Çiftçi penceresinde kışı bekledi.
Hayal etti
Kar altında ekinler…

Ben de kışı bekledim.
Kış geldi
Ve kar yağdı
Bugün İstanbul gelin gibi !..

Yaşa be kış

Hamdi Oruç

Doyamadık biz sana,
Süleymaniye’ye, Çamlıca’ya, Aşiyan’a, Emirgan’a…
Ne Kız kulesine karşı Salacak’ta
Akşam sefasına
Ne de seyre dalıp tefekkür ettiren
Eşsiz manzarana…
Şimdi ayrılık vakti İstanbul,
Anlayamadım
Bu nasıl hicran bu nasıl veda..
İstanbul Elveda…

Şu kısacık ömürde
Üç buçuk yıl misafirin olduk.
Başın üstünde taşıdın
Binlerce teşekkür sana.
Paha biçilmez,
Emsalsiz şehir…
Neylersin
Bir yanda sen varsın bir yanda sıla.
Şimdi ayrılık vakti İstanbul,
Bir parça taşına dahi edilmişken
Acem mülkü feda,
İstanbul elveda…

Abdullah TAŞPINAR

bir dolu ismin varmış senin
asitane listane dersaaade
herkesin bildiği istanbulsun işte
istanbulun güzellik nedeni sen
bir sürü üstünlüğü var mesela
senin boğazından nimet
bizim İstanbulumuzdan gemi geçer
sen gülmüşsün diye istanbul keyiflidir
sen hüzünlüsün diye istanbul bulutlu
yalnız gece serbesttir istanbul
sen uykudasın diye
istanbulun tüm eksiklerini tamamlarsın
istanbul ay gibiyse sen güneş olursun
istanbul beyazsa sen kırmızı olursun
istanbul dünya ederse
sen uzayın ta kendisisin..

Ümit Işık

Bir İstanbul üzer beni
Puslu gecesinde
Yalnızlığın, soğuktan
Fena olduğunun hatırlatır

Bir sen üzer beni
Bilinmez vakti gecenin
Kan çanağı nemli gözler
Bir başıma ben

Bir İstanbul üzer beni
Umursamaz, yalnız kalabalığı
Soğuk gözler
Çatık kaşlar
Tüm heybetiyle seyreder kaygısız

Bir sen üzer beni
Aşkın feri gitmiş gözler
Masumiyeti yitmiş kaşlar
Çevirmiş yüzün başka diyar
Umursamaz beni

Bir İstanbul sevdim
Bir sen

Bir İstanbul üzdü
Bir sen…

Muhammed Kafadar

Avuçlarımdaki sana ait çizgilerde kaybolma
seni yüzüme yansımış ışıltılarda yakaladım
Epey sohbet ettik…
Dedin ki bana:
“Ne ben yiterim bu sevdada ne de sen…”

İstanbul/dur! Bu aşk
Bilir misin İstanbul Sevdasını
Peygamber müjdesi o şehir de
Kutsi bir koku vardır
Muştusunu sahabelerden alır.

Kol kola sana eşlik eder
Dalga seslerine karışan hayaller
Tüm dünyayı dolaşır
Melek kanatlarıyla taşınır
Bir öpücükle tüm bedenini esir alır

Kurtulamazsın bu sevdadan
İstesen de, vazgeçemezsin

Her 29 Mayıs yılbaşındır
Şahlanır tüm duygular
Bir rüzgâr eser Yenikapıdan
Sevgiliye olan hasret gibi kavrar benliğini
Nurdur! Yüreğine inen, tenindeki yanmadan bilirsin

Kurtulamazsın bu sevdadan
İstesen de, vazgeçemezsin

İstanbul sevdadır artık yüreğinde
Kavurur, kavuşma ümidiyle
Sararsa da takvim yaprakları
Tazedir aşkın, yüreğinde baki

Kurtulamazsın bu sevdadan
İstesen de, vazgeçemezsin…

Nur Ulusoy

Sokak lambalarıyla konuştum,
Banklara sırnaştım,
Korktum,
Üşüyordum.
Dün Gece Ben İstanbuldaydım.

Haberin yoktu benden,
Telefon açamadım,
Arayamadım,
Utandım.
Özlemiştim ama konuşamadım.
Dün Gece Ben İstanbuldaydım.

Yağmur yağıyordu.
Işıklar yanıyordu.
Haliçte deniz alabildiğine susuyordu.
Martılar bağarıyor,
Minareler ağlıyordu.
Rüzgar haince esiyordu.
Dün Gece Ben İstanbuldaydım…

Yalnızlıktan sıkıldım.
İstanbula patladım.
Başka çarem yok,
Yanında olmalıydım.
Dedim ya kapına kadar geldim
Ama olmadı
Yaz kış açık pencerene
Perdene yanaşamadım.
Yinede ben İstanbuldaydım…

Rüyalarına kadar geldim,
Belki esen yeldim,
Orada öylece durdum.
Ve durmadan uğuldadım.
Dün Gece Ben İstanbuldaydım…

Senin haberin yoktu,
Yanı başındaydım.
Gözlerini gözledim,
Hüzünle bakan gözlerini,
Yanaşamadım.
Kendime kızdım.
Ağlayarak sonunda
İstanbuldan kaçtım…

Ferit Burhan

Muhammet Hamdullah Doğan

Fener – Balat yolları , demirden mi , aşınmaz ,
Taşlarda yoksul izler , buna yürek dayanmaz .
Karagümrük – Kariye , Surdibi ‘ nde Gülizar ,
O ki derin uykuda , uyan derim uyanmaz . . .

Surlardan Yavuz Selim , ordan Hırka’i Şerif ,
Alnı secde görene , gerekmez asla tarif ,
Dileklerde gözyaşı , Karac’oğlan yanıyor ,
Sönsün artık bu yangın , nerdesin söyle Elif ! . . .

Sönsün artık bu yangın , nerdesin söyle Elif ! . . .

Nevzat Bilgiç
Sıla Benim Gurbet Benim
” Memleketime Şiirler ”
isimli kitabımdan