sen..,
aklımdayken;
ben konuşuyordum
kendi kendimle! …

fikret turhan-yalova
24.12.2012

Fikret Turhan

ben…
-ben… diyordum..
kendi kendime…
-beynimden de…
yüreğimden de bi haberim…
biri düşüncelerimi…
diğeri sevdalarımı üretmede…
kendi kendilerine…

ben…
-ben.. diyordum..
kendi kendime…
-nasıl tüketmeliydim…
benden habersiz üretilen…
bunca şeyimi…
ne beynime…
ne de yüreğime sormadan..
kendi kendime…

02.07.2012 Yalova

Fikret Turhan

buram buram

sen kokulu bir tuvalim şimdi
…
seni dokudum tenime

oram buram

sen dokulu bir kilimim şimdi

seni ektim içime.

yerim yörem

sen dikili bir iklimim şimdi…

seni sordum kendime

kuram kuram

cevabı sen olan bir sualim şimdi…

Bilal Akçay

çölleri dolaştım durmadan
Leylayı sen zannettim
kendimden geçmiş bir halde
bir an Mecnun olup
ona aşkım dedim

bir zaman geçti öyle
ben Yusuf’umu kaybettim
dağladı gözlerimi aşk,
durmadı hiç yaş
bir gün gelir dedim

işte aşk dedim
Yusuf’u gördüm
ben bende değildim
bir an Züleyha oldum
ardından yırttım gömleğini
gel ey aşk dedim

sıyrıldım tenimden uzaklara gittim
Ferhat idim şimdi dağları deldim
Şirin ise sen olmuş,
tutsağım ey aşk dedim

ben o yasak elma idim
fısıltıyla seslenilen
yenilmemesi gereken
ah aşk dedim

işte o taş ben idim
Kabil’in elinde aşk
Habil’in başında kan
durmadan kendime yenildim

gök boşaldığında
sular yükseldiğinde
bir bendim sağlam
gelmem diyenlere inat
ben aşkım dedim

ben döndüm kendimce
ışık dediğim çevrende
içimde yaşanırken onlarca aşk
seni yaşattım mahremimde
ben o dünya idim
kendime aşk dedim