Sen…ki..,
Gözlerin,
Denizleri ve gökleri
İçinde birleştirmiş gibi…

Sen..ki..,
Parmakların,
Gönlümün en derininde
Aşkın tellerine değer gibi…

Sen..ki..,
Tarlaları…
Denizleri…
Gökleri…
Gönlüme serer gibi…

Sen..ki..,
Gönlümün tellerini
İnceden inceye titretir gibi…

fikret turhan-yalova
27.01.2013

Fikret Turhan

ki..
senin…
dönme vaktindi…
sokağın köşesinden…
benim pencereme doğru…

o zaman…
bir başkaydı…
gönlümün telaşları…
bir başkaydı…
tüllerimi oynatan…
o aşkın rüzgarları….

onlar ki…
eser dururdu…
yalnızca bana doğru…

16.07.2012 Yalova

Fikret Turhan

07.05.2012/Kırıkkale

AŞKIM BENSİZ ÇEKİP GİTTİN UZAK GURBET ELLERE
BAŞIM SELAMET DEĞİL ALIŞAMADIM SENSİZ GEÇEN ÇİLELİ GÜNLERE
ANILARLA YAŞIYORUM ASLA BAŞKASI GİREMEZ GÖNLÜME
GÖNLÜMÜN KALESİ YIKILMADAN GEL SENİN İÇİN DALDIM ROMANTİK HAYALLERE.
ZÜHTÜ KUŞCU .10 .3 .2012.

O gönlümün gül dediği
Her anında özlediği
Yüreğinde gizlediği

Gören gözüm canım özüm
İki cihan olsun sözüm
Yarap sana dönük yüzüm

O gönlümün gül dediği
Her anında özlediği
Yüreğinde gizlediği

Sus aklını Der çelerim
Kaş göz eder hep gülerim
Aşktan sarhoş sendelerim

O gönlümün gül dediği
Her anında özlediği
Yüreğinde gizlediği

Sevilmedim ben hiç böyle
Bir ömür aşkla sevgiyle
İkimizi mesut eyle

O gönlümün gül dediği
Her anında özlediği
Yüreğinde gizlediği

Gökte yıldızlara Ay’a
Ellerim açık semaya
Dilimde döner duâya

O gönlümün gül dediği
Her anında özlediği
Yüreğinde gizlediği

& Aşık Alemi &

Biricik Aşkim Gülsenime Yazilmistir  :)

Aşkın sevdanın umudun,
Prangası bağlamasaydı beni,
Elimde resmin,
Dilimde ismin,
Sabahlar mıydım her gece?
Vurgun yemiş şarkılar,
Yazarak sana?

Anlar anılar,
Muhtar mührü gibi,
Kazılmasaydı beynime,
Anar mıydım seni ben?
Boynu bükük yetim gibi,
Arar mıydım sevgilim,
Gittiğimiz o yerlerde…

Sözlerin var ya sözlerin,
Merhemi olmasaydı,
Yanık yüreğimin,
Bağlanır mıydım bu sevdaya,
Bindallı sarmaşık gibi?
Yüzer miydim bugün hala,
Mazinin tatlı su deryasında…

Yüzün gözün ipek saçların,
Gözümde gözlük gibi,
Ellerimde ellerinin sıcaklığı,
Alev alev tutuşturmakta,
Bedenimi her gün yeniden…
Kaydın gönlümün yıldızı,
Sensiz dinmez bu sızı…

Mahmut Cantekin

Oktay Tem

Gidiyorum buralardan yalınayak ve üzgün
önümdeki uçurumlara aldırmadan…
asi… onurlu… ve ümitsiz…
hoşça kal ayak izim, gönül gizim
hoşça kal…

Varsın hayallerim kurduğum yerde kalsın
o gerçekleşmeyen hayallerim.
ardımda yaralı bir yürek
kederli bir ömür
ve yoksul anılar bırakarak
çekip gidiyorum işte
hoşça kal gönlümün nazlısı, bağrımın sızısı,
hoşça kal…

Gidiyorum başım önümde, gözümde nem
duramam artık ey aşk, ey sevdiğim
hüzne ve kedere boğulduğum bu şehirde duramam artık…

Hiç bir anı kabul etmiyor beni
bedenim buz gibi soğuk
yüreğim paramparça keder
kış kadar soğuk ellerim
ardımda yoksul bir sevda
ve bana ait ne varsa bırakıp ardımdan gözü yaşlı
çekip gidiyorum işte
hoşça kal anlımın yazısı, kaderimin küskünü
hoşça kal…

Bütün yaprakları dökülmüş
dalları kırılmış bir ağaç gibi hıçkırarak
ve bırakarak ardımdan sırtımı yasladığım
çınar ağacını yaslı
meçhule giden acılar yüklü bir gemide
uğuldayan rüzgarlara sarıp sesimi
şarkıların sustuğu, aşkların vurulduğu
limanlara gidiyorum sevdiğim
hoşça kal kırık sazım, sevdamın yaralı türküsü
hoşça kal

Bir yıldız daha kaymadan gözlerimden
yüreğimden bir arzu daha sönmeden
ıssız bir köşede bırakıp kırgın gülüşlerimi
düşlerimi hüzünlü bir fotoğrafa bırakıp
çekip gidiyorum işte ey aşk, ey sevdiğim…

Bir daha yağmamalı bu ihanet yağmurları
ağlamamalı bu yürek bir daha
yüreğimdeki acıyı bir başka acıyla sarıp
alıp dağların ve yıldızların gölgesini yanıma
yüzümde kış, bakışlarımda kar
yorgun akan bir ırmak misali
kimsesiz sokaklara bırakıp yalnızlığımı
çekip gidiyorum sevdiğim
hoşça kal gecelerimin yıldızı, karlı dağların yalnız tepesi hoşça kal…

Bütün borçlarını ödedim bu sokakların, alacağımı aldım
geri dönmez bir mevsimdeyim artık duramam ey aşk
bu şehre sığamam bu hüzünle
yoksa acılar üşütür beni
kar kavurur anılarımı
donar bakışlarım
üşürüm… üşürüm ey aşk

Sorma nereye, hangi dağın ardına?
ne kadar uzağa varır yolum?
kim yoldaş olur bana?
dönüp gelir miyim yine bahar geldiğinde?
çiçek açtığında mor dağlar
sorma! …

Hoşça kal gönlümün sultanı, canımın özü yar
her sabah gülüşünden öptüğüm,
saçlarını okşadığım her gece
hoşça kal…

Akşam oldu
vakit doldu
uzak yıldızlara gözlerimi
ayışığına sessiz gölgelerimi bırakıp
yazıp gözyaşlarımı sabah çiğlerine,
sazımdaki hüznü, içimdeki sızıyı
boynu bükük karanfilimi
ve yüreğimin yangınını bırakıp rüzgarlara
basıp bağrıma yalnızlığımı
çekip gidiyorum buralardan
hoşça kal nazlı çocukluğum, sevdalı gençliğim
bağrımın ateşi, kalbimin ahı, mühür gözlü yar
hoşça kal…
Böyle kendimle savaşmaktan bıktım artık savaşım dünyaya olacak.
Yaşarsam da senin için ölürsem de senin için
hoşça kal güzel bakışlım
ve bağışla beni
hoşça kal dediğim için

Gidiyorum buralardan yalınayak ve üzgün
önümdeki uçurumlara aldırmadan…
asi… onurlu… ve ümitsiz…
hoşça kal ayak izim, gönül gizim
hoşça kal…

Varsın hayallerim kurduğum yerde kalsın
o gerçekleşmeyen hayallerim.
ardımda yaralı bir yürek
kederli bir ömür
ve yoksul anılar bırakarak
çekip gidiyorum işte
hoşça kal gönlümün nazlısı, bağrımın sızısı,
hoşça kal…

Gidiyorum başım önümde, gözümde nem
duramam artık ey aşk, ey sevdiğim
hüzne ve kedere boğulduğum bu şehirde duramam artık…

Hiç bir anı kabul etmiyor beni
bedenim buz gibi soğuk
yüreğim paramparça keder
kış kadar soğuk ellerim
ardımda yoksul bir sevda
ve bana ait ne varsa bırakıp ardımdan gözü yaşlı
çekip gidiyorum işte
hoşça kal anlımın yazısı, kaderimin küskünü
hoşça kal…

Bütün yaprakları dökülmüş
dalları kırılmış bir ağaç gibi hıçkırarak
ve bırakarak ardımdan sırtımı yasladığım
çınar ağacını yaslı
meçhule giden acılar yüklü bir gemide
uğuldayan rüzgarlara sarıp sesimi
şarkıların sustuğu, aşkların vurulduğu
limanlara gidiyorum sevdiğim
hoşça kal kırık sazım, sevdamın yaralı türküsü
hoşça kal

Bir yıldız daha kaymadan gözlerimden
yüreğimden bir arzu daha sönmeden
ıssız bir köşede bırakıp kırgın gülüşlerimi
düşlerimi hüzünlü bir fotoğrafa bırakıp
çekip gidiyorum işte ey aşk, ey sevdiğim…

Bir daha yağmamalı bu ihanet yağmurları
ağlamamalı bu yürek bir daha
yüreğimdeki acıyı bir başka acıyla sarıp
alıp dağların ve yıldızların gölgesini yanıma
yüzümde kış, bakışlarımda kar
yorgun akan bir ırmak misali
kimsesiz sokaklara bırakıp yalnızlığımı
çekip gidiyorum sevdiğim
hoşça kal gecelerimin yıldızı, karlı dağların yalnız tepesi hoşça kal…

Bütün borçlarını ödedim bu sokakların, alacağımı aldım
geri dönmez bir mevsimdeyim artık duramam ey aşk
bu şehre sığamam bu hüzünle
yoksa acılar üşütür beni
kar kavurur anılarımı
donar bakışlarım
üşürüm… üşürüm ey aşk

Sorma nereye, hangi dağın ardına?
ne kadar uzağa varır yolum?
kim yoldaş olur bana?
dönüp gelir miyim yine bahar geldiğinde?
çiçek açtığında mor dağlar
sorma! …

Hoşça kal gönlümün sultanı, canımın özü yar
her sabah gülüşünden öptüğüm,
saçlarını okşadığım her gece
hoşça kal…

Akşam oldu
vakit doldu
uzak yıldızlara gözlerimi
ayışığına sessiz gölgelerimi bırakıp
yazıp gözyaşlarımı sabah çiğlerine,
sazımdaki hüznü, içimdeki sızıyı
boynu bükük karanfilimi
ve yüreğimin yangınını bırakıp rüzgarlara
basıp bağrıma yalnızlığımı
çekip gidiyorum buralardan
hoşça kal nazlı çocukluğum, sevdalı gençliğim
bağrımın ateşi, kalbimin ahı, mühür gözlü yar
hoşça kal…
Böyle kendimle savaşmaktan bıktım artık savaşım dünyaya olacak.
Yaşarsam da senin için ölürsem de senin için
hoşça kal güzel bakışlım
ve bağışla beni
hoşça kal dediğim için