Karahan Sertan

Yusuf İçel

Ey insan…
Kıymetimi gidince anlayacaksın
Yanındayken kırdığın gururum
Varlığımla yok oluşturduğun

Gölgenin ayazında nasıl donduğum
Defalarca kırdığın kalbim
Hiç yerine tükettiğin sözlerin
Veremediğin tüm değerlerin şikayetçi

Ölmekten değil endişem
Yaşadığım korkuların tükenmeyişinden
İsteksiz bir yolda düzeysiş varoluş
Sahiplenme derken yitirilen umutlar

Nelerden vazgeçtim
Neleri gözlerim kapalı ittim sayısız
Hangisini düşünsem değersiz bildin
Hangi dala uzansam kestin

Keşkelerim çoğaldı
Hiçe saydığın duygularım
Garip gönlümde kök saldı
Hasret adını yarına bıraktı

Öyle derin izler bıraktın içimde
Kahırlara destan ekledi yüreğim
Zalim günlerin eklendi zincirlere
Buz dağına döndü gülmeyen kaderim

Delice rüzgarda uçuşan
Titrek mum alevinin şavkı
Sende bıraktığı izler ruhunu
Bende bıraktığı izler seni yakacak

Yaradanim
zûlmün eşiğinden sen kurtar
Tertemiz duygularla kapına geldim al içeri beni
Sewdim
beni benden akdı sana olan sewgim
Yar elinde öksüz kaldı yüreğim
Anladım ki tek aşkım sensin
Yok senden başka bana kucak açan bildiğim

YAZAN:KADER OYUNCUSU
05/08/2012
İZMİR

Şehrayin parıltısı aşkın sultanlığında,
İçine düştüğüm o zindan viranlığında,
Kalbimin dumanlı ve küflü karanlığında,
Gözlerinin ışıltısına âşık pervane kaldı.

Yıkarken yere Acem Masallarında devi,
Yudum yudum içerken gözlerimden alevi,
Bilirim ki bu sevda bir sır gibi münzevi,
Bakışlarınla girdiğim o kutlu hane kaldı.

Kalktığı zaman ölümle aramda perde,
Mecnunun Leylayı anmaz olduğu yerde,
O hercai bakışla kalbin düştüğü derde,
Bakışlarına esir olan bu divane kaldı.

Ey seni seven bu canın cananı gülüm,
Hatırlar mısın bilmem sana hayranı gülüm?
Bakışlarına hayran olduğum o anı gülüm,
Hatırlatan yalnızca iki şahane kaldı.

22-02-2012

(Tuana Kitabından)

Yusuf Bozkaya

Betül Kasapoğlu

Bağrımda bir kor yanar
Dilim adını anar
Beni gören dostlarım
Deli divane sanar

Okşamadın başımı
Zehir ettin aşımı
Katlime ferman verip
Döktürdün hep yaşımı

Soldurup güllerimi
Lal ettin dillerimi
Tamda orta yerinden
Kırdın sen bellerimi

Bilmedim suçlarımı
Yoldurdun saçlarımı
Bırak silme çağlasın
Sel olan yaşlarımı

Kışa çevirdin yazım
BÖyleymiş alın yazım
Dertli dertli çalarım
Şimdi kırık şu sazım

Gelme sakın ölüme
Sen attın bu zulüme
Sende muhtaç kalırsın
Birgün benim külüme

DURAK der herşey yalan
Benim açmadan solan
Anladım ki sevgilim
Kedermiş aşk’tan kalan

Durak YİĞİT

Eğer biri sana seni dünyalar kadr seviyorum diyorsa,
inanma!
Eğer biri senin için ölürüm diyorsa,
inanma!
Kamber mi ki Arzusu için ölen

Bunlar artık maziden kaldı….

giden mi
ölür
yoksa
kalan mı
giden mi
öldürmüştür
yoksa
kalan mı
sevda
iki canın bir olması
ayrı sütunlar üzerinde yükselen tapınaklar gibi
iki bedende bir olmaktır
sevgilinin ateşinde yanmaktır
sevda
solmadan
pişmektir
olgunlaşmaktır
gözlerinde boğulmaktır
hayatı birlikte yoğurup
birbirine hayattan duygu dolu parçalar uzatmaktır
her an ona koşmaktır
sevda
gecenin katran karanlığında
hayatın soğuğunda
kulağını dayayıp kalbine
Tanrının en güzel melodisini dinlercesine
içine çekerek mis kokusunu
kalp seslerini dinlemektir
sevda
hayatın kavuran sıcağından
kaçılacak mabeddir
bakmaktır
sevda
karşılıklı
görmektir
esirgemektir
canına can vermek
giden mi
ağlamalıdır
yoksa
kalan mı
kalan kaybetmez hiçbir zaman
ağlama gidenlerin için
zaten hiç sevmemiştir
gidenler
hep senin yanındadır
sevenler
yanında olanlar hep seninledir
giden
zaten hiç seninle olmamış
hiç seninle değildir
hiç senin olmamıştır
hiç senin değildir

Gökhan Şahin

Ayrıldık birbirimizden,
Sen kahve falından haber sordun,
Ben uçan kuştan medet umdum,
Günler, aylar, derken yıllar geçti,

Şimdi eski günlerimizdeki gibi sokağındayım,
Anlat sokak lambası anlat,
Birlikte ıslandığımız geceleri,
Anlatın kaldırımlar, sizlerde kalan ayak seslerimi,
Anlat yaşlı çınar, sana yaslanıp ağlayışlarımı,
Eski bir şarkı söylesin yine, yarım kalan aşkımızı,
Sokağından geçtim dün gece, eski günlerdeki gibi,
Sokağından geçtim dün gece, içimde sızı,
06.03.1999

Mehmet Faruk Sepici