Bilemezsin özlemimi
Bilemezsin sensizliğimin
Istırabını
Geceyi gündüze kattım
Hep sensizliği yıkmak için aradım
Durdum Ankara sokaklarında
Hayallerimden ve rüyalarımdan eksik olmadın
Hiç

Her gördüğümde
Kalbimin sesi çok uzaklardan
Gelir oldu
Dağlar taşlar senden bahsetti
Kitaplar yazıldı
Şiirler dizildi binlercesi
Okumaya yetişemedi
Seni sevenler

Şaşırttı
Bu sevgi
Hayran bıraktı
Tanıyanını okuyanını
Ağlattı günlerce
Yaşattığın bıraktığın o aşk

Artık ne dersen de
Kaderime razıyım
Arkandan duacıyım
Bu ayrılık bir ceza ise
Çekmeye
Birlikte güzel anıları
Hissettirmeye
Güneşli havalarda gölgende gezmeye
Bir çocuk gibi saklanmaya
Boyun eğdim

Sen benim için her şeymişsin
Karanlıkları aydınlatan
Sessiz ve ıssız gecelerime ses veren
Aç iken doyuran
Sırtımı yıkayan
Kalbime ferahlık katan
Yüreğimde dolanan kıpkırmızı kan
Beynimde dolaşan
Oksijenimmişsin
Be

Bütün bunları ifade ederken
Ağzımda tat kalmadı
Dudağının sıcaklığı gitmedi
Yanağımdan
Dillerim alev alev kaynarken
Nefesindeki o sıcaklığı
Unutamadı
Ellerim ellerini aradı günlerce
Bedenim toprağını özler oldu
Sen cennet bahçesinde gezerken
Bekledim bir gün olur
Dönersin diye
Helalım
Umut kapılarımı kapatmadı hayallerim
Seni arar durur hala
Beklenen şansım
Sen benim en son aşkımsın
Belki de tanıştığımızdan buyana
Yaşantımda
Her şeyimsin
Hata kısaca kaderimsin
Bahattin Tonbul