senfonik bir kalış gibi susarım sözgelimilerinde
pozitif yüklü bir gemi kalkar göz pınarlarında
zamanın sunaklarında susacak özlemlerim
ruh devriyesinde yakalanacak gizem
ilk bakışın resmi çizilecek permalarıma
kaçıncı vazgeçişini hesaplayacak kritik dönem
ölüm ile ben arasında sana kalışımın fosillerinde
kırçıllarında kavlar uzayan bensiz bir benin filizi büyür
çiçek çiçek,aşk aşk,meyve meyve,sen sen kalır

yolcululukların yolunda,yol yorulur vuruluşuma
teninde sırra kadem olan sıcaklığım eniştedir yüreğine
iki narımda sonsuz taneler toplandı sende
tane tane mir olup kalıyorum özünde
bu yüzden yüzünde çekilmiş yüzümün aşk resmi
bu yüzüne benli bir aşk sunar mitsel

soyut tanrı, bulutları nemlerinden yapmış olmalı
hangi yalnızlığın kara bahtlı toprağında gezsem
iki damlan düşer her demime
kendimden geçenin hanına an yapar
ıslanır ve uslanır kaderinin nadasında

bu kaçıncı kaçışındı bilinmez
bu kaçıncı bakışındı silinmez
bıraktım kendimi hoşluğuna …
dilimde meryem’in sonesi elim asa,canevimde sen

hışırtılı bir yaprağın sararcılarına sancılanır ruhum

sayıkla beni sevgilim sayılar sonsuzmuş aşkta
ayıkla beni sevgilim, aşklar sonsuzmuş gerçek aşkta

bıraktım kendimi hoşluğuna
dedim ya bu aşkın boşluğunda bulutlarım nemlidir bahtına
üzülme kefeninle gelinliğini sen almayacaksın
her iki gidişine de ağlayacaklar bellidir

gözbebeklerine sun kaderi
görmek mi aşk,aşk mı görmek ben seni görmüyorken
aşk mı sen ,sen mi aşk ben seni yaşamıyorken
böyle ikilem arasında ikimiz de yokken

davalıyım ayrılığa duruşmam var yeni gülümle
bıraktım kendimi hoşluğuna …
dilimde meryem’in sonesi, elim asa,canevimde sen
gidiyorum aşkın içindeki aşka
gidiyorum kendime
gidiyorum iştelere
cebi delik kaderimden düşüyor düşlerim
gönlü açık sevdamdan uçuyor tutkularım
seni açık bir kalışım mumyalanıyor son sözümde
kalıyorum can içinde aşk içinde öylece
kalıyorum senden bu da aşk,bu da kader

Hayrettin Taylan