Siirler.Biz

eylül şiirleri

Eylül’dü. Dalından kopan yaprakların Sararan yanlarına yazdım adını Sahte bir gülüşten ibarettin oysa. Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu. Eylül’dü. Di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız Adımlarımızın kısalığı bundandı Bundandı...
eylül; serin rüzgarların sarı yaprakları götürmesi ile hüzünlü vedaların örtüşmesiydi... gönül; ürperten duyguların gözyaşlarını döktürmesi ile bilinmez vedaların belirmesiydi... eylül ve gönül, hep el eleydi... Fikret Turhan-Yalova 24.09.2013
Yapraklar dökülür Eylül gelince Hüzünler karışır gider sevince. Toprakla buluşur sararan yaprak Güçlenir çürüyen yaprakla toprak. 31ağsts2012 Feyzi Kanra