Olmayı diliyor yanıbaşında
Dönüyor -usulca- gönülden yana
Ne kadar küssem de can veren âna
Gözlerin diyorum: gözlerin, cânâ

Sevinsem yüzüme sen düşüyorsun
Dizine ilişsem değişiyorsun
Olmayacak huzûr olmasın varsın
Bu hâli bana -sen- gördüysen revâ

Olmaz mı -sevgili- dermânı sensen
Bir seher -gizlice- göğsüme sinsen
Seni yâr eyleyen sırrı söylesen
Toprağın elleri değmeden cana

Ben, senden nasipsiz yanaklara yaş,
Ben, sana çıkmayan yollara yoldaş…
Ben diye durdukça bu omuzda baş
Düşecek değilim tekrar aynana

Olmayı diliyor -yine- yan yana
Dönüyor gönlüme, -bir zaman- sana
Yakınıp dursam da can veren âna
Gözlerin diyorum:
Gözlerin,
Cânâ..

Selçuk Bekar