Sanki gökyüzüne olan , kara sevdasından,
Honaz dağı yarılmış , birden ah… Kırk yerinden ,
Şelâle kaynamış , binbir yareli bağrından ,
Şifa bekler şimdi , yârin kınalı elinden . . .

Tepelere kur yapan , o bulutlar bir başka ,
Yalvarır dururlar  , umutsuzca dağa taşa ,
Damlaları altında , serinlerken şu kuşlar ,
Çıkan sese sevdalanır da , gelirler aşka ,

Bak  yine Zeybekler , çıktı alana onurla,
Ege’nin coşku dolu , ezgileri altında ;
Kol kaldırırken , diz vurur yerlere , gururla ,
Eller barışa uzanır , yüzler özenlidir ,

Yurda göz dikenlere , kesin bir yanıt  , verir
Gibi ses çıkarır , siyah körüklü çizmeler . . .
Haydaaa!. . .Hayda bre haydaaa!. . .Haydaaa!. .
Efeler sağ iken ;  kim saldıra bilir , bu Yurda ! . .

Nevzat  Bilgiç

“ Sıla Benim Gurbet Benim – Memleketime Şiirler “

İsimli kitabımdan