Kulaç atarım ummanda, oluşturmaya bir desen
Kula çatma bırak anda, hoş görüp sevdim de sen.

Sızlamak boşadır dilim, çalışmak içindir hayat
Sızlama ten, doku kilim, geçer gün, ha çalış ha yat

Küre kötülük ve şerri, dünya da olmasın zulmet
Küre döner bitmez feri, adil ol istersen zulm et

Irmak ol sula fidanlar, kuru ağaçlar uyansın
Irmak olmasın yarından, gönülden hakka uyansın

Büyüsün taze tohumlar, boyları da göğe ersin
Büyü bize göz boğumlar, hak çimenler göğersin.

Kar anlık yağar bilirim, yağmak için bekler kışı
Karanlıkta irkilirim, mum yak, haktan al! Alkışı

Kula çatma bırak anda, ol kul derdine ak maya
Kulaç atarim ummanda, bu gönül çağlar akmaya…

Feyzullah Kırca
Akbaşlar Köyü / Dursunbey

Aşk imiş âşıkların, sâdece içeceği
Her dem tâze kalırmış, aşk bağının çiçeği
Âşık aşka gelince, olur ateş böceği
Semenderleşir âşık, aşkın nârında yanmaz.

Eğer aşkı hasbiyse, olmuştur bilâ-ivaz
Yasaklayamaz kânun, dînen verilir cevaz
Mecnûn vâri çöllerde, dolaşır avaz avaz
Yâri dilinde tesbih, ağyârın adın anmaz.

Gam değil âşıklara, bedeni açıp, solsun
Onun gönlü yeter ki, yârin aşkıyla dolsun
Bir an önce Cânân’a, illâki visal olsun
Vuslata ermeyince, onun acısı dinmez.

Mâşuk’una kavuşan, aşka öyle doymuş ki
Gördüğü her rüyâyı, öyle hayra yoymuş ki
Yâr uğruna serini, varı/yoğu koymuş ki
Kellesini kesseniz, âşık yolundan dönmez….

Hanifi Kara