"göz" ile Etiketlenen Konular


Geçti ömrüm gurbet elde Hiç hal bırakmadı tende Gece gündüz hayalimde Annem hep sizi düşündüm Göz yaşımı meze yaptım Kimi gün yemeden yattım Azığıma zehir kattım Babam hep sizi düşündüm Gözledim posta yolunu Sana çevirdim solumu Bağlayıp elim kolumu Yârim hep sizi düşündüm Bırakmaz kader geleyim Gelip yaşların sileyim Uğrunuzda ben köleyim Yavrum hep sizi düşündüm Emmi,dayı,gardaş,bacı Gurbet zehirden-de acı Bulunmaz bunun ilacı Dedem hep sizi düşündüm Sararıp gül benzim soldu Sinem dertler ile doldu Elim köyüm hayal oldu Köyüm hep seni düşündüm SEVİL der doluyum gamla Korkarım düşecek damla Gurbet elde canım alma Yurdum hep seni...
göz, kapındı... aç ki.. göğün dolsun... dil, aklındı... çöz ki.. anlamını bulsun... aşk, canındı... ver ki.. kulun-kölen olsun... Fikret Turhan-Yalova, 27.06.2013
Şu hayatın yükü bizleri ezdi Acılar taşıdım sırtımda gezdi Bahtı karalığım canından bezdi Hayat beni yordu yollar bilmez ki Mendil oldum elde yaşlar silmeye Gökte yıldızlarla birlik gülmeye Ben canı adadım yarla ölmeye Özde yaram kanar eller bilmez ki Emek verip içten sevmek gerektir Aşka düşüp yanan özde yürektir Yaslandığın dallar sağlam direktir Filizlenip açmış dallar bilmez ki Sur hasret çarkına ağıt söylerim Nur ela gözleri kurban eylerim Sensizse bu dünya canı neylerim yürekten severim kullar bilmez ki Çiçekler bahara yaza yürürken Bağımı bahçemi güller bürürken Gönül sarayımda...
nefes alırken bile zorluk çekiyorum bu hayatan, sensiz.... ıslak şehrin sokaklarında, çıplak ayaklı berduş gibi dolanıyorum nereye gittiğimi bilmeden. öyle bir haldeyimki, dökülen yağmur damlaları sararken vücudumu üşdüğümü hissediyorum ellerin dokunmasa tenime... yağmur gözlü sevdam, her saniye yaklaştığım öülümün kokusundan uzaklaştır, tenindeki kokunla. yağmur gözlü sevdam mesafeler belki biraz daha uzak olsada, biliyorum döneceğini, bliyorum her zamanki yerde sevda sözcüklerini fısıldayacağını.. şimdi oradayım sana elveda dediğim yerde... o büyülü fenerin altında yakamozları seyrediyorum geleceğini bilerek... hadi yağmur gözlüm, uyandır beni bu özlem duyduyğum korkularımdan.. öpücükler kondur yanaklarıma bir rüyaydı...
Gözlerime iyi bak... Başka bir sonbahara erteledim hissedebildiklerimi.. Gözlerime iyi bak... Sende kaldılar çünkü Yasal her bir acının koynundan doğan varlığının günahsız bedeni Ruhumu esir aldı benden.. Ne yakınsın gelecegime, ne de tanık geçmişime.. Çünkü Solugunu bile işitmemişken sagır oldum çığlıklarınla.. Kuşkunun korkusu sardı dört bir yanımı. Karsımdaki sen ben misin yoksa?! Hissettiklerinin tanıklıkla ilgisi yok... Zaten hatırlasam bakışını Bu kadar dikkatine bakıp da... anlayıp da... Yine de sormazdım Hangi renk bakıyorsun dünyaya ?… Gözlerime iyi bak... Emanet kaldılar benden sana... Zira verebileceğim başka hiç birşeyim yok.. Git.. sadece...
Duman gözlerine kapılıp, kendimden geçerdim Her bakışında utanır, gözüm yere düşerdi Ben, o vakitler ölümü gözlerinde seçerdim Aklım gözlerinde kalırdı, oysa zaman geçerdi… Günler kapıma hasretini bırakıp gittiği anlar, Yaşamanın anlamında, bulurdum seni… Önümde şimdi yangınından kalan dumanlar, Öylece süzülür, alır götürür yanına beni Umutlar besler, ellerinde büyütürdüm vuslatı Özleminle çizilirdi, karanlık duvarımda yüzün… İsyankâr yüreğim, yokluğunla kesilirdi kaskatı Sesin duyulmadığı vakit, içimde bir hüzün… Alevlerin bittiği yerde başlardı gözlerin, Yarım kalırdı içimde sesim, biterdi sözüm İntiharın eşiğinde yetişseydi keşke sözlerin, Sonsuzluğa inandırdı beni, duman...
Kaç kere yarım kalır ki insan! Seni her gördüğümde yarım kaldım ben Gözlerine her baktığımda derin kahverengi bir hüzün çöküyor içime, Ne zaman konuşmaya çalışsam kelimelerim yarım kalıyor Ne zaman yüzüne baksam içim acıyor Kaç kere yarım kalır ki insan! En çok sevdiğin renk mor, Yumurtana hep çok tuz atarsın. Herkeze güvenirsin ben hariç.. İçinde hep bi şeyler saklıyorsun. Hastasın söylemiyorsun. Kızgınsın anlatmıyorsun Acını paylaşmıyorsun. Ben zaten konuşamıyorum Şiirler boşa yazılmaz biliyorum. Kaç kere yarım kalır ki insan! Gücün bana mı yetiyor diyorsun beraber ağlıyoruz görmüyorsun. Sana yaklaşamıyorum...
Yüreğindekileri dışrıya vuran Gözlerindeki mahzun bakışlar Tarifsiz duyguların gemlendiği İç burkluklarıyla dolu bedenim Düşüncelere dalmış gözlerinde Bir toz zeresi gibi kayboldular Denizi gördüm gözlerinde Uçsuz steplerin yaz sıcaklığını, Hayyamın tükenmez yalnızlığını, Yunusun Allah arayışını Dostluğu, Aşkı, Sevdayı Herşeyi paylaşmayı Ve seni dinliyordum yüreğinde Gel diyordun aslında sende Bende kocaman bir yürek var Sevgi arıyorum söyleyemesemde Umutsuzluğun sonundayım, Sözün bittiği yer burası, Artık yüreğim konuşmalı, Kızıl kanat üveyik olmalı, Uçmalı özgürce kendi göğünde Ve yorulup konmalı tükendiğinde, Sevgi üzerine söylemlerim olmalı Vurulmalı gözlerine, Durulmalı yüreğinde, Kanmalı sözlerine, Yaşamalı aşka dair ne varsa Çalmalı hayattan seninle! Sevgisiz geçen bunca zmanın Hesabı sorulmalı zamandan! İşte...

Sayfa başına git