Bulutunla kapladın, artık görmem önümü

Ayaktayken tattırdın, kabristansız ölümü

El açtım Yaradana, dilim gelmez lisana

Ne dua, ne beddua, okuyamadım sana

Sandalla yüzüyorduk, açık durgun denizde

Ne oldu bilemedim, mırıldandı genizde

Bir anda alabora, kıyamet mazimizde

Yıllarca beslemişti, bana karşı nefreti

Yalan aşkların sonu, bu olur akibeti

Bülbülü beklemekti, tüm gayretim bu oldu

Gönlümde açan güller, kargaya mekan oldu

Yıllarım heba oldu, pembe düşler yok oldu

Güneş tutulmasımı, niçin dünya karanlık?

Özlemim mavi gökler, ışıl ışıl aydınlık

Konya 26.04.2012

Abdurrahman Yıldız

Soruyorum,
Ne oldu dalgalar diye,
Martılar çekilmiş kayalıklar üzerinde,
Beyaz bir bulut gibi karanlık geceye,
İsyan,
Yere düşen her damla ile…

Binlerce senfoni çınlıyor kulaklarım da şimdi,
Ama inan hiç biri,
Avutmuyor sensizliği,
Ne sen,
Ne ben,
Bilmez ki
Gelecek günleri,
Bu gece yağan yağmur aldı gitti…

Mühürdar sahilleri,
Böyle bir gece görmedi,
Ne,
Gece bekçilerinin düdükleri var sokaklarda,
Ve
Ne de,
Benim odamın ışığından başka,
Bir başka odanın ışığı yanıyor ,
Şu an da,
Kapıldım gidiyorum,
Damla, damla,
Bir gitar konçertosu dinler gibi,
Yağan yağmurun her damlasında,
İnan,
Bir sen varsın benim için Dünya’da…

Bütün yazdığım şiirleri,
Anlamsız kıldı yağmurun sesi,
Dünya,
Kuruldu kurulalı belki,
Böylesine güzel bir melodi dinlemedi…

Seni düşünüyorum,
Yağan yağmurun sesi,
Adını ünler gibi,
Bilmiyorum,
Nerelerdeydi,
Sensizliği unutmanın çaresi…

Kim,
Bile bilirdi ki,
Dağlarda ki,
Kır çiçekleri gibi,
Kısa ömürlü bir aşk hikaye
si…

Yağmur yağıyor durmadan,
Ve ben,
Uzaklaştıkça, uzaklaşıyorum buradan,
Yağan yağmurun sesi,
Seni, sesini, güzelliğini,
Şu an
Damla, damla
Dolduruyor penceremden içeri.