Güvenmem dünyanın artık varına
Kalmadı ümidim çıkmam yarına
Hasret koydun beni nazlı yarime
Beni gül yüzlüme hasret koydunuz

Bu ayrılık bilmem ne zaman biter
Viranedir yurdum baykuşlar öter
Kaç yıllık ömrüm var gün olur biter ?
Beni gül’yüzlüme hasret koydunuz

Bindikçe acılar bindi serime
Ben garibim özlem sindi terime
Hasreti solum’da indi derine
Beni gül’yüzlüme hasret koydunuz

Der DURAK’ım artık dinsin bu ağrım
Sancılar çoğaldı yanıyor bağrım
Sanadır sevdiğim sanadır çağrım
Beni gül’yüzlüme hasret koydunuz

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ