Sevda ile sana bakan göz idim,
Ağızda hece dillerde söz idim.
İsmini gönül haneme kazıdım,
Adını kalbime yazdım sevgiyle.

Sevda ile yürekten yana yana,
Gönlümün tapusunu verdim sana.
Ölsemde kalbimden çıkmazsın yine,
Adını kalbime yazdım sevgiyle.

Gönül içinde sensin benim canım,
Seni her zaman arzuluyor tenim.
Sevdan ile yüreğim vurur benim,
Adını kalbime yazdım sevgiyle.

Yusuf güzel gül olur mu dikensiz?
Benim günüm geçmez dünyada sensiz.
Sensiz hayat sürmem artık imkansız,
Adını kalbime yazdım sevgiyle.

Yusuf Tuna

Canımdan bile çok sevmiştim seni.
Aşkımı unutup, terk ettin beni.
Bulamadım beni gerçek seveni,
Ben, seni unuttum kalbime gömdüm.

Gönül bahçemdeki solmayan güldün.
Benim için artık sen bile soldun.
Benimsin diyemem ellerin oldun.
Ben, seni unuttum kalbime gömdüm.

Bırak benim sevgim kalbimde dursun.
Sevgimiz mahşerde hesabın sorsun.
Beddua edemem, belâ bulursun.
Ben, seni unuttum kalbime gömdüm.

Gözlerimden akan yaşlar selisin
Benim için yoksun, artık ölüsün.
Virane bahçemin solmuş gülüsün.
Ben, seni unuttum kalbime gömdüm.

Ağlayıp sızlama, yazık geç kaldın.
Pişman oldum deme, sen kendin buldun.
Benim için artık yabancı oldun.
Ben, seni unuttum kalbime gömdüm.

Durmuş Yığman

Kapıyı yavaş kapa duymasınlar sesini,
En küçük esintini duyurmadan gir.
Bir gün sitemlerinle yaraladın gönlümü,
Bari bugün kalbimi kırmadan gir.

İsmail Arlı

vurdun yerlere kalbim kırıldı
pesinden koştu gönlüm yoruldu
ümidim küstü sevgim darıldı
bitti aşkını sorma kalbime

sonunda beni terk edeceksen
hemen şimdi git git gideceksen
gönül bahöeme dert ekceksen
aglatacaksan girme kalbime

Tahamehmet Telli

karşımda resmin duruyor
günlerim sensiz geçiyor
bir ömür böyle nasıl sürecek
dayanamıyorum

zaman nasıl hızlı geçiyor
gözlerim dolu dolu oluyor
saatlerce seni izlemeye
doyamıyorum

şimdi kalbimi mi beynimi mi dinleyim
anlamadımki ben şimdi neyleyim
seni çıkarıp içimden atamıyorum
hayır hayır ama artık olmaz
bundan böyle yerin dolmaz
seni çaldığım kalbime gömüyorum

Varlık noktasını açık gösterdi
İrade-i cuz’un eline verdi
Hakk’ı bilen her eşyayı Hak gördü
Vücudun şehrine o sultan oldu

Sağda solda arşta kürste her yerde
Hazırdır münkirin gözünde perde
Diyen bilmez bilen demez bir ferde
Akıl ermez sırrı bir süphan oldu

Zahir batın her irenkten görünür
Gani doğar amma gahi dulunur
Nerde baksan orda hazır bulunur
Kim demiş hakkında lamekan oldu

Nuru ile bu alemi kapladı
Azimdir kerimdir gafurdur adı
Sefil Veysel Hak’tan ister muradı
Muradlar verecek cömertkan oldu.

AŞIK VEYSEL

Bir sevdaya mahkûm etme elimi,
Dokunup sızlatma dertli telimi.
Nedendir Yaradan vermez ölümü,
Azap çekiyorum, ölemiyorum.

Yüksel’im dertlerim gelmez sıraya,
Heves eylemem ben köşke, saraya.
Gel sevdiğim merhem ol bu yaraya,
Bu derdime çare bulamıyorum.

Ozan Bindebir