Gönlümün,sevda tarlasını bıraktım nadasa
Yüce yaradan bereketini bıraktı hasada.
Sevgiliye olan özlemlerimi,
Bırakıp sakladım sevda motifli altın kasada.

Gönlümdeki sevda bahçesini mahirce budadım.
Sevda meclislerinde Mecnuna çıktı adım.
Çıktım sevdanın meşakkatli yollarına gözlerim yaşlı,
Yorgunluğum geçer diye sırtımı gördüğüm her sevdalıya dayadım.

Gönlümdeki,sevda kapısını çalmadan girdim içeri.
Bulunca seni, elimin tersiyle dünya malını attım geri.
Seven işin kolayına kaçmadan sevmişse birini,
Bıkıp usanamadan yol almalı sevda yolunda her daim ileri.

Gönlümdeki sevda mektebinde oldum öğrenci,
Dilerim korur yüce mevlam seven ve sevilen her genci.
Kim sevdiğime kem gözle bakarsa,
Affetmem asla onu yaşadıkça olurum ona karşı kinci.

Gönlümdeki aşkın meclisinde oturup kurdum bağdaş,
Zaman durur sanki sevenler bulamazsa kendine sırdaş.
Yolcu olursan sevda yolunda aşk ve şevk ile,
Yalnız kalmazsın,bulursun kendine göre birçok yoldaş.

Gönlümdeki sevda bağladı elimi kolumu aldı beni rehin,
Baktı kahve falıma,yaşadıklarımı bilemedi meşhur kain.
Sevdanın hakkını vermeyen seven de sevilen de,
İki cihanda da olur Allah indinde lanetli bir hain.
24/eylül/2012

İbrahim Halil Demir

sensizlik…
kocaman bir fırtınaydı….
gönlümün…
en derin yerinde….
sözlerin..gözlerin..nefeslerin​ …
tutuşturan esmeleriyle…..

sensizlik…
öyle bir yıkımdı ki..
gönlümün…
en yüksek yerinde….
dumanlar tütmede…
üstünde yeller esmede…

20.07.2012 Yalova

Fikret Turhan

Yorulmadım yılgınım yıldıran yoldaşlarım
Hayalinden umudu kaldıran yoldaşlarım
Gayesini gayesizce öldüren yoldaşlarım
Her birinin leşiyle koku salar sokaklar.

Ağlarım çoğu zaman güldüğüm az görülür
Sevgilim en hal bilmez avuçtasın eldesin
Horlanan hayal benim
Yol kırıldı durmak var
Uzadı yolun benden gönlümdeki güzel yar.

Göz
Görmez
El
Ermez
Felek tutmuş
Yol başını yol vermez

Bin yıl saydı üstünde bin yıl saydı erenler
Bin yıllık ati dedi kalp gözüyle görenler
Bir bak şimdi haline kim bağını derenler
Var görünür kör gezer cisminde saklı yoklar

Anamın ağıtında göz ıslayan kedersin
Bağrıma bastım seni kayıp ele gidersin
O yüce huzurda sen ne söylersin ne dersin
Bilmese de kadrini beyni yitik ahmaklar.

Yandığım şu gecenin sabahına yakınım
Seher vakti açılan bülbül yakan güldesin
Alır benim derdimi
Gamlanır bülbül ağlar
Senden gelir gönlüme su bilmedik yangınlar

Hasan Ulusoy

Sevdâ olmuş hep gözümün ışığı,
Yüreği bilmişim sevgi kaşığı
Can…
Olmadan olunmayan,
Yine de bir damla su engin denizde,
Veyâ rüzgârda salınan buğday başağı…

Kanat umutsuz hülyânın
Sanat görgüsüz dünyânın
Dostlar uyanın uyanın
Sonu bu, pembe rüyânın:

Size cenneti anlatmadım
Koklatmadım rengârenk çiçekleri
Biliyorum çokları küskün bana
Ama tatmadım mısrâlarımda Lâle Devri’ni
Frensiz bir trendeyim,
Durağım yok.
Neyleyim…

Aşk, benim gönlümdeki,
Sevgi güç; ömrümdeki
Göğsümde çarpıyor senin kalbin
Kaşların gözlerin,
Saçın ne ki!