Yaşayamadıklarıma sayılsın yaşadıklarım…
Gözümde donmuş yaş damlası
Gelişinle çözülsün yavaş yavaş
sonbahar bitti kış geldi
Doğa yeniden ölü oldu
Toprakta yasta doğa da yasta! …

Sevemediklerime sayılsın
Sevdiklerim…
Vakit geçer zaman döner
Ben dönerim bakarsın hatalarımdan
Yeni bir ders aldım sevdiğimden.
Daha önce öğrenmediğim,
Ölümü yaptık tercih………….

Sevmediklerime sayılsın
Sevdiklerim…
Ağlayamadığım zamanlara sayılsın
Ağladıklarım…
Dalında sararıp kalan son yaprak olsun
Gözyaşlarım
Ağaçta aralara sıkışıp kalan

Yaşayamadıklarıma sayılsın
Yaşadıklarım…
Ölüme verilmiş bir sözüm var
Azraili bekletmek olmaz
Hoşçakal sevgilim
Ben;
Ölsem bile yüreğinde yaşayacağım! …

Levent Karakaş

Uzanmak istiyorum uçsuz bucaksız çimenlere,

Dalmak istiyorum masmavi denizlere,

En tepesine değmek istiyorum dağların yükseklerine,

Kaçmak istiyorum bu pas tutmuş şehirden,

Kalabalık içerisinde ki yalnızlığımdan kaçmak istiyorum

Yakalamak istiyorum kaçıp giden umutlarımı, hayallerimi

İşte o yüzden sana hoşça kal diyorum küf kokan koca yaşlı şehir,

Hoşça kal,

Ne saçına kır çiçeklerini tak çelenkten
Kuşların renkli ötüşleri olmasın varsın bahçemde
Gül demetleri dermeyesin dikeni yaralıyor yüreğimi
Nasıl istersen öylece gel ama,
Hoşçakal demeden önce sarıl boynuma

Mahcup, boynum bükük serseri benliğimden
İçli duygular sel olup akışırken
Meleğim, ilk ve son arzum sendin diyordun
Hilal kaşlarında senle yön bulurken
Ne kadar ağlasam,sızlansam geri dönüş yok ki
Hoşçakal demen önce sarıl boynuma

İlhan Koruyucu

Muhammed Aslan

Önceleri sensiz duramazken
Şimdi sana tahammül edemiyorum
Özrün bile kabahatinden büyük
Yeter sus artık seni dinlemiyorum

Bir değil iki değil
Sabrın da bir sınırı var
İlk değil son değil
Üzgünüm buraya kadar

Kalbimi kıranı
Sözünden cayanı
Bana yanlış yapanı
Sanma affederim
Aşkın gemilerini
Yakar yakar giderim.

Memo Aslan

Hoşçakal der her giden
Bırakılan hoşça kalamaz
Bir elvedadır söylenen
Asıl sen hoşçakal sevdiğim.

Beni benden aldın helal olsun
Hatıralarımız kenarda dursun
İlk değilsin belki ama en sonsun
Asıl sen hoşçakal sevdiğim.

Hayallerimi, umutlarımı da götür
Bir tek aşk bırak seni hatırlatacak
Şu gün belki öleceğim gündür
Asıl sen hoşçakal sevdiğim.

Onca sene beraber yaşadık bunun için mi?
Ebediyete kadar yeminler ettik bunun için mi?
Tarihler adımızı yazacaktı nerde kaldı sözün?
Asıl sen hoşçakal sevdiğim..

Selçuk Doğan

Biri sen biri ben biride bebek.
Ama tam mutlu oluyorum derken masal biter,
Yine üç elma düşer..
İkisi yanaklarına hoşcakal diye,
Biri dudaklarıma güle güle diye.

ATAKAN KORKMAZ

”Hoşçakal” bile diyemedim…!

O günün o saatin o Mutluluğun anına yazıyorum bunları…

”Seni Seviyorum”…!!

Gece karanlık ay daha şeklini almamış herşey için çok erken ama sen gittin ya benden,bende gittim artık benden..Yakıştırdın ama musaAllah taşını,bıraktın sahipsiz caddelerde ismimi..Adı konmamış ayrılıklarda bıraktın Yüreğimi.Ne kadar masum bir aşktı bizimkisi.Ölümü bile göze almıştık hani,hani hiç bitmeyecekti,içimizdeki kızgın Ateş sönmeyecekti hani.Hani sen gün gelip benim olacaktın !!!..Unut demek kolay mı gelde bana bu asi yüreğime sor.Neden istedin bunu benden aşkın adını ayrılık koyalım diyemi.Savaşmadım mı senin için Ölüme her seferinde meydan okumadım mı ?!! Nasıl dalgasız deniz bir hiçse,ben sensiz sende bensiz bir hiçsin.O günlerin hatrına aşk dolu gecelerimizin hatrına Hakkını helal et gözbebeğim…

Hangi aşka,hangi zamana,hangi kadere,hangi şeytana yenildik ? Yoksa kendimize mi yenildik ?

Sevmek kolaydır,aşık olmak kolaydır ama yürütmek sonsuz kılmak kolaymıdır ?!!
Her gece insaf her gece İsyan peki bu İsyan neye zamana mı kaderemi ?..Sorularla tek başıma yapayalnız bırakıp gittin Yüreğimin derinliklerini.

Hiç bir eroin,hiç bir esrar hiç bir sigara bagımlı yapamadı beni.Ama seni tek çekişte bağımlı kıldı bu Gönlüm.

Ne denmiş bi Şiirde ;

”Seni çekiyorum içime seninle sarhoş oluyorum”

Damarlarıma bir şırınga gibi yapıştın.Kelimeler anlamını yitirmiş,kifayetsizce anlam arıyolar kendi aralarında.Kaç mevsim daha cekecewm seni içime ?Kaç kere daha ölecem ? Damarlarım daha nekadar sana karışacak ??

Hangi aşka,hangi zamana,hangi kadere,hangi şeytana yenildik ? Yoksa kendimize mi yenildik ?

Yenildik ya ne önemi var neye nasıl neden yenildiğimizin.Şimdi beni soracak olursanız..”Ucurumun bir adım gerisinde yeter diye bağırmaktayım”
Fırtına gibi girdin,alabora ettin ve kaçtın dagıttın tüm hücrelermi toz duman ettin beni ve hayallerimi sadece geride kalan kirli bir ”Ben”…Hiç bukadar ölmeyi istememişti Yüreğim.

Tüm ışıkları söndürün !!! Zifiride artık Belalarım,karanlıkta artık sevdalarım.İçimde ki geceye nasıl hiç Güneş doğmayacaksa gecelerimdede ay hiç bir zaman şeklini alamayacak…

”Yüreğim benim efendimdir.Ona İtahat ettim onun emrine göre Köpek oldum hareket ettim ve gene Köle olan ben oldum.Hiç bir zaman Aşkın efendisi olamadım,Hükmedemedim Yüreğime…Dedim ya Yüreğim efendi ben ise Köleydim hep o Hükmetti hep ben Yenildim..Hep o Hükmetti hep ben Yenildim”…

ve

Yenildiklerimle İpe attı,Darağacına sürükleri aşk beni…!

Yürüdüm…Yaklaştım…Çıktım…Boynuma Taktın ve Sandalmeye vurdun !! ve ben giderken O dar ağacında bıraktım tüm Aşkımı,Hayallerimi…

” Hoşçakal” bile diyemedim….!