Nerde o eski aşklar nerde yürekten sevmeler
Nerde leyla ile mecnun dediklerimiz
Can verilir inan gönülden sevmelere
Hani nerde ferhatla şirin bildiklerimiz

Kanadı kırık şimdi tüm aşkların bir kuş misali
Nerde uğruna ölürüm dediğim sevgili hangi ellerde
Görürmüyüm bilmem bir daha aşkla doğan güneşi
Aşklar gönüllerde değil yazık ki hepsi yerlerde

Emin olmadan hissinden seviyorum seni diyenler
Malesef ki malesef yozlaştırdı aşkları
Bırakmam seni deyipte ansızın terkedenler
Taptığımız duyguya küstürdü aşıkları

Gönül sevecek karşılıksız ve menfeatsiz
O zaman adı sevmek olur öyle duygunun
Aşka bırakacak kendini sorgusuz sualsiz
Yoksa asırlarca sürermiydi adı mecnunun

Sedat Kesim

Bir çırıida on ikiden vuruyor
Vaat sözlerimiz orda duruyor
Yeşeren ağaçlar artık kuruyor
Sanma ki aşkımız daha yürüyor
Özünle gözünle mahvetme beni.

Uykumu kesiyor düşlerin bıçak
Güneş doğ gönlüme görüşme kaçak
Elini boynuma dolaşan sıcak
Dertlerim em olur kurtulur bir çok
Özünle gönlümü mahvetme benim.

Gir gönlüme yeni ateşle beni
Kararsız kalırsan neylerim seni
Beyin göz yürekler olsun üçgeni
Yeşersin duygular doysun yepyeni
Özünle duygunla mahvetme beni.

Deprem çalkalaıir içim cehennem
Havadan kaparım istemeden nem
Duygumu ısırdım vurdum ona gem
Tekrar duygulara verelim önem
Özünle dertleşip mahvetme beni.

Dopdolu dertlerin oldum odağı
Düz ova dururken çıkamam dağı
Bu işi ciddiye aldım bayağı
Buluşup dertleşsek aşkın ayağı
Özünle dolaşıp mahvetme beni.

Güme git diyorsan gidemem inan
Ben yandım tutuştum biraz da sen yan
Dönülmez bir aşkın koynunda uyan
Erdemlilik göster azıcık dayan
Özünle tutuşup mahvetme beni.

İsyanım içimde öteki bana
Dert ortğıim oldun diyorum sana
Sözlerim doğrudur atma yabana
Yine yaya kaldık rahmet babana
Özünle dertlenip mahvetme beni.

Ciddidir Hüseyin derken sözleri
Güneş gibi açtı erken gözleri
Bir bilsen içinde yanan közleri
Eğilmez dik yürür budur özleri
Özünle inada mahvetme beni.

HÜSEYİN KARA

delirmek işten bile değildi
inadının karşısında
çayımı doldururken bardağıma
bir taraftanda tükenmişliğimi
çekiyordum ciğerlerime

o sokak senin bu sokak benim
koşuşturmacasında
çözüm aradık çaresizliğimize
bir labirentte kaybolmuştuk
biliyorduk aslında
çıkışı olmadığını
dönüp dolaşıp
belkide hiç karşılaşmadan
aynı noktaya geleceğimizi

çok değildi istenen
ama öylesine kördüğüm olmuştuk ki
çözüm sanki güneşteydi
uzandıkça ellerimiz
ikimizde yanıyorduk cayır cayır
sonrası
hayallere yolcuk
düşlerde buluşmalar

defalarca bağırarak uyandık kabuslardan
ne Hızır yetişti imdadımıza
ne Lokmanı sarar bulduk yaralarımızı

Kenan Ziya Akbaba

Sevgi yağmur damlası ılık ılık yağıyor
Sevgi gülde bir bülbül sevenlere şakıyor
Sevgi bir kır çiçeği buram buram kokuyor
Sevgi can dostlarında yerini bulmalıdır

Sevgi sözcüğünden daha güzel söz var mıdır?
Sevgi yazın güneşi kış ta yağan karımıdır
Sevgi beşik ten mezara açık olan yol mudur?
Sevgi bu yolda yürüyen çok yolcu bulmalıdır

Sevgi kalpten doğarda yansır gülen bir yüze
Sevgi beyinden iner güzeli gören her göze
Sevgi bir göz damlası içimde yanan köze
Sevgi bir güneş gibi dünyama doğmalıdır

Sevgi gölde yakamoz dalga dalga dağılır
Sevgi dilden söz ile dostlara mısralanır
Sevgi damarda kandır gönüllere uzanır
Sevgi kendi diliyle doğaya yayılmalıdır

Sevgi bu ozan İsmail e şiirler yazdırıyor
Sevgi seyyah yapıyor dünyayı gezdiriyor
Sevgi bütün kötülükleri sevgiyle ezdiriyor
Sevgi ile bu dünyada barışlar olmalıdır

Aşk gözyaşları kutup buzlarını eritti
Bir yabangülün aşkı bu şairi delirtti
Gece-gündüz, deli gömleği giydirtti
Aşkıyla, kulun kölen olayım dedirtti

Aşk gözyaşları, yanaklarını dağladı
Yabangülün aşkı basiretini bağladı
O yârin aşkından ömür boyu ağladı
Çektiği onca çileyi kaderine bağladı

Aşk gözyaşları, sinede kurşun eritti
O yabangülün aşkı mecnuna çevirtti
Bu nasıl aşk ki, kendini çok sevdirtti
Geçit vermeyen dağları bile deldirtti

Aşk gözyaşları içerde mağma oluşturdu
Yokluğunda bu âdem ellerini ovuşturdu
Mecnun misali hep sağa sola koşuşturdu
Zira, aşk ateşi onun yüreğini tutuşturdu

Görenler dediler; kimi deli/kimi de divane
Bilmezler ki gönlüm aşkından oldu virane
Yüreğimde yanan aşk ateşin sanki meşale
O aşk ateşini söndüremez ki en gür şelale