guzelterekeme ( yeşim bayram )

Gülden Işık

Aslında nereye niçin
Gittiğini bilmeden
Bahanelerine kendin bile inanmadan
Yazdığın senaryoyu bile okumadan
Vedanın ipini çekerek
Güzel elbiselerin içindeki
Çirkinliğe gideceksin…

Biliyor musun?
Bir gün güzellikle çirkinlik
Soyunup denize girmişler birlikte
Çirkinlik görünce güzelliği
Aklına bir fikir gelmiş şeytani
Güzellik denizdeyken
Giymiş güzelliğin elbiselerini
Karışmış insanların arasına
Güzellik çaresiz
Giymiş çirkinin elbiselerini
İşte o zamandan beri
Karıştırmış insanlar güzelle çirkini
Çirkini güzel
Güzeli çirkin sanmışlar
Yanıldıklarını ilk şafakta anlamışlar…

Biliyorum sen de seni sevmeyene gideceksin
Yine çirkinlik kazacak
Ruhunu ağlatacaksın
İlk şafakta…

Ama… Bir gün
Bir gün ruhunu mutlu etmek istersen
Bir soğuk gece düşlerine düşerse
Bir yerde
Bir yerde yaşandığını hatırla
Çirkin elbise içinde…

Belki de git demeliyim.
Git bildiğin neresi varsa…
Yolun açık olacak korkma.
Bensiz yollar zaten hep açıktı sana.

Evet…
Git demeliyim sana…

Belki de çok mutlu olacaksındır.
Belki de hayatına henüz hiç girmemiş olan o yabancıyı,
bulacaksındır.
O sevgiliyi…
Biliyorum,acı çekeceğim ardında,
hemde çok acı,
yaşayacağım,hayatımın en büyük yıkımını…
Hani vardır ya insanın yanılgılarının içinde en çok sevilen,
hani en gerçek,
hani en iç yakan,
işte tüm bunları hayatımdan çıkarmak adına,
Git demeliyim sana…
Git…
Bensiz bütün yollar açık nasıl olsa sana…

Belki de senin için senden vazgeçtiğime inanıp,
bir ödül takarlar boynuma.
Yalancı bir gülüş,
ürpertici bir dokunuş.
Sonrası hiçlik,sonrası yok oluş…
Vuracağım kendimi,
aydınlığa çıkmamış intiharlara.
Kanamalı ölümler kusacağım,
umutsuz akşamlara.
Fedakarı mı oynamış olacağım ardından,
yoksa korkağı mı?
Ne farkeder ki,
yine de git diyeceğim sana…
Git…Benim o hiç bilmediğim yerlere,
Senin o hiç bilmediğin yerlere…

Kalkabilir miyim dersin,bu yükün altından.
Hayır kalkamam.
Ya kızarsam kendime git dedim diye.
Ya pişman olursam gönderdiğime..

Hayır,Hayır…Olmaz bu böyle.
Dur nolur.!
Sen en iyisi gitme.
Ben gerekirse umut olurum,
garantisini veremediğin yarınlarına.
Gerekirse hayatla aranda ki uçurumları
örerim çakıl taşlarıyla,
özene özene,sevine sevine.
Yaşayamam ki sensiz,anla…
Anla,nolur anla.

Çaresiz yok,faydası yok…

Biliyorum,onca yalvarışlarımı
hiçe sayıp gideceksin.
Her adımında hayatım ezilecek
ayaklarının altında.

Her umutlu yarınların için
bir kan damlayacak takvim yapraklarıma.

Hayır…Hayır…
dur.!
nolursun gitme.
Beni kendimle yüz üstü bırakıp gitme.
Ben sana rağmen senden vazgeçememişken,
sırf senin için yine vazgeçemem..
Vazgeçemem anla…
Anla,nolursun anla.

Şimdi sen söyle.
Böylesine acıtan bir sevgi varken içimde,
sana ‘git’ demek haksızlık olmaz mı?
Söyle.!

Ya vur beni,öyle git.
Arkanda cesetim kalsın.
Ya da hiç gitme.
Hikayem son bulmasın.!

Beni seni sana rağmen sevdim,
Şimdi sırf senin için vazgeçemem.
Haksızlık edemem…
Sana git diyemem,demem..
Anla.!

Nolursun,bu hayatı üstüme yıkıp,
beni benle yüz üstü bırakıp gitme.
Bensiz yollar sana açık olsa da,
Sen gitme.!