Bir insan eğer çok gülümsüyorsa, emin olun ruhunda depremler vardır. Çünkü acıyan kalbinse, kimse bilsin istemezsin. 

Kimse sormadı, Ne kadar yorgun olduğumu. Herkes bende dinlenmek istedi.

Empati yapmayı severim. Bana aşık olanların yerine geçip, kendime bakıyorum da; gerçekten doğru bir tercih yapmışlar.

İnsanın unutamadığı; aklına geldiğinde canını acıtandır

Yanlış yolda yürüyeceğine, doğru yolda bekle. Belkide kendini kandırırsın; ama başkalarını kandırıp hayallerini yıkmazsın !

Aşka inancını kaybetmiş her kadının arkasında, başarıIı bir erkek vardır.

Hiç kimse, bir başkasına gerçeğin ne olduğunu söyleyemez. Gerçek çevremizde bizi kuşatmış durmaktadır. Onu bulmak için kendi yolumuzu kullanmak zorundayız.

Aşk diye bişe yok ki.. Sadece biraz heyecan duyuyoruz bunu da kendimize aşk diye yediriyoruz. 

Kendimi hiç bu kadar terk edilmiş hissetmemiştim.

Ne garip. Kazanmak insanlara yetmiyor. Diğerlerinin kaybettiğini de görmek istiyorlar.

Eski sevgiliyle barışınca kaldığınız yerden değil, kandığınız yerden devam edersiniz ancak.

Yalnızlığın sebebi ne o, ne de bir başkasıdır. Sadece ulaşamayacağı bir hayale gitmeye çalışan kalbin, gerçeği anlamasıdır. 

Aslında onu değil onun bizde yarattığı güven duygusunu severiz. Ve asıl içimizi acıtan, onun gidişi değil o güveninin yitişidir.

Hastalığını öğrenip ‘geçmiş olsun’ diyenler değil, birgün sonra ‘nasıl oldun’ diyenler olmalı yanında.

Bir ana oğIunu akIı başında biri yapabiImek için 20 yıI uğraşır. – bir başka kadın geIir 20 dakikada akIını başından aIır .

AsIında onu değiI onun bizde yarattığı güven duygusunu severiz. Ve asıI içimizi acıtan, onun gidişi değiI o güveninin yitişidir.