Ne garip, bir insana vazgeçilmez olduğunu hissettirdiğinizde ilk vazgeçtiği siz olursunuz.

Belli bir kişiye duyulan yoğun sevgi ve şefkatin yanında hemen her zaman bilinçdışı düzeyde saklanan bir düşmanlık vardır.

İnsanların hepsi sevilmeye layık değil.

Birine duyduğunuz sevgi ve sinir doğru orantılıdır. En çok sevdiğiniz insana herkesten çok sinirlenirsiniz.

Düşünebilen herkesin insan olması, insan olan herkesin düşünebildiği manasına gelmiyor ne yazık ki.

Gerçekten bilen kişiler, alçakgönüllülüğe eğilim gösterir, çünkü bildiklerinin ne denli yetersiz sayılacağını fark eder.

İnsan kötü bir şey yapacağı zaman mutlaka vicdanını susturacak bir yol bulur.

Sevgim, benim gözümde, sorumsuzca saçamayacağım değerli bir şeydir…

Sevmek ve çalışmak, çalışmak ve sevmek… Hayat bundan ibaret.

Hayat çok zordur; karşımıza bir sürü acı, hüsran ve imkânsız vazifeler getirir.

Aşık olduğumuz zamanki kadar acı çekmeye karşı savunmasız olduğumuz bir zaman yoktur..

Deli dediğimiz kişi uyanıkken düş görendir.

Zayıf noktalarınızdan güçlü taraflarınız doğacaktır.

Seven kimse uysallaşır ve sevdiği kimse için sevgisinden neler, neler yapmaz!

Mutluluk kolay değil; içimizde bulmak zor, başka yerde bulmaksa imkânsız.

Ruhunun derinliklerine bak ve kendini bilmeyi öğren…

Hakikate götüren yol, dikenlerle doludur; dayanıklılık ve direnç ister; vücutça ve ruhça hazırlıklı olmayı gerektirir.

Sevgim, benim gözümde, sorumsuzca saçamayacağım değerli bir şeydir.

İlgi görmeyen her şey ölür. Duygular, ilişkiler hatta çiçekler bile…

Aslında hiçbir şeyi bırakmayız;sadece bir şeyi diğeri ile değiştiririz.bir feragat gibi görünen şey aslında bir yedek ya da vekil oluşturmadır.

“Hayaller kurmakla meşguldüm. Tuhaftı,bu hayaller geleceğe yönelik değildi; geçmişi onarmaya çalışıyorlardı…”