Kanınla suladığın bu toprak taş ta sensin

Yeter miskin meyus yattığın uyan davran kalk

Seni aciz görmek istemiyor bu asil halk

Harpte arslanlar gibiydin sen böyle değildin

Sulhta neden çakalların karşında eğildin

Yaşar  KANŞIRAY

Yer bitirir odunu, bir düşün od’u hele
Karartır gönülleri, haset denen şu bela
Düşürme sakın onu, senin Kâbe’n gönüle
Desek de; her kişinde, kalpler karalar bağlar

Hakkı ve hakikati görecek bir enginlik
Günlük ihtiyaçlara, yetecek de zenginlik
Yalan dünyaya karşı, ver tamaha dinginlik
Desek de, her işinde, insanlar buna çağlar

Feyzullah Kırca
Akbaşlar Köyü / Dursunbey

Ne kadar acele gider menzile
Ardında gittiğin zaman be garip
Bu gün için varsın hayırlar dile
Uyur uyanmaz gözün yuman be garip

Bırak ana, ata, kardeşi eşi
Tek başına yürür gider kişi
Kalırda bu yerde gerçeği düşü
Her şey uçar gider duman be garip

Gel konuver ahir zaman eline
Sahip ol ki fırsat verme diline
Fırsatı ganimet bil de gönlüne
Herkes sürüsüne çoban be garip

Bu gününden ver de yarına karar
Kuşlar bile kendine yuva kurar
Gönül bir hanlık sultanını arar
Akşamdan sabaha ferman be garip

Göç eder gidersin bilmem nereye
Kaptırdın kendin sele dereye
İnsanı satarlar bir kuruş paraya
Bunca uraş dur da yaman be garip

Gönül engin yere kurdu yurdunu
İyi kolla sağı solu ardını
Kuzu gibi durmaz meler kurdunu
Nice engeller var yaban be garip

Gönül korda her daim küserler
Yel olur fırtına gibi eserler
Yüzüne hoşta ardına keserler
Gösteriş riyası harman be garip

Nefis insanı da iter ateşe
Üçü dördü ister yarında beşe
Arar durur dört yanı mahmur köşe
Bu kadarı fazla aman be garip

Az olsunda gelir şükürüm fazla
Saraylar neyine ayazda yazla
Sonun gelir bir gün üç arşın bezle
Giden geri gelmez umman be garip

Her bir canlı aşkına sevdalı
Ne gelirse başa bilir abdalı
Kendi kendinle olma davalı
İmanı insana derman be garip

Edep hayâ bir yana, namustan zırhı
Evvel nasılsa su dönderir çarkı
Aslına çeker it oğlu it ırkı
Göz önünde çıkar çıban be garip

Değme şu âlemin zevki keyfine
On ikiden vursan değmez hedefine
Hırsız saklarda bankalar define
Masum başa yağar boran be garip

Haram damlatmam alın teri aşıma
Tükürtmem mezarda hece taşıma
Baştan vurulsam acımam yaşıma
Namus için başım kurban be garip

Yunus derde nasihatim var dosta
Yatakta olmazda her zaman hasta
Varsa kuru ekmek olmasın pasta
Ne zaman oldun şad uman be garip

Enes Irmak

Umut ile etrafına , bakıp merhamet aradı
Kimse el atmadı ona, saçlarını yoldu garip

Boynu bükük döndü eve, hiçmi kimse yoktu seve
Birde laf attı geveze, ağlayarak gitti garip

Kuru ekmek lavaşıyla, katık etti göz yaşıyla
Bu yaşamın savaşıyla, cenk ediyor masum garip

Sakın beddua eyleme, anda dönüşür eyleme
Taşlar yağar bu aleme, Senden ricam etme garip

Abdurrahman Yıldız

Fatma Kalkan

II.
Ben sana gözlerimi emanet ettim
Senden başkasını görmesin diye
Ben senin için aklıma ihanet ettim
Küssünde çok sual sormasın diye

III.
Ben acını acım yaptım
Seni baş tacım yaptım
Ben seni sevmedim ki
Ben seni tanrıçam bildim ben sana taptım

IV.
Sonbaharın çatacağını işiten
Bir yaprağa benziyorum şu an
Bir kasvet can evime bürüdü
Hücrelerim santim santim çürüdü

V.
Söylemek istediğini
Satırlarının sonunda ki her ünlemi
Noktası noktasına virgülü virgülüne
Anladım…………
Bir korsan gibi girdin hayatıma
Yüreğimi yağmaladın vurgununu vurdun
Bir korsan gibi terkediyorsun şimdi
Ama şunu bilki
Saklambaç oynarken
Kayan bir yıldız gibi
Pişmanlık saklı kalmayacaktır ebedi

Burak Özkanlı