Bu dertli başım’da dinmiyor kışlar
Akıyor gözümden kan ile yaşlar
Bulmuyor yerini attığım taşlar
Daha bu sevdayla gülemiyorum

Duman tuttu karlı dağların başı
Neyleyim ekmeği neyleyim aşı
Alın vurun artık çileli başı
Bu sevdayı ser’den silemiyorum

Dağlar karın aldı kapandı yollar
Yari saramıyor varıp’ta kollar
Acımadı bize ayırdı kullar
Ben bu aşka bir’şey diyemiyorum

Adımı sormayın sakın birin’den
Yara aldım yâr elin’den derin’den
Öldürüyor efkârın’dan derdin’den
Daha başka bir’şey dilemiyorum

Bilirim’ki yâr derdimin dermanı
Oda vermez bana vuslat fermanı
Der DURAK’ım geldi gitme zamanı
Iradı yollarım gelemiyorum

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ