Sen, Allah’ın bir kulu, Muhammet Ümmetisin
Sen Osmanlı torunu, İslamın ziynetisin

Türk yazıyor kanında, bayrağında, yurdunda
Tarihte iz bırakan zaferlerin ardında

Sen Dede Korkut gibi yüreklere dokundun
Sen Fuzuli olup da çağlar boyu okundun

Ne makam lazım sana, ne taç ne taht ne saray
Özünde saklı herşey, hem yıldızsın hem de ay

Sen, dünyaya yayılan Oguzlar soyundansın
Türkoğlu, Türk kızısın, sen Bayat boyundansın

Karşında duramadı ne düşman ne de ordu
Canla başla korudun, sana yakışan yurdu

Sen, Yunus Emre olup gönülleri gül yapan
Sen ezelden ebede, tek bir Allah’a tapan

Ey müslüman kardeşim, durmak yakışmaz bize
Koş Resul’ün ardından sarıl o nurlu ize

Sen, Fatih’in askeri, çağ kapatıp çağ açan
Sen, barışın elçisi, dünyaya huzur saçan

Dört kıta inliyordu Allah Allah sesiyle.
Batıyı tanıştırdın ilim irfan süsüyle

Karanlığa bir ışık, yıldız idin geceye
Mazlumun hasretiydin, derman oldun niceye

Sen, bahardın kalplere, müjdelerdin saadet
Sen, dilerdin Rabbin’den her duanda şehadet

Binlerce Süleymansın gönüllerde yaşayan
İslam’ın bayrağını yorulmadan taşıyan

Salih Kozan

ben…
güçlüyüm diyorsun….
küçücük bir bene yeniliyorsun….
derdim senden bilmiyorsun…
derman sende olmuyorsun…

sen…
önceden yazılmış bir kitapsın…
yazanın belli…okumuyorsun…
derdin ondan bilmiyorsun…
derman onda almıyorsun….

sen…
yavaştan çizilmiş bir bedensin…
mimarın belli…anlamıyorsun…
derdin ondan bilmiyorsun…
derman onda almıyorsun…

oysa…
derdin içinde…derman…
dermanın içinde…ferman…
saklı…görmüyorsun….

12.11.2011 yalova…

Fikret Turhan