Resmine bakıpta öyle dalınca
Sevda kitabından ilham alınca
Ellerim koynumda mahzun kalınca
Şimdi ellerinle kabre koy beni

Kar yağar başıma yanıyor içim
Bu nasıl bir dünya bu nasıl biçim ?
Sensiz bu hayatta inan ben hiçim
Şimdi ellerinle kabre koy beni

Düğümlenir lokmam geçmez boğazdan
Tükenmiş kısmetim dua niyazdan
Haz alamam gayri bahar ve yazdan
Şimdi ellerinle kabre koy beni

Kalmadı tükendi gözümün feri
Sanmam-ki o güneş doğacak geri
Vedasız gidenler dönmüyor geri
Şimdi ellerinle kabre koy beni

Engelleri geçip asla aşamam
Ömrüm yetmez sana hiç ulaşamam
Ömür vefa etmez fazla yaşamam
Şimdi ellerinle kabre koy beni

Der DURAK’ım artık uzatmam sözü
Bağrımı yakıyor hasretin közü
İçten içe yanar sevenin özü
Şimdi ellerinle kabre koy beni

Durak YİĞİT
GönüllerinŞairi
KOCAELİ

Ben bu kaderimden dedim el aman
Kaldım aralarda halim pek yaman
Yetiş ey sevdiğim kalmadı zaman
Şimdi ellerinle kabre koy beni

Onunla beraberdik biz yıllar önce
Şimdi onsuz her günüm gecem işkence
Unutur mu bir insan candan sevince
Bizi ayıran kadere isyan ediyorum.

Günlerce ayrılmayalım diye kaderle savaştık
Gücümüz yetmedi sonunda ayrıldık
Çaresizce her şey boyun eydik
Bizi ayıran kadere isyan ediyorum.

Felek sonunda kopardı ikimizi
Elimizden aldı gitti tüm ümitlerimizi
Yakıp yıktı kül etti tüm hayallerimizi
Bizi ayıran kader isyan ediyorum.

Sinan Özgezer

Yollara Düşürdün Beni, Senin Aşkın Bir Hevesti
Şu Gönlüm Senden Çok Çekti
Insafsız Sevgilim Benim

hani kise ayırmayacaktı bizi
bizi bize hasret yaşatmazdı
demek her sözün yalanmış
bir yudum aşk bile yalanmış

seni sevmekle çok yanılmışım
en büyük hatayı seni sevmekle yatım
ne yazı ki seni hiç sevmemişim
çektiğim acılar değmezmiş sana

Ahmet Bekteş

Gülmek bana haram oldu neyleyim
Senin için bu şiirimi derleyim
Sor derdimi ben de söyleyim
İsyanım kadere bende yanarım

Bir kuş olup konsam dalına
Alıp koysan beni o güzel koynuna
Kollarını açıp sarsan boynuna
İsyan ederim isyanım hep kadere

Yahya Balcı

Sensizliği iliklerimize kadar yaşadık
Bayram sabahları babalarının elini tutup fırına giden kız çocukları olurdu
İzinli günlerinde kız çocuklarıyla kapı önünde top oynayan babaları
Bak bu oyuncağı babam aldı bana diyen çocukları
Beni her şeyden mahrum ettin be baba
Meğer ne doluymuşum ne açmışım senin sevgine
Ne kadar takdir edilmek istiyormuşum senin tarafından
Ama ne yaparsın değil mi, sana sorsam yaşadıklarımız kader dersin
Kaderimizde varmış yaşamışız
Ben kaderin yazdıklarını değil
Seni seninle olmayı istedim
Bu yaşamı ben seçmedim
Böyle yaşamayı ben seçmedim diyebilirsin
Ama sen bu hataları yapıp bizi yalnız bırakmayabilirdin
Ama sen bu hataları yaptın ve bizi yalnız bıraktın
Seni seviyorum
Ama bu nasıl bir sevgi tarif edemiyorum
Anneni mi babanı mı?
Biz hep anne dedik
Çünkü biz hiç baba görmedik
Biz hiç baba sevgisi hissetmedik
Ağzımız dolu dolu baba diyemedik
Bazen babalar çocuklarına anneni mi çok seviyorsun benimi
Bizim bu soruyu sorabilecek
Bize bu şakayı yapabilecek bir babamız olmadı
Seni yargılamıyorum
Yaptıkların,
Yaşadıkların,
Kader olabilir
Ama sen bizler için daha dikkatli olabilir
Önceliğin biz olmalıydık
Bizi seçmeliydin ama sen bizi değil sen kendini seçtin
Ve kendini sevdin
Sen bizi hiç SEVMEDİN
Seni seviyor ama affetmiyorum
Ve affetmeyeceğim baba
Yinede kendine iyi bak olur mu?
Görüşmemek üzere
Bir zaman bir yerde unuttuğun beklide unutmak istediğin KIZIN
ALLAHA EMANET OL
Belki ben senin son nefesinde
Belki de sen benim son nefesimde karşılarız
Şu isyanlarıma bak baba biz duruma neden geldik acaba
Sen mi kader mi?
Sana sorsam kaderimmiş dersin
Ama bir kerede olsa kaderciliği bırak ve kabul et

Seni asla asla affetmiyorum affetmeyeceğim

Döne YILDIRIM ÖZDAŞ

akan göz yaşım dinmek bilmedi
şu yalan dünyada yüzüm gülmedi
seni seviyorum diyenler kandırıp giti
bu da geçer boş ver sen üzülme

seni sevenler çekip giderse
bir daha yüzüne bakmasa bile
ihanetin bedeli buysa eğer
boş ver üzülme buda geçer

Ahmet Bekteş

Biz ölürken yeniden diriliriz
Sen adam olmasan da
İnsan olmasan da
Nasipten kısmetin olmasa da
Biz ölürken yeniden diriliriz

Hesaplar…Kumpaslar…Yalanlar…
Dalaveralar…Bize açılan üç kağıtlar…
Ve isyanlar…
İftiralara karşı
Tertiplere karşı
İnsanlığa sığmayan
Sığ davranışlara karşı
Erkekçe ve pervâsızca
İsyanlar…

Biz ölürken yeniden diriliriz
Rabbim yazar yazgımızı
Biz seçeriz hayatımızı
Ve alabildiğine sürer
Sürdürürüz kavgamızı
Biz ölürken yeniden diriliriz

Hayâsızlıklar…edepsizlikler…terbiyesizlikler…
Ahlâksızlıklar ve utanmaz suratlar…
Çâresizliklere karşı
Baskılara karşı
Adamlığa sığmayan
Sığ karakterlere karşı
Yiğitçe ve mertçe
İsyanlar…

Biz ölürken yeniden diriliriz
Sen adam olmasan da
İnsan olmasan da
Nasipten kısmetin olmasa da
Biz ölürken yeniden diriliriz

Latif Gül

Uyusanda uyansanda
Rüyayı gerçek sansanda
Uğraşsanda çırpınsanda
Her şey boşmuş her şey yalan

Nerden nereye vardın bak
Neler yaptın ne gördün bak
Hiç dokunma kalsın bırak
Her şey boşmuş her şey yalan

El sürerken sefasını
Biz hep çektik cefasını
Göremedik vefasını
Her şey boşmuş her şey yalan

Kimsenin sana bir hayrı
Bil dokunmaz senden gayrı
Umut vardı ayrı ayrı
Her şey boşmuş her şey yalan

Adım adım geldik sona
Söyle ne denir ki buna
Hiç gitmesede hoşuna
Her şey boşmuş her şey yalan

Fatih Dumbay