denizler senindi,
göller senin…
nehirler senindi,
balıklar senin…
renkleri senindi,
pulları senin! ..

gökler senindi,
güneşler senin…
bulutlar senindi,
yağmurlar senin…
sesleri senindi,
damlaları senin! …

doğanlar senindi,
ölenler senin…
nefesler senindi,
canlar senin….
sesleri senindi,
yazıları senin! …

fikret turhan-yalova
22.11.2012

Fikret Turhan

Bulutlardan izlesem seni
Kıskansam her adımında
İçimden birşeyler kopsa
Önüne düşse, anlatsa herşeyi.

Bir hayatta sıkışsak
İkiden bir yapsak
Yanyana olsak, bütün olsak
Aşk olsak, aşık olsak.

Karşı dağı izlesek
Teninde huzur bulsam
İlk sana dokunsam
Koşsam çayırlarda.

En son gördüğüm
İlk sevdiğim olsan
Her yeri süslesem seninle
Geçmediğin yerlere ağıt yaksam

Uyusan dizimde
Saklasam dizimi
Dize getirsek dilleri
Kıskandırsak elleri

Baharlarım olsan
Kışın sarsam seni
Günlerim olsan
Geceleri saklasam seni.
Hep aklımdasın aşkım
Seviyorum seni.

Tolga Bilgi

Sendin herşey
Bazen bir martının denize aşkı gibi,
Bazen bir ağacın toprağa aşkı gibi,
Herşey sensin

Sendin herşey
Bazen bir bülbül’ün gül’e aşkı gibi
Bazen benim sana aşkım gibi
Herşey sensin.

Neyin doğru neyin yanlış olduğunu
Çözemiyorum artık yoruldum
kimi sevipte güvendiysem
hep sırtımdan vuruldum

Savaşıyorum hayaletlerle nafile
Yorulup kalıyorum öylece biçare
Yenikmi düşeceğim yoksa
Ben hep böyle
Acımasız ve sinsi maskeli kafirlere

Bir gönül dostu bir can dostu aradım
Olmazmı adamın
Kimseye güvenmezmi sevmezmi
Kişi insanı söyleyin bakalım

Nerde varım diyorsa işte ben burdayım
Benim dost ve adamım
Heryerde seni arıyorum
Çık gel bul beni eğer varsan
Yanarım bin defa daha ölürüm
Dost seni arayıpta bulamazsam

Şeref Köşker

İstanbul Eyüp Sultan’da sabah namazı, Pierre Loti’de kahvaltıdır. Eminönü iskelesinde balık ekmektir İstanbul.

Bir Fatihin gözünde dünyadır. Bir miskinin kalbinde sevgili. Bir şairin şiirinde kainattır İstanbul.

Köprüden boğaza bakmaktır bazen. Boğaz da tekne turudur İstanbul. Çamlıca’da pikniktir aslında…

Taraftarın gözünde futboldur. Bir turist için hazine… Bir şairin şiirinde sultandır İstanbul.

İstiklal caddesini baştan başa yürümektir kimi zaman. Bir dilek tutup para atmaktır Yerebatan Sarnıcına. Bayrağı surlara dikmektir İstanbul…

İstanbul İstanbul’dur.
İstanbul şairdir.
İstanbul herşeydir.
Herşey İstanbul…

Muhammed Asım Yayla

Şansın yokmuş be güzelim seni sevmişim,
Senin uğruna dağları bile delermişim,
Bunca zamandır seni neden görmemişim,
Gördümde ne oldu herşeyden boşuna etkilenmişim…

Savaştan çıkmış bir gazi gibiyim,
Sanada anlatığım gibi bir yere sahibim,
Sana söyleyebilmek için öldüm öldüm dirildim,
İşte bu yüzden savaştan çıkmış bir gazi gibiyim…

Keşke söylemeseydim seni seviyorum demeyi,
Keşke şehit olsaydım o savaşta gözlerim görmeseydi,
Kalbinin sesini dinleyip seni seviyorum deseydi,
Canım pahasınada olsa bu kalbim onu hep severdi…

Neden beni istemiyorsun diye sorduğumda,
Ben aşktan anlamam dedin ya senle konuştuğumda,
Sen aşktan anlamıyorsun eğer ben buralarda,
Boşuna kalbimi kaptırmışım, inşallah yalan sölemiyorsundur bana oralarda.!

Ahmet Şahin Bayraklı

Bir acı var dirhem dirhem içimde
Sonsuzluğa mâhkum seslenişim
Aldırma umursama ben de vazgeçtim
Gönlüm firar etti bitti sevişim.

Kabus dolu bir rüyaydı sanki
Acıyan kalbim acıtansa sevdan
Duygularım gizli kapılar arkasında
Uyandım ama, bitmedi sensizliğim.

Sıcacık bir yürekti sığındığım
Umutlarımdı koynunda sakladığım
Birlikte ağlayıp güleriz sandım
Yangınlar bendeymiş meğer yanıldım.

Gel desen hemen geleceğim sana
Yüreğimde aşkın bitmedi anlasana
Eksiler artıları çokdan geçti ama
Herşey anlamsız sen olmayınca.

Özlem kuş yuvasıydı saklamıştı beni
Hasrete sözüm geçmedi öyle yaktı ki
Aşk mıydı bu, neden hep ben yandım
Alınyazım mıydı sensinsizlik aldandım.

Seven bir gönül var seni bekleyen
Anılar taptaze sıcacık, yüreğimde
Bir senle yandım bu aşık gönlümle
Bitsin bu özlem gel yine sevgime.

Menekşe Gülay

Günümde sen, gecemde sen..
Düşle gerçek hep bir sanki.
İçimde sen, dışımda sen
Sensiz dünyam,bomboş sanki…

Sen yoksan,her şey yalan..
Sensiz cennet bile sürgün, inan! ..
Adın dilimde dua her an
Sensiz dünyam,bomboş sanki…

Mübeyyen Sarnıç

Mutluluğun mutluluğumdur,
Seninle mutlu olurum.
Yalnızlığa attığın kadar beni,
Yalnızlığı dost bilirim.

Yüzüme yalan söylüyorsan,
Yüzüm yalan gülüyordur.
Yalan gülüyorsam yüzüne,
Dilin öyle söylüyordur.

Gözlerinin rengi ummanım olur,
Yüreğim ummanın olursa.
Duygularım gözlerinde boğulur,
Yüreğim sende soğursa.

Nefretim kadar çirkinsin,
Güldüğün kadar güzel.
Sevdiğin kadar sevilirsin,
Bildiğim en güzel mesel.

Bayram Gökmen