eylül şiirleri - Siirler.Biz

Eylül’dü Şiiri – Cemal Süreya

admin — Tue, 04 Sep 2018 21:19:55 +0000

Eylül’dü.

Dalından kopan yaprakların

Sararan yanlarına yazdım adını

Sahte bir gülüşten ibarettin oysa.

Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu.

Eylül’dü.

Di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız

Adımlarımızın kısalığı bundandı

Bundandı gözlerimin durgunluğu.

Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan,

Ellerin kadar ıssız,

Sen kadar zamansız molalar veriyordum

Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz.

Eylül’dü.

İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin,

Şimdi yoktu bi anlamı suskunluğun.

Çırılçıplak kalakaldım sessizliğinin orta yerinde.

Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman

En çok sesini aradım.

Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hâlâ.

Gözlerini sildi zaman..

Dedim ya… Eylül’dü.

Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin.

Cemal Süreya

admin — Thu, 26 Sep 2013 20:30:04 +0000

eylül;
serin rüzgarların
sarı yaprakları götürmesi ile
hüzünlü vedaların örtüşmesiydi…

gönül;
ürperten duyguların
gözyaşlarını döktürmesi ile
bilinmez vedaların belirmesiydi…

eylül
ve gönül,
hep el eleydi…

Fikret Turhan-Yalova
24.09.2013

admin — Fri, 31 Aug 2012 21:13:36 +0000

Yapraklar dökülür Eylül gelince
Hüzünler karışır gider sevince.
Toprakla buluşur sararan yaprak
Güçlenir çürüyen yaprakla toprak.

31ağsts2012

Feyzi Kanra

The post Eylül Gelince first appeared on Siirler.Biz.