Sen uzaklarda bir yerlerdesin
Günü bitirmiş,gece içindesin
Yorgun düşmüş biraz da hüzünlenmişsin
Köşene çekilmiş,derin düşüncelerdesin

Gönül ile hasbıhal içindesin
Bir elinde kağıt bir elinde kalem
Ona beni yazıyor,beni çiziyor,beni tasvir ediyor
Beni tarif ediyor ve beni soruyorsun.
Anlaşılan o ki benimle yürüyor,benimle oturuyor,benimle kalkıyorsun

Öyle ise sen uzaklarda yalnız değilsin
Zira her anın benim ile hep beni düşünüyorsun
Bilmiyorum,bilemiyorum,perişan,perişanım
Ne olacak bu benim sendeki halim.

Muhammet Salih Zengin