Siirler.Biz

herşey

dağlar senindi, ormanlar senin... ağaçlar senindi, yapraklar senin... renkleri senindi, çizgileri senin! ... denizler senindi, göller senin... nehirler senindi, balıklar...
seni cok sevmsidim ya sen sen bana ihanet ettin beni unuttun baska kizi sevdinnn..soyle simdi mutlumusun?yoksa sende benim gibi aci...
Hala özlüyorum seni Ellerinde tutsan kalbimi Gözlerime baksan tutarken Süzülsem yere, en son gördüğüm Bulutlardan izlesem seni Kıskansam her adımında...
Sendin herşey Bazen körü körüne tutukluluğumuz Bazen tutkulu bir aşktın, Herşey sensin Sendin herşey Bazen bir martının denize aşkı gibi, Bazen bir ağacın toprağa aşkı gibi, Herşey...
Herşey anlamını yitirdi Dipsiz bir kuyuya düştüm Soğuk ve sevimsiz geldi yaşam Cehennem zebanilerinin Ellerine düştüm Neyin doğru neyin yanlış...
İstanbul'dur Herşey Bir çocuğun dünyasında herşey İstanbul'dur, bir yosmanın dilinde şarkı. Bir şairin şiirinde yaşamdır. İstanbul Eyüp Sultan'da sabah namazı, Pierre Loti'de...
Herşey Boşmuş Nasıl olduda beni yoksayabildin, Bana gereken değeri verebilirmiydin? , Seni seviyorum dememe rağmen, Beni böyle içten ve gerçek sevebilirmiydin? ? Şansın yokmuş be...
Zamansız dı akan gözyaşlarım Söndürmedi yüreğimde ki ateşi Alevler yayılırken bedenime Sensizliğe sürgün şimdi gülüşüm. Bir acı var dirhem dirhem içimde Sonsuzluğa mâhkum seslenişim Aldırma umursama...
Ne gelen var ne de giden Yollar ıssız bir çöl sanki.. Doğmaz güneş bu geceden, Sensiz dünyam,bomboş sanki... Günümde sen, gecemde sen.. Düşle gerçek hep...
Yüzüme güldüğün kadar, Yüzüne gülerim. Nefretin kadar nefretim, Nefreti senden bilirim. Mutluluğun mutluluğumdur, Seninle mutlu olurum. Yalnızlığa attığın kadar beni, Yalnızlığı dost bilirim. Yüzüme yalan söylüyorsan, Yüzüm yalan gülüyordur. Yalan...
Dimdik ayakta duruyor şuurlar. Sendelemeden... Sekmeden... Ve sektirmeden hayatı. Dünya doğru, yalan değil Ama alıngan... Yılan gibi yerince. Hiçbir şey boş değil aslında... Bardak dolu ağzına kadar. Damla hesabı...
İşte sensizliğin ilk dakikası Bomboşum Meğer senmişsin beni yaşatan Nefessiz kaldım Bedenim bende ama Ruhsuz kaldım Sen ruhumu aldın Ben sende kaldım.... Her şey düzleşti birden Hayat yok sanki Senmişsin...
Her şey bir İhtimaldi aslında; renkli bir camın ardındaki bir merhabayla başlayan. Aynı yolculukta yan yana oturmuş yolculardık ikimizde. Geldiğimiz yerler...