İyi geliyor bu soğuk havalar bana
Aklıma herşey olarak düşüyorsun herkes oluyorsun sonra
Aslında kaçmıyorum ne senden ne kendimden
İnkar etmiyorum
İtirafnamemi yazıyorum
Gelmeyecek günlerin hayallerini koymuyorum bavuluma
Gitmiyorum ki ben bu şehirden
Sen gidiyorsun!
Kalbimi kırdın
Umarım mutlusundur
Umarım pişman değilsindir biliyorum artık çok geç
Ayrılıktada ayrıldık
Keşke gitmeseydim
Keşke son bir defa dinleseydim
Keşke onları güldürmek için en çok sevdiğim seni ağlatmasaydım
Umarım arkamdan bolca cinayetler işlemiyorsundur
Öp sevme
Dokun okşama git ertesi güne kalma!
Ölmedim ben
Sen ateş
Ben toprak, çamurlarla yıkansın ellerim elbette soğuyacak
Güz yağmurları düşecek kırk gün silinip gidecek
Bugün günlerden cuma
Kırkbirinci gün ayrılıktada ayrıldık sen ve ben…! ! !

(04.01.2013)

Dilek Mert

Simsiyah saçları bürüdü aklar
Gönül daha neyi aranıyorsun ?
Herkes sevdiğini bağrında saklar
Ne söylesem sana dinlemiyorsun

Böyle yazmış lehvi kalem yazını
Çalıp durma yeter gönül sazını
Kaybettim sayende bahar yazımı
Ne söylesem sana dinlemiyorsun

Onca yıl devirdin uslanmadın mı ?
Doluya tutuldun ıslanmadın mı ?
Yâr bağrına aceb yaslanmadın mı ?
Ne söylesem sana dinlemiyorsun

Kesildi gözüyün kalmadı feri
Çekilmiş bedenin kalmışsın deri
Yolunda başladı hep geri geri
Ne söylesem sana dinlemiyorsun

Yetmedi mi bunca sevda dayağın ?
Boşuna örüyün örümcek ağın
Girmiş bir çukura işte ayağın
Ne söylesem sana dinlemiyorsun

Karacaoğlan ettin acıyor taban
Kalmadı üstüme alacak abam
Menzil ırak artık ben nasıl varam ?
Ne söylesem sana dinlemiyorsun

Ermez oldu aklım kalmadı serde
Düşürdün DURAK’ı bilinmez derde
Bürüdü gözlerim bir siyah perde
Göster o gençliğin haniye nerde ?
Ne söylesem sana dinlemiyorsun

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Bilmezmisin deli gönül amanı
Başladı ömrümde hazan zamanı
Şimdi seyret artık kabrin kazanı
Ne söylesem sana dinlemedin hiç…DURAK YİĞİT

Bu benim kaderim diyerek boynumu bükmemi gerek,
Yoksa zulme baş kaldırıp yeter artık dur diyerek,
Hicranıma tanık olmuş kalpleri ortak ederek,
Öyle canım yanıyor ki ne yapayım bilmiyorum,
Zaman durdu, kalbe vurdu, hüzünlüyüm gülmüyorum…

Cinnet geçirdiğim anlar oldu nasıl sabrettim bilinmez,
Bu sevdadan çok yıprandım kalbimden izi silinmez,
Öyle can yakan anılarım var ki birçoğu söylenilmez,
Meleğim yavrum için katlandım bunca acıya,
Dünya denen bu evrende şan bıraktım ben hancıya…

Oysa ulvi hayaller kurarak billahi ben çok sevmiştim,
Ona bütün bir ömrümü düşünmeden ben vermiştim,
Gönlümün sultanı sensin ruhum hayatım demiştim,
Öyle hüsran yaşattın ki doğduğuma pişman ettin,
Bitsin artık bu ızdırap artık can evime yettin…

İmdat Allahım diyerek ellerimi Sana açıyorum,
Rabbim aklımı koru ben Leyla’dan kaçıyorum,
Derdimi paylaşın diye âlemlere dert saçıyorum,
Aşk denilen bu sevdanın kaynağı Allahım sensin,
İnandım İman ettim neylersen güzel eylersin…

Nurullah Muslu

Açıkça anlatılmayacak yüklerin vardır oysa,
Kolay unutulamayacak yüzlerce yara…
Ne hazanlar, ne baharlar bırakmışsındır arkanda;
Bir tek gülün gülüşü kalmıştır aklında…

Artık her gülde aradığın nedir ki o gülüşten başka?
Tam buldum sandığın anda,
Birkaç damla yalnızlık, birkaç damla kan parmaklarında,
Sürüklersin düşlerini yeni umutlara bürünmüş, eski yollara…

Yalnızlık zor sanattır arkadaş!
Seçilmez, kovulmaz, kaçılmaz…
Bir sinerse korkularına,
Bir daha da çıkmaz…

Arar durursun, uğrunda yaşanacak bir gülüş,
Gülen her gül, güneşten kaçan bir düş,
Yırtılan her gece kanarken koynunda,
Anlarsın ki, yalnızın güneşi bile sönmüş!
Akıllandım sayarsın kendini,
Bir damla süte, vazgeçersin yoğurttan,
Bir kibrit titretir tüm bedenini,
Yeni bir yangının korkusundan…

Sonra…
İnsanın insansız yaşayamadığını anladığında,
Artık çok geç kalmışsındır,
Bülbül olup, bir gülün yanaklarına konmaya,
Bilindik bir türkü olup, bir yârin dudaklarında dolanmaya…

Zaten sen artık,
Çoktan başlamışsındır, yalnızlığınla omuz omuza,
Aşkı da, ayrılığı da,
Yalnızca gönlünde yaşamaya….

Kelkit / 012

Selim Seven

Oyuncu lar İlayda , Yusuf , Dila , Gül , Aslan abla ve kum tanesi sakinleri…

Yusuf kendince okey oynayan ve kizlarla fazla hoş beş olan bir adamdi. Eski sevdigi veya sevdiğini düşündüğü kızdan yeni ayrılmış aşk acısı çeken bir gençti…

Dila ise erkeklerin peşinden koşturan genç güzel ve kendince cevresi olan bir bayandi. Eski sevdiği veya sevdiğini düşündüğü adamdan yeni ayrılmış aşk acısı çeken bir bayandı…

HiKAYEMiZ BAŞLIYOR

Dila’nın kız arkadaşlarından biri olan İlayda oyun oynarken ortisi olan Yusuf ile tanışmış Yusuf her oyuna oturduğu zaman ilayda masasina gidip selam
verirdi konuşup sohbet ederlerdi arada bir şiirler yazan yusuf çok dertli olduğunu dile getirirdi her firsatta.bir gün ilayda ile dila oyun oynarken yusuf gelmiş masaya ve orda
kahramanlarımız ilk kez konuşup tanışmışlar. tabi yusufun da kendince çevresi olduğu için fazla aldırmamıs ılk tanışmada dila da arada oyunun geneline şiirler atar ordaki
oyuncular okurdu. yusufta yüreğine sağlık der ve özelden sohbet ederlerdi.Yusuf ile dila arkadaş olduktan sonra oyuna her geldiklerinde birbirileri ile konuşup oyun
oynarlardı.ama yusuf vurdum duymaz ve kafasının estiği gibi davranan bir genç olduğu için dila bazen yazdigi sorulara 1 saat sonra cevap alırdı bu davranışı dilanın hiç
hoşuna gitmezdi çünkü dila alışkın değildir böyle ilgisizliğe normalde oyundaki herkes dila ile konuşmak için can atarken dila hiçmi hiç umursamazdı.
ama yusufun ilgisizliği dilayı delirtiyodu her fırsatta yanında olmak için çaba harcardı bu arada kahramanımız yusuf okeyde onu görmek yetmediği için onunla daha çok sohbet zamanı bulmak için onu takıldığı başka bir ortama almak istemişti…

Yusuf’un bir radyosu vardı orda ortağı gül ve yusuf ile gülün tanidiklarının bulunduğu bir
ortamda müzik dinler sohbet ederlerdi.Yusuf ta dilanin onlarla beraber takılmazsı için radyoya davet eder dilada kabul ettikten sonra yusuf radyoya girmenin yollarini anlatir
normalde 1 saat anlatmayla arkadaşlarını zorla getirdiği radyoya dila hemen gelmiştir. Leb demeden leblebi anlayan kizlardandi dila zeki idi sonra ordaki çevresi ile taniştirdi
dilayla hemen kaynaştilar.dilanın çevresi genişti dila pek radyo ortamını sevmediği için arkadaşlarıinin radyoları oldugu halde gitmezdi. O yüzden arkadaşları davet
etmezdi. Dila Yusufu diğer erkeklere benzetmediği için davetini geri çevirmemişti normalde ki sohbet etsin hemen laubali olurlardı . cevresindeki erkekler hemen ilanı
aşk ederlerdi.dila çok sıkılmıştı bu tavırlardan ama yusuf hiç onlar gibi davranmamişti dila dila diye üstüne titrememişti.Dilaninda bu durum hem hoşuna hemde niye bu
kadar ilgisiz davraniyor demişti.Yusufun yazdığı ayrılık şiirleri Dilayı çok etkilemişti Dila Yusufta kendini görmüştü çünkü ikiside geçmişlerinde ayrılık acısı çekmiş
iki arkadaş gibi olmuşlardı. çünkü oyunun genelinde ikiside ayrılık şiirleri atar okuturlardı oyunculara.o yüzden yusufa ayrı bir sempati duymaya başlamış yusufa karşı
ayrı bir ilgi oluşmaya başlamişti yusuf dilayı radyosuna getirmişdir dila ise korka korkada olsa gitmişti radyoya.
Dila radyo ortamından korkardı zaten yeterince ilgi alaka peşinde gezenler vardı birde radyomu çıkacak başıma diye düşünürdü. Yusufa güvendiği için radyoya gitmeye karar
vermişti.Yusuf artik dilayi radyoya almişti dila da yusufun radyo ortamını görünce hiçte korkulacak gibi bir yer değildi dedi gayet güzel ve değerli insanlar vardi.
hemen radyo ortamına ısınmıştı ve radyoyu çok sevmişti.

Yusuf ile Dilanın ortak arkadaşları vardı. Yusuf ta o ara onlarla bir nedenden dolayı atışmışlar ve araları açıktı Dilada arada kalmış Yusuf’u sevmişti çok iyi bir arkadaş
diğer erkekler gibi asılmıyordu diye düşündü. Dila ile Yusufun arkadaşlarından olan X1 başka bir radyoya davet etmişti dilada kimsenin kalbini kırmak istemeyen bir kişiliğe
sahip olduğu için o an bir şey dememişti çünkü yusuf radyosuna çağırırken ,dila ben korkarım ilk defa senin radyona gelcem dediğinde yusuf ta korkma ben nasıl biri
olarak görüyosan radyomdakilerde benim gibi demişti ama benim radyoma geldikten sonra bana söz ver başka rdyolara gitmeyeceksin demişti dilada tamam söz gitmem demişti
amam dilanin arkadaşları dilanin radyoya gitmeye başladığını duyunca hepsi bir yandan ilayi radyoyuna çagırmaya başlamıştı. Dila gitmek istemiyordu ama o ara yusufun
ona ilgisizliği istek istediğinde çalmamazsı dilayi sinir etmişti ve arkadaşlarına tamam gelcem demişti yusuf ta dilayı okey oynarken görüyor veradyoda neden yoksun
diye sordu. Dilada ne yapayım arkadaşlar ısrar ediyor gitmek zorunda kalıyorum kusura bakma demişti.
Dilanin gittiği radyoyu yusuf tasarlamıştı yusuf her zamanki tavırlarıyla sorun değil orasıda bizim sayılır derdi dilada tamam arada orayada giderim dedi yusufun diger
yusufun arkadaşları olan X1 ve X2 dilanın yusufun radyosunda olduğunu duyunca olay cıkartırlardı dilada onlardan yaklamaya başlamıştı yusufun radyosuna gittiğini
ama düşünürdü bunlar nasıl arkadaş ya derdi yusuf bana radyoyu öğretti adama söz verdiğim taktirde başka bir radyoya gitmiyecem diye ama başka radyoda olduğumu
duyunca sesini bile çıkarmazdı ama X1 ve X2 cok kiziyordu ne yapcağını şaşırmıştı. Dila bir gün X1 in radyosuna gitmişti X1 in dilaya ilgisi vardı devamlı ilgisini
gösterirdi ama dila yusufun oraya gittiği için tam bir ilgi gösteremezdi. dila ile yusufun ortak arkadaşı olan X2 yusufa gider yusuf sen dilaya karşı bir ilgi
besliyorsan biz aradan çıkalım der yusuf ta yok öyle bir ilgi şu anda zaten bana çok uzak ben istanbuldan istiyorum eğer olursa diyip gönderirdi X2 yi sonra
X2 ve X1 dilayi hep kendi radyolarında tutmaya başlamişlardi X1 dilaya olan ilgisini acıklar ve dilaya teklif eder ama dila olmaz der ama anlamazdı X1
dilada bir gün radyodan düşer gibi yapıp yusufun orayay gider çünkü yusufun kızdığını anlarcünkü artık yusuf dilaya selam dahi vermez olmuştur.dila yusufun oraya
gider müzik dinler sohbet ederler ve X2 dilayı oyunda görür ve gider radyodan ddüstünmü der dilada evet der X2 de düşmüşken yusufun oraya mı düştün der. dilada gülüp
evet der ne yapim orayada gitmek istiyorum der. X2 dilaya yusufa güvenme güvenilir biri değil der dila düşünür yusuf bunlar hakkinda hiç bi kötü söz söylemezken
X1 ve X2 hep yusufu karalıyorlar der sonra dila X1 in radyosuna gider ve X1 ve X2 ile biraz atisirlar dila dik kafalı bir kızdır kimse bana söz geçiremez der ve
X1 ile X2 nin bu tavırlarını sevmemiştir . dila X2 olan arkadaşını cok sever X2 dilaya bacım olarak hitap eder dila X1 ile araları bozulur ve X2 devreye girip
aralarını düzeltmek ister dilada X1 ile çok atışmışlardır yusuf için X2 dilayı yusuftan uzak tutmak için çözüm bulmaya çalışırlar X1 ile arasını düzeltmek için X2
dilayı radyoya çağırır ve radyoya dj ol der aranızdaki kırgınlıkta biter der aslında amaçları dilayı Dj yapıp yusuftan uzaklaştırmaktır. dilada tamam der
ama dila çok akıllı biridir yusufu kayıp etmemek için salaklığa yatar X1 ve X2 dilaya radyoda yayın nasıl alınır anlatmaya başlarlar ama dila olmuyor der yapmak
istemez X1 de bu iş böyle olmuyor der ve yusufun ortağı olan gül den yardım ister X1 gülün çok iyi bir arkadaşıdır ve gülden rica eder ve gül anlatmaya başlar dilaya
dilada içinden offf cekmeye başlar nasil kurtulcam der ve gül ile konuşmaya başlarlar sonra dila güle bi soru sorar gül acaba ben dj olsam yusuf ne der ben radyoya
gelmeye korkarken şimdi dj olcam nasıl bir tepki verir diye sorunca gül deyusuf kizar hemde çok aranız açılır konuşmaz senle der dilada yusufu kendine çok yakın görür
ve onu kayıp etceği için çok üzülür ilk defa biri ile sohbet ederken keyif almıştır . dilada güle der X1 ve X2 ye söyle anlattım anlattım bu kizdan dj olmaz dersen
sevinirim der gülde aynen iletir olmaz dj der ama X1 anlamıştır dilanın dj ilk yapmak istemediğini ve bir kaç gün sonra dila ile X1 in araları açılır ve dilada yusufun
oraya gitmeye başlar ve ikili daha çok birbirileri ile zaman geçirmek isterler dila yusufun resmini radyoda görür ilgisi vardir ama daha bi hoşlanmaya başlar yusuftan
ama bir yandanda X1 de dilaya teklif etmeye devam eder ama dila sonunda resti çekmiştir olmaz der senle ancak arkadaş olabiliriz der başak bir konumda düsünemiyorum der
X1 de benim arkadaşım çok ben seni arkadaş olarak asla göremem benimle olursan oluruz yoksa arkadaş olamam senle dilada tamam o zman yolun ve bahtın açık olsun der ve alakayı keser.

Artık sadece yusufun ordadir başka radyoya gitmeyi bile düşünmez artık yusufla konuşur sohbet eder ve olanları anlatir. artık dila ile yusuf hep beraber
oyun oynayıp sohbet ederler aralarında hiç birşey saklamazlar bir ara yusuf dilaya telefon numarasını verir dilada yusufu tan olarak tanımadığı için tel istemez ve
telefonunu vermez ama yusuf veriri ve bir yere yaz ezberle der lazım olur belki bir gün der ve yusuf hergün telefon numarasını dilaya sorar dilara bir köseye not almıştır
ve ordan söyler yusufla aralari güzel olmaya başlamıştır. Yusuf’un olmadığı zamanlar Yusuf’un ortağı gül ile takilirlar zamanla gül ile daha samimi olurlar bunlar
beraber oyun oynarken dila sürekli genele şiir yazdığı için popüler olmuştu.
dilanın çevresindeki arkadaşlarıda radyoya gelmeye başladılar sohbet ortamı büyümeye başlamıştı.tabı dilanın çevresindeki arkadaşları yusufu iyice benimsemiş ve
tanımışlardı zaten yusufu kumtanesinde tanimayanı kovarlardı.:))) hem düşmanı hemde onu seven çok abla kardeşleri vardi çevresi geniş bir adamdı.

dila ile gül okey oynarken dila ile tanışmak isteyen biri masaya gelir Dilanın şiirlerine aşık olmuş bir şahıstı bunlar sohbet ederken adamı radyoya çağırmak istemişler ve dila ile gül ona anlatır
biraz zorlanarak okeyden radyoya getirirler adam dilaya ilgisini acık açık belirtiyodu ona şarkılar yollar dinletirdi dilaya tabi bide yusuftan o şarkıları istek olarak isterdi ve
yusufta mecburen o şarkıları dınletirdi.zamanla yusuf ile dila iyi bir arkadaŞ olmuslardi bir gün hem oyun oynayıp hemde radyoda kalabalik bir ortamda müzik dinliyorlardi
malum şahıs dilaya bir istek yaptir. tabi yusufta calmak zorunda kalır ve calarda ama yusuf bi is pesindedir kesin yine bi oyun yapmaya calisicaktir. ama yusuf anlamistir
dilanın o sahısa karsı bır şey his etmediğini müsait bir zamanda sormak için ayarlamalar yapar.malum sahısın ısteğini çalarken yusuf ile dila okeyde beraber oyun oynuyolardı
ve sarkıyı çaldığında dilanın soğuk tavırlarından anlamıştır yusuf ve o an özelden sorar. dila sen bu adamdan hoşlanmıyorsun neden söylemiyorsun hoşlanmadığını der dilada
ben kimseyi istemiyorumki kendi peşimde dolaşıyor der ve yusufta o adamı uzaklaştırmak için oyunlar yapar.radyoya herkesin içinde sıradaki şarkı yusuftan dilaya gelsin der
herkes güzel bi sarki beklerken yusufun kurnazlığı yıne baş ağrıtır ve bir anda

SiNAN ÖZEN DEN ÖPSENE BENi şarkısı çalmaya başlar.ve o anda kimseden çıt ses çıkmaz. çünkü herkes normal bir şarkı beklerken yusufun çaldığı sarkiya herkes şaşirir. millet krize girer. tabi dila o an o şarkıyı duyduğunda kıpkırmızı bır renge bürünür utanmiştır utanmiş
ama radyodanda çıkamaz hale gelmiştir şarkiyi dinlerken utancından yerin dibine girer ve o ara oyunda yusufla konuşur bula bula bu sarkiyimi armağan ettin der aslında
hoşuna gitmistir. orda herkes dilaya bu yusuf senden hoşlanıyor baksana şarkıya normal bi arkadaşına böyle şarkı armağan edilirmi derler zaten dilada yusuftan hoslanmaya
başlamıştır ve yusufa soyler değiştir şarkıyı yusuf ta ortamı yumuşatmak için bu şarkı değildi tabi siradaki bu sarkı der ve normal bi şarkı ile devam eder ortamı yumuşatır ama
o an dila çok şaşırır çünkü yusuftan beklenmedik bir hareket olduğu için şaşirmiştir artık iki arkadaş arasinda aşkın ilk temeli atılır.

artık ikili ayrılmazlar beraber oynar beraber müzik dinler hale gelirler ama ikiside birbirilerinden hoşlandiklarını söylemezler ama zamanla herşeyin ilacidir ama yusuf dilayi daha iyi tanimak için dilayla daha
çok zaman geçirir ve her firsatta ona sorular sorarak tanimak ister dilayi daha görememistir ve bir oyun yapıp dilanın nasıl biri olduğunu anlamak için oyununu hazirlamaya
başlar. ve dilaya sorar nasil birisin der dilada anlattiğin gibi der yusufta ben görmedimki seni nasil biri olduğunu bileyim der belkide kara bir kizsin sisko yüzü asık biri
olabilirsin der ve ona bir şarkı armağan eder ve radyodaki arkadaşlarina siradaki sarki oğuz yılmaz ın şarkısı olan KARA KIZ ı dilaya armağan ediyorum iyi dinlemeler. yusuf
özelden sohbet ederken dilaya sen kara kızsın der adananın kara kızı diye laf atar durmadan dila ise ben kara kiz değilim der ama yusuf inanmaz yusufun ortağı olan gül dilayı
kameradan görmüştür.dilada güle sor sana nasil biri olduğumu anlatsin der güli çağırıp sorar gül dila nasil biri. gül ise söle cevap verir. yusuf dila beyaz tenli güzel bir hanim
hanımcık kiz hiç karakiz hali yok der ama yusuf görmeden inannirmi yok hayatta inanmaz.sonra yusufun arkadaşlarından yanı okeyden ablalarindan olan aslan abla nickli
ablasi vardır o adanada oturur ve onu dilayla taniştırır ve çok çabuk kaynaşırlar ve yusuf aslan ablasından dilayı görmesi için rica eder ablası kabul eder.ve bi ara oyun
masasina çağırır ve konusurlar o ara yusuf ya abla siz adanadasınız ikinizde bi görüssenize der ve en kisa zamanda adanada bir buluşma ayarlarlar yusuf sabirlı biridir ama o
an duramaz ve aslan ablasını arayıp dilanın sesini duymak ister ve aşıklarimiz ilk kez seslerini birbirilerine duyururlaraslan alba ile dila buluştuktan sonra bilgileri ablasindan
alir beyaz tenli güzel akilli bir kiz gibi bilgiler ve yine inanmaz aslında inanmak istemez çünkü kendi görmek istiyodur yusuf ta diladan msn ister tabi dila msn yi vermek
istemezsede yusuf kara kiz kara kiz diye dilayi delirtir ve sadece resim göstermek için msn verir ve msnden konusmalar başlar artık dila delirmiştir karakız laflarından yusufta
her firsatta belirtiyodu karakız olduğunu ve msnden konuşurken yusuf hadi ya bi resmini göreyim der ve dilada bir resim atar bu senmisin der yusuf inanmaz 2 inci 3 üncü
resimleri atar ve yusuf inanmam çünkü böyle çok kandiriyolar der facede kiz resimleri cok hemde her birinin 10 resmi var der.

DİLA İNANMA AMA BU BENM DER
BİR KAC GÜN MSNEDEN GÖRÜSÜRLERR YUSUF CAMDA GÖRMEK İSTİYO YA CANLI CANLI YİNE İNANMİYORUM SEN KARASİN DİYE LAF ATAR

kameran varsa az bi aç görem der tabi dilada yok der tersler Yusuf görmeden birakirmi bir iki isrardan acar çünkü dilada yusuftan hoşlanıyordur bunu oda belirtemiyo ama böyle yaparak yusufun anlamasını sağlamaya
çalışır.dila kamerayı açar tabi yusufta ve aşıklar ilk kez birbirilerini canli görürler yusufla. yusuf bakar bakar bakar dilanın beyaz tenli yüzünden yusuf bişi göremez biraz
ayarla kamerayı der ve yusuf o anda şaşkınlıkla bişi konuşamaz dilanın güzeliğini görünce dilini yukmus ve sanki aklını almışlar gibi olur dila yusuf der o an aklı basına gelir.
güzel bir kiz beklemiyodur ve o anda dilaya daha bi bağlanır ilk görüste AŞK böyle birşey olmalı der kendi kendine. dilada yusuftan hoşlanır zaten hoslanıyordur ama bu ilk
görüş ondada hislerinde daha bir yükseltmiştir.artık aralarında hiç birşey gizlemez olmuşlardır ama hala açılamamişlardır .

yusuf ilgisini göstermek ve açılmak için bir oyun hazırlar ve bunu radyoda yapmak için ayarlamalar yapar. radyoda özel yazila bilen bir bölüm var bunu yeni gelenler bilmez dilada bilmediğini bilir yusufta sarki armağan eder
radyodaki arkadaşlarına arada dilada vardir. sıradaki şarkı ALI KINIK TAN ali ayşeyi seviyor olmuştur bu şarkı çalarken dans ederler boşluk enter tarzinda o ara özelden yusuf durmaz ve

YUSUF DILAYI SEVIYORRRRRRRRRR

diye bir yazi atar ortaya ama yusufun yazdığını kimse okumaz sadece dila okumuştur çünkü özelden yazılmıştır. dilada okuyunca karşilik vermek için aşka gelir ve

DİLA YUSUFU SEVIYORRRRRRRR

yazar ve yusuf durgunlaşır çünkü dilanın yazdığını herkes okumuş oldu.ve yusufta hemen
özelden ne yaptın benim yazdiğımı senden başka kimse okumadi der. o nasıl oluyor der dila, yusufta ben özelden yazdım der o an dila yine kipkırmızı olur utancından çünkü o an radyoda arkadaşları vardır ve utanmıştır ılk kez böyle bir durumda olmuştu ve yusuf ortalığı yumuşatmak için radyoya

DILA BENI SEVIYON BILIYOM BENDE SENI SEVIYORUM

der ama dila utancından konusmaz artik bir müddet ne yapcağını şaşırır ama ikili aşklarını itiraf ederler birbirilerine veo an aşk başlar çünkü ilk kez birbirilerine SENİ SEVİYORUM kelimesini kullanmişlardir hayat böyle tesadüflerle dolu olsa bile o anı yakalamak ve o anı yakalayıp sonuna kadar götürmek tir AŞK.

VE

AŞIKLAR AŞKLARINI YAŞAMAYA BAŞLARLAR…

BURAYA KADAR OKUDUYSANIZ SİZE SONSUZ TEŞEKÜRLERiMiZi SUNMAKTAN KIVANÇ DUYARIZ OKUDUĞUNUZ İÇİN ÇOK TEŞEKÜRLER ALLAH SİZİNDE GÖNLÜNÜZE GÖRE VERSİN… (amin)

Kaynana, Dört, çocuğun bakımını ona bırakmış, dilediği yerde geziyordu. Eve döndüğünde bir bahane bulup küçük geline çatıyordu. Ev, halkı arasında sevgiden eser yoktu; hep kavga küskünlük yaşanıyordu. Küçük gelin bunalıyordu, üstelik kış yaklaşmıştı, tarla bahçe işi kalmamıştı, kar yağacaktı, o, her an kaynanasıyla yüz yüze kalacaktı.

Son bir iş kalmıştı, o gün, evden gide bilecekti. Bir süre önce suya ıslattığı kendir(Kenevir) köklerini dereden çıkarmalıydı, yağmur yağmak üzereydi, sel gelir ve kendirleri götürürse kaynana’dan çekeceği vardı.
Kocası’nın küçük kardeşleri eşliğinde gittiler; soğuk su dizlerine kadar geliyordu.
İş sona erdiğinde, kaynana’sı, yanı başlarında sessizce onu izlediğini gördü, korkudan eli ayağına dolaştı, yapılan iş’e mutlaka bahane bulacaktı. “Neden beni çağırmadınız” diye söze başladı ve saatlerce susmadı. ‘Sabah erkenden kaybolmuştu nerede bulacaklardı onu? ’
Eve döndüklerinde, hepsi de sırılsıklamdı.
O gün, kayın baba, evde yoktu, meydan tamamen kaynanaya kalmıştı.
Yatma vakti gelmişti, geline emretti “gel burada yanımızda yat” diye. ‘kim bilir ne hınzırlık düşünmüştü’ gelin üşüdü diye merhamet etti sanılmasın…

Yatağını, pencerenin önünde olan kanepeye yaptı, yorganın altına kıvrıldı; titremesi henüz geçmemişti. pencerede bir tıkırtı duydu; kaynanasına baktı kıpırdamıyor, perdeyi hafif araladı, küçük bir kuş çama sokulmuş rüzgârdan korunmaya çalışıyordu. Bir süre ona baktı, bir cesaretle camı açtı, kuş içeri düştü. Sessizce çamı kapattı, kuşu avucuna aldı, kuş, titriyordu. Küçük gelin ağlıyordu. Gün boyu boğazına düğümlenmiş, efkârı gözlerinden akıyordu, sessiz ve hıçkırıksızdı. Ne kadar vakit geçti bilinmez. Kuş artık titremiyordu, karanlıkta onun nasıl bir kuş olduğunu bilmiyordu lakin kendiyle aynı kaderi paylaşıyordu. “sendemi kimsesiz kaldın? ”…
—Beni de annem baban yuvadan attı, henüz kanatlarım çıkmadan, senide atmışlar yuvadan anlaşılan..” diyordu. ‘derin düşüncelere daldı.’ “senin baban da mı zalim di, Anan seni sevmiyor muydu? Sende mi sevgisiz kaynana elinde kaldın, anlat bana” diyordu.
Sabah olunca seni dışarı bırakırım; ya ben, ne olacağım? ” “Bu kadın beni delirtecek; keşke kanatlarım olsa seninle mutluluklar diyarına uça bilsem! ” “Senin kanatların olduğu halde bu sevgiden yoksun eve neden geldin söylerimsin? ” “Benim ne kadar mutsuz olduğumu hissettin de bana arkadaş geldin demek! ” “bu kadına dayanamıyorum artık; hiç merhameti yok! ” “ Ona hizmet ediyorum her işini yapıyorum, isteklerine hiç ihtiraz etmiyorum, hala beni beğenmiyor, ne yaparım söyle? ” “Onu nasıl memnun ederim, nasıl susmasını sağlarım! Bıktım, inan bıktım; ölmek istiyorum artık; beni de götür, sabah olduğunda ne olur!

Kuş: “tamam gidelim düşler ülkesine hadi” dedi. ‘odanın ortasında ayakta duran, heybetli kuşa ürpererek bakıyordu. Kanatları ışık saçarak inip kalkıyordu. “Haydi, gel bin sırtıma” bir anda kuş’la tek beden ve tek düşünceye dönüştüler, ne düşünse hemen kuş onu duyuyor ve onun dilediği gibi davranıyordu.
Gök kubbe masmaviydi; yükseldiler, ne güneş var, ne de ay; koyu lacivert derinliklerde ilerlediler. Şehirler, kasabalar, köyler, üstünden geçiyorlardı. Gördükleri karşısında dehşete düştü… Her yerde pislik yığınları vardı, ırmaklar kokulu sular taşıyor orman yanıyor insanlar çığlıklar atıyordu. Şehir’e indiler, kadın tüccarları, tecavüzcüler, emekleri sömürenler, çıkar peşinde koşanlar, sahtekârlar, sevginin parayla ölçüldüğü ortamlar, merhametten yoksun insan, yığınları gördü. “Hayır, burası bana göre değil, gidelim”. uzak ülkelere gittiler.
Dilleri anlaşılmıyordu, fakat vücut dilleri aynı dili konuşuyordu; ‘kendi ülkesinden daha çok pisliğe bulanmış ülkeler gördü. Nereye gitse insanlar sevgisizdi. Yaşam ve çıkar uğruna her kötülüğü yapanlar, her yerde kol geziyordu. Açlık ve sefillik hat sahadaydı. İnsan onuru yerlerde gezen ülkeler vardı.

Işıklı şehirlerde dolaştı; kapalı, kapılar ardında insan onurunu pazarlanıyordu.
Savaş çıkarmak için can atan çıkarcılar vardı. Akıllı ve mağrur görüntüleri, altında vicdanları rahatsız, asık suratlı yüzler, maskeler takıyordu, yalancı gülümsemeler, iltifatlar, ikramlar, misafir perverlikler, lakin sevgiden eser yoktu. ‘Neden bu dünya sevgisiz kalmıştı kim sebep olmuştu bütün bunlara? ’ küçük gelin, şaşkınlık içinde kuş’a, sarıldı.

Kuş: “nereye gidelim şimdi? ”dedi. “evime, başka gidecek yerim yok.” Küskün, bir sesle.”Mutluluklar diyarına götürmedin beni” —Mutluluklar diyarı yok ki” bak işte sen o sevgisiz evden kaçmak istedin ama gideceğin her yer o evden daha kötü”, “Bak sana bir sır vereyim; gerçek mutluluğu kendi iç dünyanda ara; ona ulaşırsan mutlu olacaksın”… Kalbi sızılar içindeydi. “bu dünya, bu kadar kötüyse, neden çıkardın beni o evden? ”, —Hayal ettiğin dünyanın ne kadar kötülük dolu olduğunu gör diye! ” “akıl yoksulu sana eziyet ediyor biliyorum! Sen onu sevmeyi örgen” bir gün o, yaptığından pişmanlık duyacak, vicdanıyla yüzleşecek. —Vicdanı yoksa bedeni korkunç yaralar içinde yaşayacak, ölümü bekleyecek, ölüm ona gelmeyecek, sen onu affet,-o küçülecek, küçülecek, onu hoş gör; davranışlarının tek suçlu o değil; kendine yapılanların intikamını senden alıyor, -o senden daha şanslı değil di; hayatlarınız aynı, rolleriniz değişik, roller değiştiğinde, sırası sana geldiğinde, sakın aynı yolu izleme; tabular yıkılmalı.”

Sokaktan gelen seslerle uyandı; kalbi titriyordu. ‘kuş’a ne olmuştu’ ya onu kaynanası gördüyse.
Odayı kontrol etti; kimse kıpırdamıyordu. Kuş, yastık ve duvar’ın arasına sıkışmıştı, onu avucuna aldı şimdiye kadar görmediği bir kuş türüydü. Gagası uzun- kanatları renkliydi; onu çok sevdi, bırakmak istemiyordu, fakat evdeki küçük çocuklar onu öldüre bilirdi. Koruyamazdı kuşunu onu özgür bırakmalıydı. Pencereyi, sessizce açtı kuşu pencerenin kenarına bıraktı, kuş gitmek istemedi eliyle onu itti, zavallı, sarsıldı aşağı düştü.
Kaynanasının, uykulu kalın sesiyle irkildi, “ne yapı yon orada? ” Aniden döndü. “ hiç kuşu dışarı bıraktım” kadın biraz şaşkın. “ne kuşu? ” Dedi, hınzırca gülümsedi, ‘yalan söylediğini veya hayal gördüğünü düşünmüş olmalı’ kalbinde derin bir sızı vardı kuş’a ne olmuştu, uçup gitti mi? Yoksa hınzır kediler onu kaptı mı? Hiç bilemedi. Kaynanası günlük konferans’ına çoktan başlamıştı, aklında ne kuş kaldı ne de dünkü gün; şimdi bu günü nasıl kurtaracaktı, akşama ne halde olacaktı, kim bilir!
O, aileye katılalı 5 ay olmuştu, lakin 5 yıl yaşlanmıştı, her gün bir olay yaşıyordu, hayat’ı unutulması güç öykülerle dolup taşıyordu.

Kadın oturduğu yerde ne kadar kalmıştı? Saate baktı vakit ilerlemişti, lakin yıllar öncesinden gelen bu anı, hayatı durdurmuştu.
Yaramaz kuş tekrar göründü pencerede; neşeyle ona kur yapıyordu beni içeri al dercesine.
Gülümsedi: —Beni kandırıyorsun; ne zaman elimi uzatsam kaçıyorsun, bana çok kızgınsın anlaşılan; o gün seni dışarı attım ve hayata yenik düştüm, şimdi kur yapma bana; gel artık içeri”
—Ben o küçük kız değilim artık yaşlandım, kâmil oldum, bana dönersen seni hiç bırakmam, gel artık; beni cehiller ordusuyla, baş başa bırakma! ”…

Yeter Karaer3

Yalniz sana ve bana ait olan

Yalniz birseyin özlemini cekiyorum

Adina yillardir isim olarak ask konan.

Özlemler bahtim olmus yillarca bana

Zincirlenmisim sanki kalb zindaninda

Ne sen askim oldun ne ben sevenin

Onun icin acik gider gözlerim

Aşkımız, varlığımızdı ellerimizde,
Sensiz ben, bensiz sen bir hiçtik.
Olabilir miydi, kalabilir miydik bizde,
Sen bensiz ben sensiz kayıp ve yitik.

Yusuf Bozkaya

Heybetli halimden eser kalmadı
Konuşan dillerim artık suskun
Yoklukla varlık arsında sıkıştım
Gözlerimi dahi açamıyorum
Çoktan hazırdı derin bir uykuya
Kim inanırdı çabucak biteceğine
Hem de yapacak çok işim varken
Nerden bakarsan bak tükendi yol
Hakkını helal etsin hakkı olanlar

Belli belirsiz bir fısıltı duydum
Rüzgârın bestesine eşlik eden ağaçlar
Kaçmamı söylüyorlardı bu şehirden
Üzüntülü ve kaygılı halleriyle
Çok yorulduğumu söyledim onlara
Kış gününün soğukluğunda yere geldi sırtım
Tüm bunları yaşarken, biterken ben
Şehrin en kalabalık olduğu saatiydi
Kimse fark etmedi sıcak cesedimi
Öylece veriverdim son nefesimi.

Sinan Şaşmaz