Saçının telini kıskandım yelden
Sen böyle zalim ol anlama halden
Ne yapabilirim ne gelir elden
Kaderime boyun büktüm ağladım

Aşkını kalbime yazıp çizerken
Eline ne geçti beni üzerken
Seni başkasıyla gördüm gezerken
Sadece içimi çektim ağladım

Seni gülden bile sakındım niye
Kalbimde dikenin kaldı hediye
Yanılıp bir daha sevmesin die
Kalbimi yerinden söktüm ağladım

Yine seni andım gözlerim daldı
Ayrılığın sanki canımı aldı
Gönlüm çöle döndü bak susuz kaldı
Sabır tohumunu ektim ağladım

(11 MART 2005)

Osman Alpsoy

Dilim-dilim doğranıp insafsızca,
En beklemediğin yerden;
En ummadığın kişilerden,
Ciğeri beş para etmez;
Ciğersizlerden;
Kopmak;
Kendimi gözyaşımda boğmak,
Erimek istiyorum…

Günahlarım kayalar gibi ağır,
Taze yaş sıcaklığında onları parçalamak,
Benimle beraber eritmek,
Silmek istiyorum…

Dünya’yı görmemeye,
Ve gözlerime sadece onlar perde;
Olsun diye,
Gözyaşlarımın arkasına saklanmak,
Gizlenmek,
İçerisinde erimek;
Erimek ve yok olmak istiyorum..

Ne kadar vurdumduymazmışım..
Ne kadar dayanıklıymışım..
Cehalette inatçı ve aptal,
Bildiğinden sonuna kadar caymazmışım…
Azmim de, sebatım da, inadım da;
Erisin istiyorum gözyaşlarımda…
Ve ben de,
Ben de boğulmak istiyorum…

Erdal Sayıl