Giderim belki anmadan seni,
Gözlerine dalıverirse eğer bu serseri,
Bir bakışı esgirme be sevgili,
Fakirin yemeği, yârin yüreği,
Aşk beni, sen eyledi.

İşte dostlar biz de sevdik bir zalimi,
Gözleri gül, sözleri dikeni,
Ben oldum artık aşktan ebedi,
Yaradan al bu bendeki sevgiyi,
Aşk beni, sen eyledi…

Ferhat Şimşek

İlkbahardım güzler oldum.
Gündüzlerdim gece oldum.
Yazlar idim kışlar oldum.
Her yara baş eyledi aşk.

Ak günlerdim bed gün oldum.
Gülüşlerdim ağlaş oldum.
Ömürlerdim ölüm oldum.
Her dertli baş eyledi aşk.

Yıldızlardım çıkmaz oldum.
Çiçeklerdim diken oldum.
Güneş idim yanmaz oldum.
Her yanar baş eyledi aşk.

Şekerlerdim zehir oldum.
Yağmurlardım kurak oldum.
Hıuzurlardım isyan oldum.
Her zindan baş eyledi aşk.

Gönlüm değil olan her hal.
Derdim içen kan kusup kal.
Ne normalim ne anormal.
Her sarhoş baş eyledi aşk.

Sedat hünkar

Yokluğunda geldim bu hana, katıldım kervanına
Sensiz manasızdır bu alem, öteleri yeğlerim.
Nur-u cemaline kimbilir kaç vakit var daha
Hasretle sürur dolu visale ermeyi beklerim.

Aşkın kül eyledi, savursa da artık bitse bu ömür
Dergahına varıpta yüzüm sürsem toprağına.
Bittim ben döküldü yapraklarım, bir aşkım gür
Ötelerde seninle birlikte girsem mahşer-i mizana.

Naat

Abdulvahap Yıldız

Yokluğunda geldim bu hana, katıldım kervanına
Sensiz manasızdır bu alem, öteleri yeğlerim.
Nur-u cemaline kimbilir kaç vakit var daha
Hasretle sürur dolu visale ermeyi beklerim.

Aşkın kül eyledi, savursa da artık bitse bu ömür!
Dergahına varıpta yüzüm sürsem toprağına.
Bittim ben döküldü yapraklarım, bir aşkım gür!
Ötelerde seninle birlikte girsem mahşer-i mizana.

Abdulvahap Yıldız

Ne yar uğruna ölmeler
ne yüreğe vurulan mühürler
yar diye divane olanlar
gör, aşk adama ne hal eyledi

Ne Mecnunlar, ne Ferhatlar
Nesimi gibi yüzülenler
ne Pir Sultanlar, ne Yunuslar
bil, aşk adama ne hal eyledi

Bir meçhulden diğerine
Hesapsız yol eyledi aşk beni.

Coştum, taştım, bendimi aştım
Damlayken göl eyledi aşk beni.

Dumanım tüttü, yandım bittim derken
Ateşe gül eyledi aşk beni.

Yeri geldi buz tuttu alevlerim
Bir göze kül eyledi aşk beni.

Kendimi kaybettim kimi ben kayboldum
Sağ iken sol eyledi aşk beni.

Dünyaya meydan okudum yeri geldi
Cihana pul eyledi aşk beni.

Âmâ eyledi kimi boğazımda düğümdü
Sağıra dil eyledi aşk beni.

Binbir türlü çiçekte binbir çeşit renk
Arıda bal eyledi aşk beni.

Gözüm açıldı açılacak… yolun sonu
Mantığa zûl’ eyledi aşk beni.

Kendi kendimce aştım derken meçhulü, heyhât!
Yine meçhul eyledi aşk beni…

Bazı dondum bazı yandım
Döndüm döndüm yine andım
Yudum yudum içtim kandım
Bu aşk beni kül eyledi

Günden güne eriyorum
Yana yana yürüyorum
Dertten derde giriyorum
Bu aşk beni kül eyledi

İçim yara dışım yara
Bu aşk beni yaktı nârâ
Ayrı düştüm bahtım kara
Bu aşk beni kül eyledi

Bundan gayri yolumsun sen
Dikenimsin gülümsün sen
Bana tatlı ölümsün sen
Bu aşk beni kül eyledi

Çölden geçtim dağdan aştım
Çaresiz bir derde düştüm
Hasretine yandım piştim
Bu aşk beni kül eyledi

Mikdat der ki ben aşığım
Ben bu derde alışığım
Güneş, ayım ey ışığım
Bu aşk beni kül eyledi