Anlamadan daha bu neyin nesi
Aldım ağlayarak o ilk nefesi
Kayboldu DURAK’ın yaşam hevesi
Böylece kışladı kara kaderim

Yürüdüm yaş geldi yedi’ye çattı
O bahar evimiz yıkıldı battı
Neyi varsa babam herşeyi sattı
Böylece haşladı kara kaderim

Başım erdirmedin birgün sağlime
Bir ömür ettirdin derde talime
Şiirler yazdırdın garib halime
Böylece tuşladı kara kaderim

Asla düşünmedim veda etmeyi
Yâr’den uzaklara çekip gitmeyi
Bilmiyorum şimdi aceb netmeli ?
Böylece haşladı kara kaderim

Karışmadım FELEK senin işine
Yalansız riyasız düştün peşime
Rastlamadım senin güzel işine
Böylece taşladı kara kaderim

Ferhat gibi deldim durdum dağları
Giydirmedin bana YÂR’len alları
Hep virane koydun yeşil bağları
Ömrümde boşladı kara kaderim

Durak YİĞİT ((BATU_41))
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ

Şiirler yazdırıp azdırdın yaram
Hani nerde benim gözleri karam ?
Anam yok’ki gidip yanına varam
Böylece başladı kara kaderim

Yâr olmadın gittin yaralı kuşa
Getirdin sırtımı doğarken tuşa
Güvenim kalmadı uğraşma boşa
Böylece başladı kara kaderim..DURAK YİĞİT

Bu benim gerçek hayat hikayemdir abartısız
Annem gerçekten beni dağda odun yaparken dünyaya getirmiş..
Şimdiki gençler yesin içsinde hayatına şükretsin..
Ne koşullarda hayat varmış..Kaderim o zamandan başlamış
kararmaya hala devam ediyor..
Ama genede buna şükür beterin beteri var..
Hamd olsun yaradanın her emrine..

07/11/2012

Asuman Taşbulak

Gözlerinin maviliğinde kaybolup giderken
Martılar sana kol kanat açıyordu
Radyoda çalıyordu sana tüm şarkılar
Ben aşkımı kulağına sessiz fısıldarken

Tutunacak dalım oldun petek-petek balım
Yüreğimin dili olsaydı duyuyor musun?
Sana neler-neler söylerdi ah bir bilsen
Tüm gecelere hükmederdim aşkım
Bir kerecik canım dersen

Sen benim çığlığım ol istersen avazım
Sen bulut ol bense sağanağın
Ayaklarının altında dilersen serileyim
Yeter ki yıldız ol kop gel yücelerden
Çünkü sensin tek dileğim

Son defa ışık ol bir ayna ol hilal ol
Şavkın vursun yüzüme…
Güneş ol sıcaklığın deysin tenime
Günüme geceme yüreğime
Hatta su ol kana kan-a içeyim
Çünkü sensin kaderim

Perşembe, Mart 01, 2012
21:15:24

Filiz Aktaş

Ağlayarak gözyeşı dökmek gerek içinden
Ben aşkımı satırlara akıttım bahtsız kaderim
İkinci kıtada bahsettim o tatlı sesinden
Anlamazsın meramımı umrunda mı bahtsız kaderim

Gözlerin vardı bakmaya doyamadığım saatlerce
Şimdi görmekten yoksun biriyim bahtsız kaderim
Bulamadım yönümü halim nicedir nice
Aşkın kör eylediğini göremedim bahtsız kladerim

Narin ellerin ellerime değdi dördüncüde
Ağladı gönül telim bahtsız kaderim
Bilmezsin sensizlik ne kadar zor bilmece
Çözemedim bu oyunu bir türlü bahtsız kaderim

Ramazan Dağdelen

Hep böyle olsaydın
Kaderime sen yazılsaydın da
Hep öyle kalsaydın
Hep tatlı, hep mahçup, hep gönlümün sevdalısı
Sadece sen olsaydın.
Hep vurgun yeseydim
Bakışlarının en derin yerinde
Sen hep sevdanı uzatsaydın
Hep aşkın kalsaydı
Yüreğini koyduğun ellerinde.
Sevgini söyleseydin
Geceler boyu aşığım sana deseydin
Ben dinleseydim seni, gözlerim mutlu
Güller kondursaydın gül dudaklarına
Sonra da hep gülümseseydin.
Şimdi uzaklardasın
Bardaklar dudak izlerini unutmuş,
Aynaların sırrı dökülmüş
Tebessümlerin gitmiş
Bütün yollar seni bekleyiş olmuş.
Hasreti kucaklarca getirir
Her mehtap en kuytu köşelere
O kadar büyüdü ki yokluğun
Ne gecelere sığıyor
Ne şişelere.
Ne olurdu
Kaderime sen yazılsaydın
Ben böyle uzaklarda
Sensiz kalmasaydım da
Yanımda hep sen olsaydın.
Turgut Uzdu