyorum’’ dersin bana.Yalan dolan sahtelikler girer araya.
Git gide koparsın benden,başkalarının ismi olur ağzında,
yeminleri hayalleri unutursun da yarı yolda bırakırsın beni.
Gitmemen için herşeyi yapsam da nafile;
oturur ağlarım çocuklar gibi,çaresizlik,kepazelik sarar başımı..
Zaman geçer, anlarım ki yalanmış her şey,anlarım ki aldanmışım sana,aldatmışsın beni..
Acı çeker her yanım.
Eğer seversem seni;
Sen,tüm şarkıları başkalarına ‘adarsın’,ben gözlerine roman yazarım.
Sen gidersin,ben kanarım.Sonra başkalarına söylersin ”seni seviyorum..,kopamam senden..
” Yeminler eder,tutarsın ellerini.Kilitlersin gözlerini gözlerine.
Bilmezsin,düşünmezsi?n bile kimse ‘ben’ değil diye..
Eğer seversem seni;
Alırsın hayatımdan tüm nefeslerimi.Elim yüzüm aşka bulanır,
sensizlik içinde bir yalnızlık kalır bana.
Kocaman bir ihaneti,acıdan nefesi kokan ufacık bir ömrü;
 oturur,kıçı kırık bir kalemle yazmaya çalışırım.
Yaşanamışlıkları,ölü?mle mücadelelerimi yazarım gecelerce.Ben’den eser kalmaz seni seversem…
Eğer seversem seni;

Birisi siler beni,hiç özlememiş gibi özlersin..
Birisi küllerimden doğar yeniden,sadece onu seversin..Vazgeçemem senden,seni unutamam.
Tutamam ellerini..Kokun yok,sesin yok,sen yoksun;deliririm..
‘Gün’ gelir,kazara çıkarır atarsam seni aklımdan,kalbimden ruhumdan;
bu sefer ne akıl kalır ne kalp ne de ruh!Sen unutursun beni,ölürüm.Susarsın,ölürüm.
Gi?dersin,ölürüm.Kurşun gibi bir an gelir şakağıma; seversin başkasını,ölürüm.

Anladın mı şimdi?
Seversem seni, mahvolurum.

Şamil Emre Aydın

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması
mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.

Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,
en güzel yerde başlatılsaydı eğer.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse eğer.

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardı eğer.

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de
kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.

Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.

Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,
beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.

Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,
tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,
yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.

O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,
son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.

Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,
her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.

Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,
dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.

Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,
namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,
dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.

Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,
sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.

Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,
kulağına okunacak biri olsaydı eğer.

İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de,
kartvizitinde ‘onca ayrılığın birinci dereceden failidir’ denmeseydi eğer.

Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.

Issızlığa teslim olmazdı sahiller,
Kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
Yalnız kalmaktan korkmuyorum da,
ya canım ellerini tutmak isterse…

Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer!!

bir gün gidersen eğer
bir yok oluş mevsiminde
gül gider hüzün kalır
hüzün giderse her şey

bir gün gidersen eğer
bırakıp böyle beni
böyle öksüz böyle yetim
ardına bakma e mi

bir gün gidersen eğer
mağrur başını kalbim
kimbilir hangi iklim
hangi bahçede eser

bir gün gidersen eğer
bordo sevinçlerini
yüzünün duldasında
bir imansız ipe ger

bir gün gidersen eğer
gözlerini de al git
bakışlardan bir ümit
umar bu can dar vakit

bir gün gidersen eğer
vedasız bir yolcu gibi
hüzünden payımı ver
sevin ey mülk sahibi

Mehmet Binboğa

Kurulma sevdiğim güzelim deyin
Bağlanma karayı alları geyin
Ben bir çoban olsam sen de bir koyun
Seslesem elime tuz ile seni

Koyun olsan otlatırdım yaylada
Tellerini yoldurmazdım hoyrada
Balık olsan takla dönsen deryada
Düşürsem toruma bez ile seni

Veysel der ismini koymam dilimden
Ayrı düştüm vatanımdan ilimden
Kuş olsan da kurtulmazdın elimden
Eğer görse idim göz ile seni

AŞIK VEYSEL