Ansızın iner damarlardan zahmet
dikiliverir hayat
kök salar
toprakta nem, gözde yaş kurumadan yetişmek için vaktine
o hep aynı ivedi oluşta…

Her gidişe sebep
çürümeye başlayan hayatın itkisi
tohumda saklı yaşama arzusunun
uzanabildiği kadar uzanmasıdır
düşüne sabrını katarak.

Yeni yetme bir sabrın geçtiği acının sıcaklığı
soğumadan canında
çeliklenir
yalnızlığın serin kuytularında…

Ne tuhaftır ölmeden yeşeren olmak
her şey bitti sanırken
yeniden başlamak ne tuhaf
belli ki ezberi bu tuhaflık bozacak.

Doğarken aldığımız ilk nefeste
yanan canın çığlığı ağlamak
hayata içirilen anddır aslında.
Canının yandığı kadar
dirençlidir insan hayata…

Her ayrılık aynı yangının duyumsanmasıdır
yeniden doğması
içtiği andın anımsanmasıdır hatta.
Ayrılıklarda büyür insanın yüreği
karışabilirse yaşama sevincine
bir ömürlük emanettir can
değerini bilene…

Gelip geçtiğim
yaşayıp sevdiğim mekanlardan aldığım çakıl taşlarına
dokunurken usulca
bir yaprak daha koptu düştü dalından.
Hiç bir hükmü yok çırpınan duyguların
ömre yazılana.
Üşütür tene değen yel
yanaklarından süzülen yaş kurumadan daha.

Hüznün gazellerle inen damlasıdır toprağı besleyen
bu sebeple belki de
her yeni mekanda yeniden canlanır insan.

Bir ömürlük emanettir can
beden kabı içinde.
Aklın beslediği hayat ne öğretirse öğretsin
hangi gücü bilerse bilesin zaman
bu alemden geçmelidir her can
açılır kapılar ardına kadar
merhametin eli kalbe dokunduğu zaman…

Derya Kızılgöz

Ansızın iner damarlardan zahmet
dikiliverir hayat
kök salar
toprakta nem, gözde yaş kurumadan yetişmek için vaktine
o hep aynı ivedi oluşta…

Her gidişe sebep
çürümeye başlayan hayatın itkisi
tohumda saklı yaşama arzusunun
uzanabildiği kadar uzanmasıdır
düşüne sabrını katarak.

Yeni yetme bir sabrın geçtiği acının sıcaklığı
soğumadan canında
çeliklenir
yalnızlığın serin kuytularında…

Ne tuhaftır ölmeden yeşeren olmak
her şey bitti sanırken
yeniden başlamak ne tuhaf
belli ki ezberi bu tuhaflık bozacak.

Doğarken aldığımız ilk nefeste
yanan canın çığlığı ağlamak
hayata içirilen anddır aslında.
Canının yandığı kadar
dirençlidir insan hayata…

Her ayrılık aynı yangının duyumsanmasıdır
yeniden doğması
içtiği andın anımsanmasıdır hatta.
Ayrılıklarda büyür insanın yüreği
karışabilirse yaşama sevincine
bir ömürlük emanettir can
değerini bilene…

Gelip geçtiğim
yaşayıp sevdiğim mekanlardan aldığım çakıl taşlarına
dokunurken usulca
bir yaprak daha koptu düştü dalından.
Hiç bir hükmü yok çırpınan duyguların
ömre yazılana.
Üşütür tene değen yel
yanaklarından süzülen yaş kurumadan daha.

Hüznün gazellerle inen damlasıdır toprağı besleyen
bu sebeple belki de
her yeni mekanda yeniden canlanır insan.

Bir ömürlük emanettir can
beden kabı içinde.
Aklın beslediği hayat ne öğretirse öğretsin
hangi gücü bilerse bilesin zaman
bu alemden geçmelidir her can
açılır kapılar ardına kadar
merhametin eli kalbe dokunduğu zaman…

Derya Kızılgöz

her yağmur yağdığında
. ellerini giy ve sokağa çıkart onu
azıcık üşüt
azıcık soğukta beklet ve sarıl
iyi davranma, gerekirse horla ama – sarıl.
bekleme
gelip almayacağım artık
üveyi değilsin benden fazla

diğerlerinin arasında fazla korkutma
yüzüne birşeyler kapa ve
yaşa onunla
sana emanet.

Çiğdem Dal

Şimdi geceleri aydınlatan
Yıldızlar değil…
Aymazlık,durağanlık,global armoni
Ve Sam amcanın akıllı füzeleri…
Antenler arası yıkım,dalga boyu felaket
Git gide küreselleşen dünyada
Sürekli kazanmaya oynuyor birileri…
Sorgulasam ibrişimli cahillik diyecekler
Peki dünya
Milyar yıldır “kare” miydi ki? …

Ey sanık sandalyesindeki hasarlı insan
Mahkemesiz suçlusun…
Ve tarih tutanaklarına çoktan kaydoldu suçun…

İklimler senden davacıdır
Yağmurlar,ormanlar,dağlar,denizler
Ve yeşil ve kırmızı
Senden davacıdır…

Şimdi kan
Şimdi vahşet
Şimdi zulüm
Zamanın aynasında…
Söyle,ne bırakacaksın çocuklara
Hiçlikten başka? …

Algın puslu
Sevgin cılız
Umudun bican
Oysa sen değil miydin sarp vahalarda
Cananını arayan o devasa can? …

Alevler arasından bak şimdi geleceğe
İse dumana boyan
Kapkara gir her gece yatağına
Ve her sabah
Küllere uyan…

Senindi bu emanet…
Göremedin
Aldığın bir damla nefesin heybetini
Ekmeğin,suyun kıymetini
Bilemedin…

Şimdi yan…

Can Murat

Aslı Demir