naylonculara beş papel basıp
ikinci el oyuncağı satın alan köylü çocuğuna
çaldığı beş pabelin hesabı sorulunca
terkedilmişler
hüzünbaz azarlanmaların
gizli kalmış bilmecesinin
ilk ayağını çoktan geçmişti bile

kendi içinde suskun labirentler yaratan
karanlığı koklayıp ağlamasın diye düşlerini avutan
yanlızlıkların ikincil çocuğuna
hep o yanlızlıklar sonrası
bebeğinin ağlamalarını dindirmek için
pencereleri açıp gökyüzüne beraber düştüklerinde
yıldızlar hiç de üzgün değildi

bir kızın moturu tükürükten kırmızı tel arabasına atlayıp
çekildiler
ilk aşkın unutulmayan
o ilk oyununa.

Salim Genç

Bu gün bir çiçek gördüm,
Toprağın yağmura hasreti gibi,
Göğün yağmurdan önce gürlemesi haykırışı gibi,
Kalbinin nasıl ilki için çarpmasını gördüm

Çiçekler sevgileri için,
Rüzgârın esmesini beklerler
Her kadın çiçek gibidir,
Onlar da çiçekler gibi, her bahar gelişinde
Rüzgârın usulca, sıcacık esmesini hissettiklerinde,
Aşkın gizemine aldanır,
Sevda çiçeği gibi olurlar.

Tutuldukları ilk erkeğin
Ömür boyu tutsağı olur,
İlk aşklarını hiçbir zaman unutamazlar.
Döktükleri her damla gözyaşları bunun şahididir
Çünkü onlar sevda çiçeğidir.

Her bahar gelişinde…
Aşkın büyüsüne kapılırlar…

Sami Arlan

O birden bire,
içeri teklifsiz dalan misafir gibi
gözlerimden yüreğime yayılan..
beni çılgına çeviren…
o ilk bakış, o ilk gülüş
ve o ilk heyecan

O nasıl bir bakıştı öyle?
ve o nasıl bir gülüş?
Kalbim adetâ fırlayacakmış gibi
çarpıyor, çırpınıyordu heyecandan..!
Hâlâ o ilk ân gibi telâşa kapılır
heyecanlanırım,
hatırladığım ân!
-Sen nasıldın bilmiyorum!?
– Hatırladım…!?
ürkerek korkup kaçan ceylan gibiydin avcıdan!

O ana kadar yıkılmaz,
sarsılmaz olan irâdemi
yerle bir eden,
o ânı, ölene dek
hatta öldükten sonra da unutamam!

Bilmelisin ki;
-Burası çok önemli!
bundan sonra,
bakamam hiçbir göze öylesine,
ve hiçbir eli
öylesine tutamam!
Ve hiç kimseyi sevemem
o ânı ve seni sevdiğim gibi bir daha!
Çünkü o ân anlam kazanmıştı yaşamam!

Hatırlar mısın bilmiyorum?
-Çünkü aklımdan hiç çıkmıyor!
Her şey bir bakışın, bir sözünle
yıkılmış, yerle bir olmuştu
– yaşattığın o ilk ve son hicran!?
sanki canım o ân,
çekilmiş, çekilmemiş acılarla dolmuştu!
-Sen nasıldın bilmiyorum!?
Ne güveneceğim bir kimse kalmıştı,
ne güvencim..
Buharlaşmış yok olmuştu
soğuk soğuk terlerle direncim!

Hiçbir açıklama yapmadan,
bir elvedâ diyerek…
– nasıl cesaret edebildin,
nasıl karar verebildin söylemeye hayret!?
Ve hiç arkana bakmadan,
çekip gitmiştin…
Habersiz, arkanda ne bıraktığından!

Bir sevincim,
çok sevdiğim,
beni çok seven bir sevgilim,
bitmeyecek bir mutluluğum var sanıyordum!?
-Aldandığımı gösterdi zaman!

Kaynağı o ân kuruyan kaynaktan,
birkaç damla göz yaşı,
içerde hiçbir zaman iyi olmayacak bir yara,
ve hiçbir zaman dinmeyecek bir sızı yarada;İ
yıkılmış, terk edilmiş hârabe…
öylesine kalakalmıştım orada!

Şunu bilmelisin ki;
dün, bugün, yârın inan;
değişmez, değişmeyecek!
-Burası çok önemli!
seni sevmekten
vaz geçmem mümkün değil..hiçbir zaman!

Benim için
nasıl bittiği önemli değil artık!
– Şüphesiz ki başlayan her şey bitecek bir gün
ve yeni başlangıçlar olacak
öğrendim bunu sonradan!

Önemli olan…
– Senin için de öyle olmalı
hiç unutamadığım…!
– sende unutmamalısın!
yüreğimizin o ilk yandığı…
her şeyin o ilk başladığı ân
ve o ilk heyecan!!!