sana boş umut verdiysem üzgünüm
unut beni, terk et hadi
çünkü mutlu olamam ben seninle
öpemem seni tüm içtenliğimle
kendi acımı tattıramam sana
kaldıramazsın bunu
sevda hapishaneme alamam seni
ölürsün umutsuzluktan
bir hata yaptım ben yıllar önce
kalbimi verdim asla dönmeyecek birine

yalnızlığımın içinde kavruluyorum her gün
pişmanlıklarım yüzünden ölüyorum ve
tekrar doğuyorum; doğmak istemiyorum oysa ki
fakat söz verdirdi bana uzun uzun yaşa diye
biliyordu belki de olamayacağımı onsuz
acı çektiriyor bana belki de
affetmemi istemiyor kendimi
affedemem ki zaten mutlu olamam ben
ne de mutlu edebilirim seni
anladın mı şimdi neden seni sevemem
birini bekliyorum ben
asla gelmeyecek birini

kalbimi verdim ben ona
yanında götürsün diye
geri alamıyorum şimdi de
işte o yüzden bekliyorum ve ölene kadar
bekleyeceğim asla gelmeyecek o kadını
anladın artık değil mi? neden olamam seninle?

gelmezse ben gideceğim yanına
dayanamıyorum artık içimdeki bu boşluğa
belki bugün, belki yarın
bulacağım onu ve geri alacağım kalbimi
eğer ki o da ölmediyse kollarımın arasında
sevdiğim ve her zaman seveceğim kadınla birlikte

Gözlerim vardı
Görmez oldu
Gözsüz kaldım

Gönlüm zengindi
Zenginlik gitti
Yoksul oldum

Sevgilim vardı
Sitem edip durdu
Veda etmeden gitti

Yalnızlık kapısı açıldı
Soğuk bir rüzgar girdi içeri
Buzdağı üstüme geldi

Üşüdüm üşüdüm üşüdüm
Ruhum titredi derinden
Ölüm üstüme geldi

Yaşıyorum yaşıyorum yaşıyorum
Yalan iftira üstüme geldi
Acı çeken insan oldum

Kalbim vardı
Aşk ateşi yaktı
Kalpsiz kaldım

Turgut Çakır