mart..,
kapıları açtırdı…
kazma kürek sapsız kaldı…!
güneş..,
ışıklı olsa bile…!

fikret turhan-yalova
01.03.2013

Fikret Turhan

ay’ı..,
olduğu gibi bıraktım,
göllere attım..
sazlar örtmedi,
mehtabın oldu kaldı…!

fikret turhan-yalova
05.02.2013

Fikret Turhan

Ölüm uykusuna ruhumda yatmaz
Bende yanışına dur durak katmaz
Mevsimler boyunca doğarda batmaz
Hala doğduğumuz o aşk güneşi

Geçer bunaltıp ta ruhla canımı
Ruhumda kaynatır sana kanımı
Harıyla donatır dört bir yanımı
Hala doğduğumuz o aşk güneşi

Dünyamda kurutur toprağı taşı
Çarpar ruhumdaki var olan başı
Sellere döndürür gözümde yaşı
Hala doğduğumuz o aşk güneşi

Ecel terinden çok terletir beni
İçinden çıkarıp doğdurur seni
Bende her şeyiyle durur yepyeni
Hala doğduğumuz o aşk güneşi

Sedat hünkâr

Bunca yıldır bekledim bitsin bu çile
Gel benim sevdiceğim ruhumun eşi
Özlemli kederimle düşmeden dile
Gel de bahtıma doğsun aşkın güneşi

Uzaklardan sesini duyduğum yerde
İçimdeki mutluluk gülüyor derde
Yara almış gönlüme bir ümit ver de
Gel de bahtıma doğsun aşkın güneşi

Baharını bulsun yâr seninle kışım
Kurtulsun çilelerden bu dertli başım
Unutsun akmaları gözümde yaşım
Gel de bahtıma doğsun aşkın güneşi

Hava Köseoğlu

ey ölüm…!
sendin bildim…
boğazımdaki kördüğüm

ah ölüm…!
su dinginliğinde akıp giderken hayat…yüreği sıkıştı gülün
kanat çırpıp uçamadı kınalı güvercin…toprağa düştü bugün
.
Annem…!
canımın yarısı
göğümün güneşi…ömrümün sımsıcak umudu
hüzün yüklü gün görmemiş gözlerini…ebediyete yumdu bugün

Annem…!
ne zaman üşüsem…
ipek şal gibi sımsıcak sarıp-sarmalardı
ne zaman umutsuzluğa düşsem…
bahar çoşkusu gibi bitiveren…
dört mevsim yediveren mor çiçekli bir daldı
.
Annem…!
rengârenk masum düşleri olan dağlarca seven…
karbeyazı mukaddes bir gül-dü
şimdi…yakama iliştirdiğim…
siyah-beyaz bir fotoğraftan bakıyor ufka asmış gözlerini
sararmış yaprak gibi düştü toğrağın kucağına…öldü

Annem…!
nefesinde şifa bulduğum
ıhlamur kokulu şelâle saçlarından yıldız derip…
karanlıklarımda ışığına tutunduğum
ay yüzlüm mabedim
senin bir gülüşüne güneşi kurban ederim

Annem…!
o ferahfeza gözlerindeki ışıl ışıl nur sönmüş
gülüşünü yitirmiş o doyumsuz suz-i dilara yüzün…
segâh-ı ağır semai’ye dönmüş
kelebek kanadı ellerin sanki buz saçağı sarkıt…
mübarek zemzemle kutsasam da
yıllarca avuçlarımda saklasam da çözülmez…kaskatı donmuş

Annem…!
ne çok yoksun…bir bilsen…ne çok yoksun sen
merhem olmuyor ağıtlar…
her yanım sis her yanım pus…sanki cehennem
yıkık-dükük tarumar…viraneye döndü gönül çilehanem
.
ne sütün kadar beyaz kefenine sarılmalarım
ne alnına kondurduğum veda buselerim
ne de mübarek ayaklarınla bastığın yerlere yüz sürmelerim
içimdeki feryadı dindirmeye…hasret yangınını söndürmeye yetmedi
hayalinle avunurum sandım
şu cihandaki hiçbir çiçeğin kukusu…kokun gibi beni bahtiyar etmedi

Annem…!
bir bilsen…
yerine hiç kimseyi koyamadığımı…çıkıp geleceksin
açıversen o hüzzam bakışlı gözlerini…;
sanki güneşi içtiğimi…
kezzap kuyusuna düştüğümü…
Hiroşima gibi yanıp tutuştuğumu göreceksin

Annem…!
ses verirsen dualarıma…
giriverirsen rüyalarıma…
el vurursan kanayan yaralarıma
bir lahza…sana kavuştuğumu hissedip rahatlayacağım
bir kerecik “Gel” deyiverirsen…
pamuk şekeri bulmuş çocuklar gibi koşup…
o Firdevs-i Cennet kucağına atlayacağım

Annem…!
tek tesellim…
seni Yüce Yaradan’a teslemek
üşümeyeceksin artık…
güneşin kızıl göğsüne yaslamak
.
ebedi istirahatgâhın nur ile dolsun
Efendilerimiz komşun…
mekânın Cennetül-Adn’da kurulsun
Allah’ın rahmeti mağfireti üzerine olsun
…
..
.
Annem…!
gül yüzlüm… melekler gibi derin derin uyuyorsun
ve hep uyuyacaksın…bu öksüz yüreğin en müstesna yerinde
vuslata erene kadar…
özlemlerimi yağmur bulutlarına sarıp…her gün çisil çisil yağacağım kabrine
buselik göz yaşları ve suzinak dualar göndereceğim…
sonsuz uykunda baş yastığına tüy olsun diye

Annem…!
kimi yaraların kabuk bağlamadığını
ve ölümün taptaze bir başlangıç olduğunu bilsem de…
her dem…boyanmayı özleyeceğim o sıcacık sevginin rengine
hangi ateş sönmediki…hangi deli rüzgâr dinmediki…
sonunun ölüme varacağını bile bile

Annem…!
teri gül teni gül Annem…!
bütün güllerin kalbi kırık
hiçbir sözün teselli etme gücü yok…dile gelmiyor ayrılık
sen…anılar denizinde bir beyaz yunussun artık
.
durdu zaman…üfleyip söndürmüş olmalı ecel bana inat
teri gül teni gül Anem…! nur içinde yat!
nur içinde yat!
nur içinde yat!
…
..
.
Annem…!

*tahsin özmen bez bebekler de üşür çatım&baskı yay ank 2006

Dalgalar uslandı kuruldu düzen,
Gönül girdabını anlıyor sezen.
Bir kuğu misali sularda yüzen,
Gönlünü sevdada eğliyor aman.

Yakamoz oynuyor gönül gölünde,
Güller demet oldu akşam yelinde.
Bir ümit doğarken her seferinde,
Bülbülleri güle ağlıyor aman.

Oynasa da sandal kürek de sefa,
Kürek çeken kollar buluyor cefa.
Güneşten sonrası hilalde safa,
Sevdası mehtapta çağlıyor aman.

Saydım yıldızları parmak nisabı,
Zühre’den bir yılsız bozdu asabı
Eyüp’ün kadere olan hesabı,
Elini kolunu bağlıyor aman.

Eyüp Şahan

Yerli yersiz kahkahaların
Sevgi dolu bakışların
Yaktı bir an yüreğimi
İçime doğuyor aşkın güneşi

Ansızın tutsak oldu gözlerim
Galiba seni yazmış kaderim
YARALI GÖNLÜM SEVDİ SENİ
İçime doğuyor aşkın güneşi…..

Mehmet Bayram Amasya

Bizleri kavim kavim yaratan mevlamızdır
Irkta üstünlük yoktur üstünlük takvamızdır
Kavmini üstün gören ırkını zelil eder
Suyu bulandırmadan hak hukuk davamızdır

Herşeyi madde sayan materyalist felsefe
Bu işin ciddiyeti sakın sanma latife
Temelinde dinsizlik müntesibi ateist
İmandan mahrum eder, derse Kur-an hürafe

Emperyalist emeller şeytanca kötü niyet
Yok ediyor sulhiyet, sürer fikri kavmiyet
Biririne düşünce, güç ve kuvvet yok olur
Son darbeyi o vurur, kapitalist zihniyet

Uyan kardeşim uyan, kürdün türkten farkı yok
İkimizde mü-miniz, ortak yönlerimiz çok
Oyunu bozmalıyız fitneyi kovmalıyız
Bilsin artık düşmanlar akacak kanımız yok

Abdurrahman Yıldız

” Enver Çifçi anısına . . . ”
” O yıl yedinci ayda , ayın onyedisinde ,
Nuh ‘ un gemisi kondu , Tekvîn ‘ in tefsirinde , ”
Ya Cudi tepesine , ya da Ağrı zirvesine ,
Ama kesinkes birlik , Gemi ‘ nin kendisinde . . .

Gılgamış ‘ ın sözü de ; bunu kanıtlamada ,
Bizim için tek kanıt , Hûd Suresi Kur ‘ anda ,
Hadislerle Muhammed . . . Gazi Mustafa Kemal ;
Aydınlatan O Güneş , zeval bulur duranda . . .

“ Sıla Benim Gurbet Benim – Memleketime Şiirler “İsimli kitabımdan.

Levent YIKILMAZ