Sürgit düşünüşlerin rahlesinde
Kendi tenimin sinesinden ayrıştım
Düştüm kimsesizliğin yakasından
Viran düşlerin tarlalarına ekildim.

Özümün gecesinde tanımsız hece
Aşkın tozlu kıyılarında yürüyorum
Kahkaham somurtkan sürünüşte
Sızılı derman raks ediyor perdede.

Karanlık gölge kovalıyor yarasayla
Sokak köpekleri kemikle oynaşta
Yokluk sokulmuş yârin koynuna
Aşk oynuyor hicran sinemasında.

Ellerin sığındı gönlümün siperine
İçli tohumlar serptim ben gövdene
Kurşunca sokuldun avuç çizgilerime
Açıp özlemin kapısını içinden geçtim.

Bağladım aşk gemilerimi denizlere
Ömrümün deltasında kırıldı kürekler
Biçare ağlayışlarla karıştım keşkeye
Maral/ın kayıp kentinde soldu güller.

Selahattin Yetgin