kelime…kelime…
ezberledim seni…
sayfa…sayfa…
devirdim..!

kitap gibi,
sevdim seni…
bir solukta,
bitirdim..!

Fikret Turhan-Yalova,
23.07.2013

En sesiz dost kitaptır
İnsan unutur kitap unutmaz
Eğer kitap ezberlersen
Hemen unutursun

Bir kütüphane bin hapishaneye bedeldir
Kitapların önemi var kitap okumazsan
Ekin biçemezsin susuz kalırsın
Kitap okumalısın okumalısın

Doğru you gösteren kılavuz kitaptır
Herkes kitap okumalılar kitap yoksa
Gazete okumalılar okumalılar
Kitaap okuyunuz okuyunuz

En iyi dost kitaptır
Eğer müziği seviyorsan kitap okumalısın
Hem müzik dinle hem kitap oku
Bazı kişiler kitap okumayı sevmez

Bazı kişiler yazmayı sevmez
Okumak ve yazmak çok iyidir
Yazmak çok iyidir
Çünkü akıl da kalıcıdır
ERSİN EMRE AKYOL

hiçbir cümlesini atlamadan, en ufak ayrıntıyı kaçırmak istemezcesine ;dikkatle ,sindire sindire okuduğumuz ,okumaya doyamadığımız; sürükleyici kısımlarını bir anda okuyup,

okumaktan sıkıldığımız anda daha sonra devam edilmek üzere bir kenara bıraktığımız…

Gün geldi tekrar elimize aldık sevdiğimiz o kitabı , açtık kaldığımız sayfayı yeniden,cümleleri okurken her bir detayını beynimize kazımak istercesine okuduğumuz ayrıntıları unuttuğumuzu fark ettik , hatırlamak istedik ; karıştırdık kitabımızın eski solmuş yapraklarını,okurken en etkilendiğimiz satırlarını hatırladık beynimizin ücra köşesinde, tekrar çıkardık eski yerinden, tekrar heveslendik , o “ilk” heyecanla devam ettik kitabı okumaya …

Sayfalar azaldıkça, hızımız azaldı , çünkü kitabın sonu yaklaşmıştı.Heyecanla sonunu beklerken, aynı zamanda bitmesini hiç istememekti bizimkisi…

Son yaprağıydı kitabın, yavaş yavaş , sindire sindire okuduk cümleleri, merakla geldik en son cümlesine. Her bir satırını dikkatle okuduğumuz o son sayfadaki en önemli cümle orda saklıydı, aynı zamanda tüm yazılanların beklenen, yahut hiç beklenmeyen sonu da…

Ve işte okuduk son cümlesini kitabımızın…

Şimdi kendime soruyorum;

“Kitap ,beklediğim kadar güzel miydi” ya da “okunmaya değer miydi” diye…

Hiç tereddüt etmeden cevaplıyorum,

“Evet, iyi ki okumuşum, anlatılamayacak kadar güzeldi” diye…

ESİN GÜDÜL

(30.01.2010 – 22:30)