Dünya içinde çoksa sevgisizlik
sevgi çıkar sevgisizlik içinden…

Yurdun içinde yurtsuzluk görülse
yurtsuzluk içinden başkaldırır yurt…

Şiir içinde hayalsizlik yatsa
hayalsizlik içinden düşer hayal…

Duysam kendi içimde sensizliği
sensizliğin içinden gelirsin sen…

Timur, 2 Ocak 2013

Timur Kocaoğlu

Doğmadan gün, daldım bitmez gece ye
Güneş bu gün doğsun! Hiç istemedim
Düşmüşken yüreğim, bitmez çileye
Karanlıklar sarsın! Bitmesin dedim

Yaşanamaz olmuş, bitmiş bu Âlem
Anlatamaz susmuş, kitapla kalem
Kendin bilmez ise; Ben nasıl bil’ em
Dertlerimi kimse, bilmesin dedim

Kime Can dedim ise çıkardı canım
Kaynattı içimde, su oldu kanım
Olamadı kimse, dert anlayanım
Acılarım bana hep kalsın dedim

Al dedim almadın! Aşkım Al-mira
Kahrının çekmesi bendeymiş sıra
Dayanır mı bilmem kalbim Kahır’a
Vurdumduymazmışsın, bilesin dedim

Senden sonra herkes, bana Bacı’ dır
Kardeşlik bilmemek, ne çok acıdır
Kem sözler canlardan beni acıtır
Beni bilmediler gel sen de. Dedim

Al-mira al beni gel bu ellerden
Bende taşıyorum topraktan beden
Senin sevgin vardı beni ben eden
Tükenmeden bendim gelirsin dedim

Tahsin Emek